Koopzondagen helpen mantelzorgers

Koopzondagen helpen mantelzorgers Het CDA aarzelt om de koopzondagen terug te dringen, want da's misschien niet zo handig in tijden van economisch malheur. De CU rekent er op dat er wel minder gewinkeld gaat worden op zondag, want zo is dat immers afgesproken in het regeerakkoord.

Waar het CDA dus enig mededogen voor de noodlijdende economie wil overwegen, lijkt de CU te kiezen voor consequentie. Geen gesjoemel met afspraken. Welk van die twee opvattingen past het meest bij christelijke principes?

De voorzitter van de SER biedt de partijen een uitweg. Steun mantelzorgers door uitbreiding van de openingstijden van publieke diensten en zorgvoorzieningen. Bijvoorbeeld, zegt de heer Rinnooy Kan, om je vader na werktijd naar het ziekenhuis te begeleiden.
In zijn toespraak voor de Nationale Mantelzorglezing, noemt hij een aantal oplossingen, die de werk- en tijdsdruk van mantelzorgers kunnen verlichten. Dat is hard nodig, want het aantal mantelzorgers met een baan, zullen de komende jaren toenemen.

Mantelzorg. Deze regering ziet graag dat iedereen meer verantwoordelijkheid neemt voor de zorg van zieke en ouder wordende familieleden en bekenden. Eén van de manieren om de stijgende zorgkosten te beperken.
Het CDA en de CU roemen de mantelzorgers als toonbeeld van wat de christelijke partijen praktische naastenliefde noemen.

Terecht wijst Rinnooy Kan er op dat het bieden van flexibiliteit de druk voor mantelzorgers kan verlichten. Het scheelt een hoop als je de keuze hebt je werk ook op tijden te doen, buiten de uurtjes dat je zieke familie naar de specialist moet brengen of van een maaltijd moet voorzien.

Maar naast hun eigen werk en de zorg, moeten mantelzorgers natuurlijk ook tijd zien te vinden hun eigen huishouden te runnen. Het is dus een heel goede suggestie die Rinnooy Kan aan het eind van zijn speech doet: avondopenstelling van publieke diensten en zorginstellingen. Niet alleen om je vader na werktijd bij de specialist af te leveren, ook om zelf je nieuwe rijbewijs af te halen.

Jammer dat Rinnooy Kan de winkeltijden niet noemt. Zou menig mantelzorger niet blij zijn als elke zondag de winkels open waren?
Ik geef het CDA en de CU in overweging dat eens te betrekken in de verlichting van de werkdruk van mantelzorgers. Dat zal de Heer toch wel als christelijke naastenliefde zien?

Geef een reactie

Willem Drees beste crisismanager

Willem Drees beste crisismanager Vorige week vroeg ik de lezers welke premier de beste crisismanager sinds 1900 genoemd mag worden. Een lastige vraag, die misschien beter aan doorknede historici voorgelegd had kunnen worden. Ik hoopte echter op liefhebbers met enig historisch besef. Die zijn er genoeg onder webloglezers. Het echter bleef het doodstil in de reacties. Jammer.

Iets anders ging dat op GeenCommentaar die de vraag als gastlog publiceerde. Maar liefst vijf deskundigen reageerden en noemden een aantal interessante kandidaten die uit deze lijst (excelsheet!) geplukt konden worden.

Is dat een reden nu geen uitslag bekend te maken? Mwah, bij veel belangrijker verkiezingen is de opkomst soms ook zo bedroevend laag, dat je je afvraagt hoe het mogelijk is dat daarmee nog een compleet Europees Parlement geïnstalleerd kan worden. Dus, als dank en hulde aan de reacteurs op GeenCommentaar hier de uitslag.

Uit de reacties kon ik vier serieuze nominaties halen. Via een geheel subjectieve selectiemethode heb ik daar en winnaar uit kunnen peuren, namelijk de premier die het vaakst is genomineerd. Zo komen we tot dit illustere rijtje:
1. Willem Drees.
2. Joop den Uyl.
3. (gedeeld) Wim Kok, Ruud Lubbers.

