Auteursarchief: Klokwerk

Het echte goud van de wereld

VoedselprijsHet IMF (Internationaal Monetair Fonds) verkoopt een deel van de goudvoorraad om kosten te besparen en extra inkomsten te genereren. Of dat zal helpen is de vraag, want vorige maand daalden de prijzen van kostbare grondstoffen behoorlijk.

Met het echte goud van de wereld is het goed mis. De prijzen van voedels stijgen enorm. De president van de Wereldbank rekende ons voor dat in sommige delen van de wereld mensen driekwart van hun inkomen aan eten kwijt zijn. Tegenvallende oogsten door klimaatveranderingen en landbouwgrond gebruiken voor de productie van bioethanol zijn de belangrijkste oorzaken, wordt gesteld.

De VVD is daarom erg boos op het kabinet dat een overeenkomst met Brazilië heeft getekend voor verdergaande samenwerking bij de produktie van biobrandstoffen.
Misschien is er een econoom in de zaal, die me bij de volgende vragen kan helpen?

1. Als de kredietcrisis in de VS (tijdelijk) bezworen kan worden door kunstmatige ingrepen van de FED, waarom wordt er dan ook niet ingegrepen om de voedselprijzen te reguleren?
2. De braziliaanse president beweert dat de productie van gewassen voor biobrandstof helemaal niet bijdragen aan het voedseltekort en de stijgende prijzen. Hij meent dat de kritici van zijn economisch beleid, die de brazilianen langzaam maar zeker welvarender maken, dat argument erbij halen om zijn beleid onderuit te halen.
Heeft de man gelijk?
3. Er zou genoeg voedsel zijn om de hele wereldbevolking van eten te voorzien. Bij een betere verdeling heeft iedereen te eten.
Waar of niet waar?

Zou de boze VVD trouwens nu gaan voorstellen om alvast in Nederland het goede voorbeeld te geven en hele stukken grond terug aan de landbouw te geven? Tenslotte is er hier ook aardig wat grond verloren gegaan aan gebouwen waar de meest onzinnge zaken worden geproduceerd.

Update: (zie vraag 1) het IMF stelt wel een kunstgreep voor: matiging van voedselprijzen en leningen aan de armste landen. Of dat afdoende is???

Op GeenCommentaar heel andere vragen over dit thema.

Geef een reactie

De kleinste problemen

Nano HazardDe eerste telefoon werd in 1876 getest. Een robuust model vergeleken bij het eerste mobieltje dat begin 70-er jaren op de markt werd gebracht. De mobieltjes die er nu zijn, kun je met het blote oog nog zien, maar het zal niet lang meer duren of het ding is niet meer dan een in je oor te piercen hebbedingetje.
Kan het nog kleiner? Jawel, dankzij nanotechnologie kunnen we de complete Top-2000 in onze binnenzak meenemen en bovendien onze overvolle agenda meesjouwen. Zo'n agenda was vroeger al gauw een heel boekwerk, nu is het niet meer dan een klik op je nano iPod.

Nanotechnologie levert ons niet alleen steeds kleinere chips. De allerkleinste deeltjes van een stof hebben hebben soms andere eigenschappen dan de grotere deeltjes. Zo blijkt zilver in miniscule vorm een bacteriedodende werking te hebben. Da's handig tegen zweetluchtjes in sokken en t-shirts. Zijn de nanozilverdeeltjes je al opgevallen in je garderobe?
Wie een auto heeft. wil natuurlijk dat de machien er altijd glanzend uitziet. Nanodeeltjes silicium in autolak zorgen er voor dat je een krasvrije wagen hebt. En ben je de kleur zat, geen probleem, nanotechnologie helpt de autolak van kleur veranderen.

Dat zijn luxe toepassingen, die misschien niet de noodzaak van nanotechnologie rechtvaardigen. Maar als die techniek het mogelijk maakt besmet water te zuiveren, door een fles water slechts 6 uur in de brandende zon te zetten, dan heb je daar wel een oplossing voor het drinkwaterprobleem in China.