Natuurlijk heb ik, zoals dat hoort bij verkiezingen, de uitslag nog proberen te beïnvloeden. Naar mijn menig verdient Drees geen eerste plaats. Hij kreeg pittige crisissen voor zijn kiezen, maar tot driemaal toe zijn kabinetten onder zijn leiding gevallen.

Zelf voelde ik veel meer voor Den Uyl. Hij wist hij het land niet alleen heel aardig door de oliecrisis te leiden, ook hield hij zijn kabinet van amokmakers bij elkaar. Uiteindelijk viel zijn kabinet omdat de katholieke en antirevolutionaire ministers ruimte wilden maken voor het CDA in wording. Van Agt greep de discussies over de grondpolitiek aan, om Den Uyl pootje te haken.
Minpuntje van Den Uyl is dat hij de gelegenheid niet ten baat nam het koningshuis af te bouwen toen de Lockheed-affaire speelde.

Maar goed, Willem Drees is de winnaar. Het mag wel als een prestatie gezien worden een land er bovenop te helpen, na de desastreuze Tweede Wereldoorlog. Ondanks allerlei andere crisissen (waarvan de Indonesië-kwestie de meest pijnlijke was), wist hij toch onversaagd door te werken aan de opbouw van sociale voorzieningen, die later tot de verworvenheden van ons maatschappelijk stelsel gingen behoren.
Ook hij was echter te wankelmoedig om een einde te maken aan de Oranje-dynastie, ook al had hij bij de Greet Hofmans-affaire daar alle gelegenheid toe.

Met dank aan de deelnemende premiers en de vijf reacteurs op GeenCommentaar.
Over de uitslag kan natuurlijk wel gecorrespondeerd worden.

Geef een reactie

Laat zorg in nood vallen

Laat zorg in nood vallen De overheid moet geen cent meer geven aan zorginstellingen die in nood verkeren door de liberalisering en de economische crisis. Dat advies krijgt minister Klink van de Nza (Nederlandse Zorgautoriteit) en de RVZ (Raad voor de Volksgezondheid en Zorg).

Kijk, ferme taal. Faalt het management van een ziekenhuis, dan laat je de tent gewoon vallen. Maakt de directie van een thuiszorgclub er een zootje van, om laten donderen. Da's tenslotte de bedoeling van marktwerking, zo stellen de Nza en de RVZ. Laat de boel dan maar overnemen door instellingen met een gezond management. In uiterste nood, als bijvoorbeeld publieke belangen of de continuïteit in gevaar komt, mag de overheid bijspringen. Het gaat immers om gigantische bedragen. In vier jaar tijd heeft de overheid bijna 100 miljoen euro steun geboden om er zeker van te zijn dat delen van het land een ziekenhuis in de buurt hielden.

Honderd miljoen! De altijd al geliberaliseerde financiële sector, dat ook ineens last kreeg van de crisis, kreeg recentelijk met 20 miljard euro steun. Tel je daar bij de 200 miljard bij die de overheid beschikbaar houdt als garantie voor kapitaalmarktleningen, de 200 miljoen voor de werktijdverkorting bij noodlijdende bedrijven en de 5 miljoen die is uitgetrokken om werkelozen via mobiliteitscentra aan het werk te krijgen, dan steunt de overheid de financiële sector en het bedrijfsleven dus al ruim 2000 keer meer, dan er tot nu toe aan zorgsteun is verleend. Dat is ook bijna 3 keer zoveel als er in 2008 aan de gezondheidszorg is uitgegeven.

Ik geloof niet dat hier nu uitgelegd moet worden dat minister Klink even ferm het advies in de prullenbak moet bonjouren. Al was het maar om te voorkomen dat er nog meer burgers hun heil zoeken bij partijen die minder gezond voor de samenleving zijn.
Want als Fortis was gevallen, dan had de Rabo-bank de zaak toch kunnen overnemen? En als de ING de hand ophoudt, laat je hun marktaandeel toch over aan concurrenten als Triodos en de SNS bank?
Laten Wouter is en Nout Weellink maar te rade gaan bij de RVZ en de Nza. Krijgen we een supergezonde economie.