Toch is niet iedereen gerust op mogelijke schadelijke neveneffecten. Lostatende nanodeeltjes komen in onze leefomgeving terecht en wat ze dan doen weet niemand. De stichting Natuur en Milieu zegt niet te zitten wachten op problemen die vergelijkbaar zijn met asbest. Ooit veel gebruikt in huizen, auto's en kachels, nu een verboden stof.
De stichting wil dat de overheid producten met loslatende nanodeeltjes verbiedt. Maar wordt daarmee dan niet een rem gezet op de ontwikkleing van een technologie die ons een snellere, compactere, schonere en handiger toekomst kan bieden?

De geschiedenis leert dat bijna elke uitvinding onvoorspelbare, schadelijke gevolgen heeft. Toen de auto werd bedacht, had niemand kunnen uitrekenen wat dat voor het milieu zou gaan betekenen. Het mobieltje vergrootte niet alleen de communicatie, maar beperkte het evenzeer.

Inmiddels wordt er niets zomaar losgelaten op de maatschappij. Alles wordt eerst getest. Maar omdat de belangen soms groot zijn, gaat dat wel eens mis. We wiullen graag nieuwe, betere medicijnen voor tal van ernstige kwalen. De pharmaceutische industrie wil die ook wel leveren. Maar hoe lang moet je een medicijn testen voor alle risico's bekend zijn?
Zelf gebruik ik een medicijn waar veel bijwerkingen bekend werden tijdens de testfase. Het spul is nu het experimentele stadium voorbij en mag wereldwijd worden gebruikt. Toch hebben de artsen graag dat je nieuwe kwaaltjes meldt, want het kan mogelijk een nog niet eerder vastgestelde bijwerking van het medicijn zijn.

Loslatende nanodeeltjes zijn ondertussen niet alleen een probleem, ze zijn ook een toepassing. RIFD-chips kunnen zo klein worden gemaakt dat ze als poeder uitgestrooid kunnen worden. Vrolijk schrijft het AD dat je zo een horde voetbalvandalen kan bestuiven, zodat de politie de gevluchte raddraaiers later nog kan traceren. Nu zal de wind even verkeerd staan en jij de vcolgende dag een peleton ME voor je deur hebben staan, terwijl je helemaal niet in de buurt van het stadion bent geweest.

De stichting Natuur en Milieu weet ook welk dat een verbod er niet zo gauw zal komen. De nanotechnologie is te ver gevorderd om daar ook maar iets van terug te draaien. Daarom stelt de stichting voor de consument goed voor te lichten. Kleding, voedsel en andere producten die nanodeeltjes bevatten, moeten dat op een etiket duidelijk maken. De consument kan dan kiezen of hij onbekende risico's wenst te nemen.

Het eeuwige dilemma van de vooruitgang. We ruilen de auto echt niet meer in voor de benenwagen. We hopen dat ook nanotechnologie ons van de bekende ongemakken zal verlossen. Kleiner zou heel goed fijner kunnen betekenen. De risico's, ach, dat zien we later wel weer. Die moet je eerst leren kennen.
Maar misschien blijven vervelende gevolgen beperkt als we deze nieuwe technologie alleen toepassen op zinnige zaken. Want nanodeeltjes in textiel, zonnebrandcreme en autolak? Nog kleinere mobieltjes en iPods met meer geheugen?
Als die technologie daarvoor wordt ontwikkeld, dan mag wat mij betreft er onmiddelijk een verbod worden ingesteld.