Misschien vind je dit populistisch geraaskal. Geen nood. Ik hou me serieus aanbevolen voor genuanceerd commentaar, waarin wordt uitgelegd wat er zo goed is aan het advies van de RVZ en de NZa.

Geef een reactie

Koers kabinet beter zichtbaar

Koers kabinet beter zichtbaar Minister Van der Laan gaat zijn beleid beter zichtbaar maken. Hij hoopt met zijn feiten een einde te kunnen maken aan het gezeur van Wilders. De uitslag van de Europese verkiezingen is voor de minister ook aanleiding de kiezers in te peperen wat het kabinet zo al presteert.

En da's heel wat, zo zei Balkenende aan de vooravond van Verantwoordingsdag. Het kabinet ligt voor 82% op koers. De Algemene Rekenkamer vroeg zich echter af of de premier dat wel waar kon maken, want er was ok dit jaar weer onvoldoende inzichtelijk gemaakt of met het uitgegeven geld de gestelde doelen wel zijn gehaald (zie ook eerdere artikelen op dit weblog, hier en ook hier).

Het kabinet doet wel vreselijk haar best het aan de burger uit te leggen. Op de website Verantwoordingsdag heeft het kabinet de resultaten voor u op een rij gezet. Verdeeld over groepen als Iedereen, Automobilisten en forenzen, Ouders, Jongeren, Vrijwilligers, Woningzoekenden, legt het kabinet aan de hand van 165 items uit, wat er is bereikt.

Lees je daar wat er onder “Inburgering en integratie” en “Bewoners van aandachtswijken” staat, dan mag minister Van der Laan inderdaad hard an de slag. Want veel staat daar niet vermeld. Afgaande op de tekst zijn er 12 resultaten bereikt of staan in de startblokken. Die laatsten horen dan wel bij de nog te realiseren doelen en dat zijn er een stuk of elf. Zo is een resultaat dat Rijk en gemeenten een charter hebben opgesteld, waarin afspraken staan hoe wijkactieplannen worden uitgevoerd.
Wie meer wil weten kan doorlinken naar het dossier Wijkenaanpak om er achter te komen dat minister Van der Laan 30 miljoen euro gaat verdelen voor leefbaarheid in de wijken. Wat er precies mee is bereikt gaat de minister dus de komende tijd duidelijk maken.

Wie andere items op de website doorneemt, zal regelmatig zien dat het kabinet het ook haar wensen als een resultaat benoemt. Onder het onderwerp “Leraren” zit de link over Voortgezet onderwijs en mbo verborgen. Daar lezen we bij het item voorkomen vroegtijdig schoolverlaten: Via allerlei maatregelen en projecten wil het kabinet vroegtijdig schoolverlaten voorkomen. Hiervoor is in 2008 extra geld uitgegeven. In het voortgezet onderwijs en middelbaar beroepsonderwijs verlieten in 2002 nog 71.000 kinderen school zonder een diploma. Het kabinet wil dit aantal halveren.
Geen resultaat nog. Dat lijkt voor het hele onderwijs wel het geval. Alle items op een rij gezet en gekeken naar wat het kabinet er over meldt, is onderwijs het enige gebied waar wel heel weinig is gescoord.

Een quickscan van de “resultaten voor u”, laat zien dat het kabinet vindt dat bij 63% van de genoemde items positief resultaat is behaald.
In deze excelsheet heb ik die gecategoriseerd als “Gestelde doelen gehaald en concrete start projecten”. Onder dat laatste vallen zaken als “afspraken gemaakt” of “wetsvoorstel naar de Kamer gestuurd”. Het kabinet ziet dat zelf als klinkend resultaat.

Het betekent wel dat de doelen nog gehaald moeten worden en dus valt een deel van deze 1e categorie onder de tweede categorie: “Nog te halen doelen en voorbereidingen”. Hier valt alles onder wat nog helemaal of gedeeltelijk niet is gehaald en een aantal ambities waar het kabinet nog werk van moet maken, maar in afwachting is van onderzoeken of gewoon nog niet aan toe is gekomen.

Het kabinet is tevreden. Minister Van der Laan gaat glashelder maken wat er is bereikt. Hopelijk volgens zijn collega's ook. Maar, om het kabinet tegemoet te komen en niet alleen gezeur over het beleid te storten, kunnen we natuurlijk zelf ook eens melden wat het kabinet voor ons heeft bereikt.