Geef een reactie

Piet-Hein Donner's krokodillentong

Donner Sasevieria Waarom ontvangt uitgerekend minister Donner de kantoorplant van het jaar? Er zijn vier mogelijke redenen, die allen te maken hebben met de fantastische eigenschappen van de krokodillentong.
Dat zegt je niks? Nou, bajonetplant dan, beter bekend als de Sansevieria trifasciata Laurentii.
In 2006 door duitse biologen nog op de vierde plaats gekozen als de giftigste plant van het jaar (natuurlijk stond de kardinaalsmuts op de eerste plaats). Het gif in de bladen tast de slijmvliezen aan, maar dat zal niet de reden zijn waarom Donner de plant kreeg uitgereikt.
Nee, de oorspronkelijk uit Afrika afkomstige plant heeft veel positievere eigenschappen.

1. De sansevieria bevat een prima haargroeimiddel. Hoewel Donner, bijna 60 jaar, nog een normale bos haar heeft, neemt hij voorzorgsmaatregelen tegen ouderdomskwaaltjes. Kaalhoofdigheid kun je beter voorkomen dan genezen.

2. Van de plant kun je een extract maken waarmee je standvastigheid, doorzettingsvermogen en geduld op peil wordt gehouden. Een goed middeltje als steun in moeilijke tijden.
Donner geeft herhaaldelijk blijk zelf over een grote dosis standvastigheid te beschikken, maar ook hij kan een steuntje in zware tijden natuurlijk goed gebruiken.

3. De vezels van de sansevieria worden in Afrika gebruikt om hennep, touwen en kameelhalsters te maken. Donner, de enige fietsende minister, heeft nieuwe snelbinders nodig om zijn dossiers op de bagagedrager bij elkaar te houden.

4. Een onderzoek uit 1996 heeft bewezen dat een sansevieria op de werkplek leidt tot hogere arbeidsproductiviteit. De werknemers die werden blootgesteld aan de sansevieria scoorden een 12 procent hogere reactiesnelheid bij een computeropdracht en vertoonden beduidend minder stress.
Donner, die veel weerstand ondervindt tegen zijn opvattingen over een soepeler ontslagrecht, zoekt een alternatief. Hij komt met een wetsvoorstel de sansevieria verplicht op te nemen in het kantoormeubilair. Als iedereen harder en gezonder werkt, hoeft er ook niemand ontslagen te worden.

Donner zou de kamerplant gekregen hebben vanwege de luchtzuiverende capaciteiten van sansevieria. Maar dat is bedoeld om ons om de tuin te leiden. Welke van de vier genoemde eigenschappen, zijn volgens jou de werkelijke reden waarom Donner nu een zwaardplant op zijn buro heeft staan?

Geef een reactie

Werken boven je stand

Wolkenkrabber

Onderzoekers van de universiteit van Maastricht hebben ontdekt dat je hersenen zich aanpassen aan het niveau waarop je werkt. Werken onder je niveau heeft tot gevolg dat je cognitieve vaardigheden achteruit gaan.
Omgekeerd werkt het ook: een baan boven je niveau verbetert je cognitieve functies

Of dat ook betekent dat wie voor een dubbeltje geboren is, een kwartje kan worden als hij of zij boven zijn stand gaat werken, vermeldt het onderzoek niet. Wel adviseren de onderzoekers niet te lang in dezelfde baan te blijven hangen, maar iets te zoeken waarbij er wat meer van je wordt gevraagd.

Zou een stratenmaker cognitief sterker worden als hij als glazenwasser gaat werken? En hoe moet een liftboy er wel niet aan toe zijn. Zijn cognitieve vaardigheden zijn natuurlijk continu van een wisselende kwaliteit.

De onderzoekers zullen ongetwijfeld gelijk hebben. Natuurlijk zijn er uitzonderingen op de regel. De huidige premier zit toch al weer een aardig tijdje in het Torentje. Hoog genoeg zou je zeggen, maar een verbetering van 's mans cognitieve prestaties zijn tot op heden niet waargenomen.

Het is trouwens nog best lastig om je huidige niveau te handhaven. Reden waarom sommige academici naar de retalin en bètablokkers grijpen om op niveau te blijven.