Daarom de hamvraag aan de lezers: wat heeft het kabinet voor u concreet gedaan? En deze keer alleen de positieve voorbeelden!

Geef een reactie

EU-verkiezingen ongeldig verklaard

EU-verkiezingen ongeldig verklaard

Je kunt allerlei analyses loslaten op de Europese stembusuitslagen, feit is dat dankzij drievoudig kiezersbedrog de rechterflank van het Europees Parlement flink is versterkt. Op twee blokken na (de niet ingeschrevenen en de Groenen) is iedereen er op achteruit gegaan. De sociaal-democraten het meest van allemaal.

Als je in aanmerking neemt dat er deze keer zo'n 6% minder zetels te verdelen waren, zouden de sociaal-democraten bij een verlies van 14 zetels even sterk zijn gebleven als in 2004. Ze verloren echter 58 zetels. De liberalen en democraten zouden met een verlies van 6 zetels op peil zijn gebleven. Ze moeten er nu 19 inleveren. Dat is aanzienlijk meer dan de christen-democraten moeten loslaten. Bij een achteruitgang van 18 zetels zouden ze op sterkte zijn gebleven, maar met het huidige verlies van 21 zetels is de schade reuze beperkt gebleven.

Nog even uitgaand van die 6%-norm, blijken de niet-ingeschrevenen (waaronder de PVV) een winst van 62 zetels behaald te hebben. De Groenen winnen ook (11 zetels), maar dat zet geen zoden aan de dijk (alles op een rij in deze excel-sheet, gebaseerd op de cijfers uit dit NRC-artikel).
Maar waar zit het kiezersbedrog nu in?

Wel, die komt van drie kanten. Om te beginnen van een deel der politieke partijen. Hoe het in andere landen is gegaan kan ik niet overzien, maar in Nederland zijn een aantal partijen (waaronder Libertas en de PVV) met hun eigen nationale thema's op verkiezingscampagne gegaan. Eigenzinnige (niks mis mee) tot soms bizarre (da's wel een tikkeltje vreemd) opvattingen over veiligheid, identiteit en anti-Europese sentimenten. Een enkele partij maakt het dan ook nog eens zo bont een icoon op de lijst te zetten, die bij voorbaat al aankondigt niet in het Europese Parlement te gaan zitten.

Dan het tweede element: de media. Die moet je niet van alles de schuld geven, maar continu de prognoses, peilingen en uitslagen vertalen naar landelijke zetelverdelingen geef een argeloze kiezer natuurlijk het idee dat een stem op een nationaal groeiende partij, van invloedrijke betekenis zou zijn in Europa.
Conclusie: het ging nauwelijks over Europa, de kiezer is onder valse voorwendselen naar de stembus gelokt.

In het derde element zit misschien het grootste venijn: de grootste bedrieger is de kiezer zelf. Als kiezers zich al niet door de media laten beïnvloeden, meent een groot deel zijn/haar zelfstandige keuze uit stemwijzers te kunnen halen. Zelfs op de dag van de verkiezingen peilden duizenden kiezers nog snel even hun voorkeur. Wie weet heeft zo een rechtgeaarde SP'er alsnog gekozen voor een meer liberale koers. Dat zou eens onafhankelijk onderzocht moeten worden.

Verder durf ik te stellen: de meeste mensen zijn niet wat ze kiezen. Men wil graag zichzelf zijn, wat dat voor een ieder ook mag betekenen.
Natuurlijk, men wil een veilig leventje. En dat leeft men ook. Het bezoek aan de Ikea's is niet teruggelopen omdat er een vermeende islamitische terreurdreiging was. Stranden zijn vol met mooi weer en de winkelstraten nog steeds gezellig druk op de koopzondagen.
Men wil ook kunnen rekenen op een redelijk pensioen en goede zorg. Dat wil men voor zichzelf, voor de familie en voor de naaste buren, bij wie men graag op verjaardagbezoek wil blijven komen.
Men bedriegt zichzelf door dan toch een stem uit te brengen op partijen die de schuld van onverkwikkelijke zaken in de schoenen schuiven van anonieme, verre buren.

Deze verkiezingen zouden ongeldig verklaard moeten worden, wegens drievoudig kiezersbedrog.

Geef een reactie

Afslanken op de fiets

Afslanken op de fiets Een klein berichtje over een klein fabriekje dat nog kleiner moet worden omdat de vorig jaar in dienst getreden CEO zijn 'Change for Growth' realiseert. Groeien door te krimpen. Een bedrijfseconomisch foefje, dat menig werknemer zijn baan heeft gekost. De groei realiseer je bijvoorbeeld door bedrijven over te nemen, de krimp door meteen een paar man te ontslaan.

Het Barneveldse bedrijfje De Woerd, producent van fietsonderdelen is de klos. Bij bedrijven die last hebben van de kredietcrisis, lijkt het afstoten van personeel onafwendbaar. Zo gaat het slecht met de auto-industrie en dan vallen er ook klappen in de toeleverende bedrijven.
In de fietsenmakerij is dat echter niet het geval. Sterker nog, die sector lijkt helemaal geen last te hebben van de economische tegenwind. Dus waarom zouden bedrijven die onderdelen leveren, dan gesaneerd moeten worden? Misschien omdat de fietsfabrikant al jaren steeds meer onderdelen uit lage lonen landen betrekt?

De werknemers en de vakbonden zien blijkbaar in dat daar niet tegen te concurreren valt en maken zich alleen nog hard voor een goede ontslagregeling. Ook al is het Barneveldse bedrijfje goed voor een omzet van 6 miljoen euro en hebben de aandeelhouders vorig jaar nog een leuke dividenduitkering gekregen.

Nou gaat het slechts om 38 werknemers. Daar gaan de werkloosheidstatistieken niet dramatisch van omhoog. Ik kan me voorstellen dat de overheid zich er niet druk over maakt. Die heeft de handen al vol aan het redden van sectoren die wel last hebben van de crisis.
De vraag of de bekende economische processen aan verandering toe zijn, zou niet alleen gesteld moeten worden als de crisis aan de deur klopt.

De overheid zou zich er ook stevig mee kunnen bemoeien als goed draaiende bedrijven personeel op straat zet. Het moet geen automatisme worden dat na overname er toch ontslagen vallen. Tenzij er een heel dringende reden voor is, maar dat zou een bedrijf dan eerst moeten aantonen bij minister Donner. Die doet al moeilijk bij noodlijdende bedrijven die werktijdverkorting aan vragen. Mag-ie nu dwars gaan liggen om ontslag te voorkomen.

Geef een reactie

Atoomveteranen mogen procederen

Atoomveteranen mogen procederen De Britse regering loopt de kans alsnog miljoenen aan schadevergoeding te moeten betalen aan zo'n duizend ex-militairen, die in de 50'er jaren mee moesten doen aan atoomproeven. Aanvankelijk verklaarde de Britse regering dat eventuele claims niet gehonoreerd zullen worden wegens verjaring. De veteranen zijn veel te laat met hun verzoeken. Ook zou verband tussen die atoomtesten en ziektes na zo'n lange tijd nauwelijks bewijsbaar zijn (lees meer op BBC-News).

Het Britse Hooggerechtshof heeft dat nu rechtgezet. Blijkbaar erkent de rechter de argumenten die de advocaat van de veteranen in januari tijdens een hoorzitting heeft ingebracht. De voortschrijdende wetenschap maakt het nu mogelijk beter te bewijzen dat er een verband is tussen de destijds opgelopen nucleaire straling en ziektes als kanker, vruchtbaarheidsproblemen en huidziektes.

Groot-Brittannië loopt trouwens ook achter ten opzichte van landen die ook met deze kwestie te maken hebben. De VS kent al langer een wet die compensatie mogelijk maakt voor nucleaire veteranen en in Frankrijk wordt zo'n wet waarschijnlijk later dit jaar aangenomen.