De Limburgse onderzoekers keken vooral naar taal, geheugen en snelheid van informatieverwerking. Nou, die laatste twee gaan bij mij elk jaar wat verder achteruit. Het wordt misschien tijd een andere baan te zoeken om de boel wat op te krikken. Maar of ik met mijn Mulo-diploma een baan onder professoren zal krijgen?

Geef een reactie

Luxe jacht gekaapt

David Rietveld geeft een aardige analyse van de website van Rita Verdonk. Op die website staat Rita in deze pose afgebeeld.
Verdonk

En ineens besefte ik wat er aan de hand is. Rita heeft ambities, revolutionaire ambities zelfs! Ze gaat het roer overnemen van niemand minder dan….
Beatrix

Terwijl onze marine een door Somalische piraten gekaapt luxe jacht in de gaten houdt, koerst Verdonk af op overname van de monarchie.

We hadden de tekenen natuurlijk al eerder moeten zien. Die boottocht op de Classic Lady was de prelude op haar koninklijke opkomst, waar ze liet zien wie de ware troonopvolgster gaat worden.
Dat Rita daarbij verre van orgineel is moge blijken uit haar podiumact. Ze kaapt het Wilhelmus en komt op als ware zij Maxima, waarbij Rita het rode jasje en de krukken citeert :Maxima

Krukken

Of bedoelt Verdonk hiermee nou dat er meer humor in de politiek moet komen? In dat geval zijn haar persiflages van leden van het koninklijk huis geslaagd.

Geef een reactie

Belastingdruk

WeegpuntOver de belastingen maken veel mensen zich druk. Zo ging mijn hulp in de website-huishouding gisteravond hier nog uit zijn dak over verspilling van belastinggeld.
Misschien heeft-ie zijn voorlopige aanslag 2007 al binnen, ondanks dat de belastingdienst aardig achterloopt dankzij falende software.
De kans is groot dat zijn aanslag duidelijk maakt dat-ie meer moet betalen dan in 2006. Het CBS heeft uitgerekend dat er over 2007 ruim 8 miljard meer belasting is getoucheerd door het rijk, dan in 2006. Ik ben benieuwd hoeveel daarvan door mijn website-hulp moet worden opgehoest.

Het CBS verdeelt de belastingen in twee grote clusters: belasting over inkomen en vermogen (ruim 48 procent) en belasting over productie en invoer (ruim 50 procent).
Kijk je naar het toaal van elk cluster, dan wordt de schijn gewekt dat het bedrijfsleven bijna 1,5 procent meer belasting afdraagt dan alle individuele belastingplichtigen bij elkaar.
Maar bij het cluster productie en invoer worden ook omzetbelasting en accijzen gerekend. Die worden voor een groot deel door de consumenten betaald. Tel je die bij de belastingdruk voor de burger en reken je de successierechten mee (het CBS vermeld die apart), dan zijn de individuele belastingplichtigen goed voor ruim 55 procent van de rijksinkomsten.

Nu klagen burger en bedrijfsleven evenveel. Terwijl we toch in een belastingparadijs leven. Dat wil zeggen: we betalen veel, maar krijgen er ook veel voor terug. Dat mag je in een paradijs ook verwachten.
Natuurlijk kunnen en moeten er wat zaken beter. Belastinggeld dat is opgegaan aan mislukte ict-projcten bij de overheid, zien we nooit meer terug. Da's inderdaad verspilling. En dat de belastingdienst haar kosten niet waar weet te maken is ewrg zuur.

Drie kleine puntjes uit het belastingoverzicht:
1. Alle belastingen zijn keurig gespecificeerd. Op de post “overige” na. Die blijkt ineens van -38 miljoen in 2006 naar + 149 miljoen euro gestegen.
Welke onbekende spookbelastingen betalen we nog meer?

2. De belasting op milieugrondslag is lager uitgevallen. In 2006 nog 4,5 miljard, in 2007 slechts 3,7 miljard.
Dat is een beetje vreemd. Natuurlijk is de belasting niet het enige instrument om de milieudoelstellingen te halen, maar omdat die doelen nog lang niet in zicht zijn, zou je verwachten dat de druk op de klimaatketel minstens hetzelde blijft, of nog wat opgevoerd zou worden.