Er is tijdens de Koude Oorlog op tamelijk amateuristische wijze omgesprongen met de inzet van soldaten bij atoomproeven. Zonder enige adequate bescherming moesten duizenden militairen kijken naar ontploffende atoombommen. Neerdalend stof werd met een borstel van de uniformen geveegd. Bloedtesten wezen weliswaar op verhoogde radioactiviteit, maar omdat de militairen niet onmiddellijk op grote schaal ernstige kwaaltjes kregen, meende men dat het allemaal wel meeviel.

Een woordvoerder van de Britse regering verklaart nu dat bij het beoordelen van schadeclaims, gekeken zal worden of de het Britse ministerie van Defensie wel verantwoordelijk kan worden gehouden. Als dat bewezen kan worden, is men bereid compensatie te betalen. Kan het ministerie van Defensie stellen dat men destijds te weinig kennis had en dus niet verantwoordelijk kan worden gehouden?
Zo gaat dat tegenwoordig in strafzaken niet meer. Dankzij DNA-technieken kunnen bepaalde zaken heropend worden, omdat er sprake is van nieuwe bewijs. Iets dergelijks lijkt me nu ook het geval bij de Britse atoomveteranen. Dat wordt dus betalen.

Er ontstaat dan wel een dilemma voor de overheid. In hoeverre staat de overheid proeven toe met technieken waarvan nog onvoldoende duidelijk is of er schadelijke gevolgen voor de gezondheid uit voort kunnen vloeien? Stel dat over 50 jaar blijkt dat proeven met gentechnologie om voedselgewassen te verbeteren, vervelende ziektes hebben veroorzaakt bij de honderden werknemers die er aan hebben meegewerkt? Als die hun claims indienen zou een regering dus in dezelfde situatie terecht kunnen komen, als nu de Britse regering. Net in tijden van economische crisis, zou ook nog eens miljoenen aan compensatie betaald moeten worden? Kan een overheid zich indekken tegen zulke toekomstige tegenvallers?

Men zo kunnen wachten met verdere proefnemingen tot de wetenschap meer weet over mogelijke risico's. Dat zou de voortgang van onderzoek naar oplossingen voor het voedselvraagstuk alleen maar belemmeren.
De overheid zou zich ook kunnen verzekeren tegen deze risico's, maar dat maakt rijk's uitgaven alleen maar duurder. Ook zou men nu wetten kunnen maken waarin verjaringstermijnen toekomstige claims uitsluiten of het gebruik van proefkonijnen, ook al zijn dat soldaten, veel beter wordt geregeld dan 50 jaar gelden het geval was.

Misschien kan de overheid toekomstige betalingsproblemen voorkomen door nu betere keuzes te maken. Huidige problemen op gebied van voedsel, energie en conflicten zijn ook op te lossen door een andere verdeling van middelen en macht. Een overheid moet zich niet verschuilen achter wetenschappers die elkaar in de haren vliegen met uiteenlopende cijfers en theorieën.

Wijzelf trouwens ook niet. Kiezen we voor doorgroeien van bevolking en consumptiegemak, dan zullen we de risico's ook moeten accepteren.

Geef een reactie

Zwaar werken tot je 65ste?

Zwaar werken tot je 65ste? Quote van de week: “Het is niet uitgesloten dat er werknemers zijn die al jaren zeer zware arbeid verrichten en die door de verhoging geconfronteerd zouden worden met een onverwachte verlenging daarvan.“
(Uit samenvatting van de AOW-notitie (pdf!), die het kabinet vandaag naar de 2e Kamer stuurde)

Tja, het zou zomaar kunnen dat er nog mensen zijn die zwaar werk verrichten op het moment dat de pensioengerechtigde leeftijd omhoog gaat. Want dat die omhoog moet is voor het kabinet wel duidelijk. In de AOW-notitie staat immers dat van alle oplossingen die bedacht zijn om de vergrijzing betaalbaar te houden, de verhoging van de pensioenleeftijd de meest aanvaardbare oplossing is.

In de samenvatting van die notitie zegt het kabinet het geen oplossing te vinden mensen met zware beroepen eerder met pensioen te sturen. Wel zou een nog nader te bepalen tijd een uitzondering voor werknemers in zware beroepen gemaakt kunnen worden: “Als zij binnen tien jaar na invoering van de hogere AOW-leeftijd 65 jaar worden en dan veertig jaar een zwaar beroep hebben gehad, zouden zij nog op hun 65ste jaar met pensioen kunnen in plaats van met 67 jaar“.