3. De successierechten. Die blijken langzaam maar zeker te stijgen (van 1,3 miljoen in 2001, via 1,5 in 2004 naar ruim 1,8 miljoenin 2007).
Dat was voor de staatssecretaris van de belastingdienst, Kees de Jager, aanleiding om die belastingen maar wat te verlagen.
Dit staat haaks op de berekeningen van marktanalist Misha van Denderen, die meent dat de vergrijzing prima te bekostigen valt met de successierechten, omdat er een sterftegolf van de bayboomers aankomt.

De successierechten en de post “overige” vormen slecht een fractie van alle belastingen (2 procent van het toaal).
Wellicht kan dit deel worden gebruikt om het voorstel te realiseren van Paul de Beer (hoogleraar arbeidsverhoudingen UVA). Vorig jaar, in de week van de democratie, kwam hij met het idee om de burger elk jaar op het belastingformulier in te laten vullen waar men het geld aan wenst te besteden. Vijf procent van de belastinginkomsten zouden dan conform die wensen besteed moeten worden.
Nu de belastingen alsmaar stijgen, wordt het tijd dat idee op de agenda te zetten. In een belastingparadijs mogen we toch zeker wat meer directe democratie?

Geef een reactie

Verspilling

Zijn jullie het er ook zo mee eens dat belastinggeld, dus dat van de eerzame burger, nog steeds flink wordt verspild door onze, zo besparende, overheid.
Overheidsgelden gaan nog te vaak verloren aan niet goed doordachte projecten. Projecten waar miljoenen in gaan zitten en die maar niet af willen komen of, nog erger, worden opgeheven omdat het project is achterhaald door de realiteit.
Het is wel jammer hoor dat onze zuur verdiende centjes zo door het toilet worden gespoeld. Ik hoop nog altijd dat er een tijd komt waarin blijkt dat onze belastinggeld goed wordt besteed en dat de overheid kan zeggen dat er echt is bespaard.

Geef een reactie

Gevoelskoersen

BlindemannetjeIs het je ook opgevallen dat de weerman het al heel lang niet meer over de gevoelstemperatuur heeft gehad? Het was een leuke vondst. Want ook al kon de weerman nog zo met keiharde cijfers aantonen wat de werkelijke temperatuur was, men werd er niet koud of warm van. Sterker nog: men bepaalde zelf wel wat men er van vond. Om de kloof tussen burger en weerman te overbruggen, is toen de gevoelstemperatuur bedacht.

Inmiddels is het heel gewoon geworden allerlei gevoel in cijfers weer te geven. Zo meet het CBS het consumentenvertrouwen. De uitslagen zijn net zo wisselvallend als het weer.
Vorig jaar juni had de consument nog alle vertrouwen in de welvaart, nu zijn ineens steeds meer mensen somber gestemd. De berichtgeving over de malaise in de VS, stijgende prijzen en een zuinig orakelende minister van financiën zullen dat gevoel wel hebben beïnvloed.
Een gevoel dat haaks staat op de eigen werkelijkheid, want veel mensen geven toch nog aardig wat uit. Maar ja, als je leest dat de voedselbanken weer meer klandizie krijgen, denk je al gauw dat jij morgen misschien aan de beurt bent voor de de armenbedeling.

De politieke barometer is ook zo'n gevoelig instrument. Het angstige gevoel voor de gevolgen van een obscuur filmpje zijn inmiddels verdwenen en de regisseur mag op meer stemmen rekenen dan in 2006.
Ook blijkt de burger gevoelig voor nieuwe verschijnselen die zich met veel reclame-tamtam aankondigen. Zo is er een mevrouw die met een enkel boottochtje 14 gevoelige zetels weet te scoren.