Nou dat valt weer reuze mee. Dit kabinet is de beroerdste niet. Maar voor het kabinet met een dergelijke regeling respect toont voor alle mensen die hun straten hebben geplaveid, hun gebouwen hebben gemetseld of hun plafonds hebben gestucd, wil het kabinet eerst weten wat dan wel zware beroepen zijn. In de samenvatting lezen we: “Aanwijzing volgens een objectief criterium is vrijwel onmogelijk. Dit is geprobeerd in het kader van de Wet VUT, Pensioen en Levensloop waarmee de fiscale voordelen van de regelingen voor vervroegde uittreding is afgeschaft“.

He kabinet houdt werkgevers en werknemers en de sociale partners in een bedrijfstak verantwoordelijk voor het verminderen van de belasting van een zwaar beroep. Het volgt daarmee een SER-advies over gezondheidsbevordering van werknemers: “Voor wie het beroep te zwaar dreigt te worden, moet het mogelijk worden over te stappen naar een minder zware functie binnen de eigen sector of daarbuiten“. De SER ziet ook geen reden voor meer prikkels bijvoorbeeld in de vorm van verdere wet- en regelgeving. De bedrijven en de werknemers lossen het zelf wel op, denkt men.
Het kabinet zegt nu dus: nou moeten jullie er snel wat aan doen, want eigenlijk willen we niet met langer met zware beroepen geconfronteerd worden. Stel je voor dat er serieus werk gemaakt moet worden van die uitzonderingsregel!

Mag ik, heel subjectief natuurlijk, stellen dat stratenmaker en verpleger/ster tot de zware beroepen horen? En dat het bekend is dat er een tekort is of zal ontstaan in deze beroepen? Dan vrees ik dat het kabinet met al de mitsen en maren om zware beroepen te sparen, de motivatie zo'n vak te kiezen er niet groter op zal maken.

Dommigheid? Welnee, dit is natuurlijk een briljante brainwave van het huidige kabinet. Die ziet de bui inmiddels dik hangen. Tegen de tijd dat de pensioenleeftijd omhoog moet, regeert de PVV mee. En die zal dan op de blote knieën in het verre oorden moeten bedelen om arbeidskrachten, die hier het laatste restantje zware werk moeten opknappen. In plaats van de grenzen dicht, moeten ze dan ineens weer open. Daar gaat de geloofwaardigheid van de PVV.

Regeren is vooruitzien, nietwaar?

Geef een reactie

Reclame schandpaal

Reclame schandpaal

Wie niet luisteren wil, moet maar voelen. Een uitspraak die aan dovemansoren was gericht omdat de klinkende oorvijg die er aan vooraf ging het oor deed suizen. De Reclame Code Commissie laat nu ook de oortjes gloeien. Voortaan krijgen foute adverteerders, die niet luisteren naar de uitspraken van de commissie, een virtuele draai om de oren.

Vandaag lanceerde de SRC (Stichting Reclame Code) de rubriek het Rode Oor. Met daarin “een actueel overzicht van adverteerders wiens reclame-uitingen in strijd zijn bevonden met de Nederlandse Reclame Code en onder “non-compliance” zijn genoteerd”. Dat laatste betekent dat de schuldige adverteerders niet of afwijzend hebben gereageerd op het verzoek van de SRC zich te schikken naar de uitspraak van de Reclame Code Commissie.
In de lijst staan de namen van de zondaars en links naar pdf-documenten waar de uitspraak in staat.
Een zondige adverteerder wordt uit de lijst gehaald als hij alsnog in contact treedt met de Reclame Code Commissie en aangeeft hoe hij zijn reclame-beleid heeft verbeterd.

Nu kon je altijd al de uitspraken van de Reclame Code Commissie inzien, mits je een abonnement hebt. Wil je weten of een bedrijf de uitspraak ook ter harte heeft genomen, dan is er echter geen lijst te vinden. De SRC kiest er voor alleen de weigeraars in beeld te brengen. Dat zijn er niet zoveel, want in 2008 koos 92% van de aangeklaagde bedrijven eieren voor hun geld en volgde de aanwijzingen van de SRC op.

Het lijkt een beetje op de politie die daders openbaart op internet. Of de rechtbank die alle uitspraken online zet. De vraag is of het Rode Oor daar iets aan toevoegt. Een bedrijf dat zich niet aan geldende reclameregels houdt kan immers door de Consumentenautortiteit voor de rechter gesleept worden. Wie wil weten of dat wel eens gebeurt en hoe dat afloopt moet wel wat meer moeite doen om de zaak op internet te vinden. Het Rode Oor van de Reclame Code Commissie is eigenlijk een soort snelschandpaal.

Nu zou je misleidende reclame gelijk kunnen stellen met een winkeldiefstal. Dus als een winkelier een foto van de dader in de etalage zet, mag de Reclame Code Commissie toch ook wel een lijstje ongehoorzame reclamemakers plaatsen? Of gaat ook dit net een stapje te ver?

Geef een reactie

Welke MP is de beste crisismanager?

Welke MP is de beste crisismanager? Het Historisch Nieuwsblad heeft Gerrit Zalm uitgeroepen tot de tot beste minister van Financiën sinds 1900. Het lijkt wel of de 150 deskundigen vooral de ministers van Financiën loven, die af en toe een greep in de staatskas deden om de burgers een fooi te geven. Zalm mocht in de Paarse periode nog wel eens een meevallertje weggeven. Vlak na de Tweede Wereldoorlog deelde minister Lieftinck een tientje uit aan elke burger. Lieftinck scoorde de tweede plaats.
Zalm is blij met de eretitel en gaat nu voor “beste bankier sinds 1900”, zo zegt hij in het Historisch Nieuwsblad.

Nou had Zalm het tij redelijk mee. Wouter Bos, die in de verkiezing als zevende eindigde, heeft het wel wat zwaarder. De crisis is nog niet voorbij en of hij nog wat uit mag delen aan het volk, moeten we afwachten.
Dat brengt me op een heel andere vraag.

Regeren in tijden van rampspoed en tegenslagen is natuurlijk een veel grotere opgave, dan het land besturen met de wind mee. Dat vraagt veel van een kabinet en vooral van een minister-president. Die moet zijn kabinet op de rails houden en het volk op vertrouwenwekkende wijze door de crisis heen loodsen.

Was dat Ruijs de Berenbroek, die in 1918 met Troelstra’s revolutie te maken kreeg en in 1929 tijdens de wereldwijde economische crisis dit land moest leiden?
En hoe deed Gerbrandy het tijdens de Tweede Wereldoorlog? Dat is toch een crisis van heel andere orde, dan een paar vallende banken.
Willem Drees kreeg niet alleen de taak de democratie weer op te starten in 1945, maar was crisismanager tijdens de politionele acties in Indonesië (1948) en zat in zwaar weer met het Nieuw-Guinea beleid (1951).
Premier De Quay mocht in de 60’er jaren de woningnood tackelen.

Den Uyl kreeg in de 70’er jaren met de oliecrisis te maken met een kabinet dat soms rollenbollend over straat lag.
In de 80’er jaren had Van Agt het moeilijk met de werkloosheid en de onrust onder de burgers wegens de kruisraketten.
Lubbers nam die fakkel over en kwam in economisch slechtere tijden terecht.
Onder Wim Kok ging het dan allemaal wat florissanter, hoewel hij op de valreep nog aan de Sebrenicacrisis onderuit ging.
En nu mag Balkenende zich kredietcrisismanager noemen.

Welke premier is de beste crisismanager sinds 1900? Wie slaagde (slaagt) er het beste in het land door woelige tijden te loodsen? Jouw reactie graag, met natuurlijk een motivatie waarom je een van de negen de beste crisispremier vindt.
Noem 1, maximaal 3 MP's (gerangschikt naar beste, ook wel goed en op je 3e plaats nog een redelijke kandidaat) en volgende week kom ik er op terug om dan de top-drie te presenteren.
In dit document (excel-sheet!) vind je de MP'snog eens op een rij met extra informatie.

Geef een reactie