En dan heb ik het nog niet eens over de talloze opiniepeilingen die het land afstruinen, op zoek naar het sentiment over van alles en nog wat.
Nu lijkt de kloof tussen verstand en gevoel onoverbrugbaar. Aan de ene kant heb je onderzoeken die aantonen dat aan tal van rationele keuzes, meer sentiment ten grondslag ligt dan we denken. In de supermarkt wordt veel vaker een impulsieve aankoop gedaan, dan een weloverwogen boodschap. En bij wat duurdere en complexere keuzes, blijkt het onderbewuste een grotere rol te spelen, dan een rationele analyse van de voor- en nadelen.

Aan de andere kant zijn er ook onderzoeken die aantonen dat mensen minder op hun gevoel afgaan als ze over meer feitelijke kennis beschikken.
Zo stelden mensen hun eerste spontane oordeel over een een verdachte bij, toen ze meer over het strafdossier en de verdachte zelf wisten. Men vonniste veelal een milder oordeel dan de rechter.

Ondertussen weten we steeds meer over het gevoel. Het verstand lijkt daar nog weinig raad mee te weten. Het resultaat is dat er tweedelingen in de samenleving bestaan. Met statistieken en onderzoeksresultaten proberen mensen anderen van een werkelijkheid te overtuigen, waar mensen die meer hechten aan intuÎtie en onbewezen stellingen.
De vermeende kloof tussen burger en politiek wordt in stand gehouden door die twee groepen. Vooral omdat zowel de burger als de politicus de rationele en de gevoelsmens in zich draagt.

Cees Buddingh' schreef ooit: “Men kan de mensen verdelen in twee grote groepen: zij die zich door hun gevoel laten bedriegen, en zij die zich door hun verstand laten misleiden”. (bron: citaten.net)
Een enkel mens wordt bijna dagelijks geconfronteerd met zulk bedrog en misleiding. Hoe kunnen we daar ooit van af komen?

En voor de biechtstoel: wat is jouw meest hilarische voorbeeld waar je verstand je heeft misleid of je gevoel je heeft bedrogen?

Geef een reactie

Scheepsbouw heeft weer toekomst?

ScheepsbouwVorige week bracht het SCP (Sociaal Cultureel Planburo) een boekje uit over de sterke kanten van Nederland. Het boek probeert de klaagcultuur te weerleggen.
In het boek zul je obligate zaken waar we, volgens sommigen, zo vreselijk trots op moeten zijn, niet tegenkomen. Geen tulpenbollen, klompen en kaas. Net nou vandaag de Week van de scheepsbouw begint. Ooit een bloeiende sector, neerlands trots in de maritieme wereld, maar waar je weinig meer van hoort.

In de 16e eeuw had elk dorp dat aan een water lag wel een scheepsbouwer. Dat zie je eigenlijk alleen nog terug rond de Friese meren.
De Gouden Eeuw betekende ook expansie van de scheepsbouw. Naast roeibootjes en zeilschepen voor de binnenvaart werden er ook grote handelsschepen, oorlogsbodems en slavenschepen gebouwd. Niet alleen voor eigen gebruik, ook voor de export.

Het ging goed met de scheepsbouw tot de jaren zeventig. Concurrentie uit Japan en Korea leidde tot fusies van roemruchte werven als Wilton-Fijenoord en de Rotterdamse Droogdok Maatschappij.
Met steun van de overheid probeerde men het hoofd boven water te houden, maar uiteindelijk moest de sector, in de tachtiger jaren, flink gesaneerd worden.
Het leidde tot wat politieke commotie. Waarom had de overheid zo lang de noodlijdende scheepsbouw gesteund? Een parlementair onderzoek naar de gang van zaken rond het failissement van de Rijn-Schelde-Verolme werf, wees uit dat er eigenlijk geld over de scheepsbalk was gegooid.

En dan is er nu ineens die Week van de scheepsbouw. De sector bestaat dus nog. Het blijkt weer redelijk goed te gaan. Er worden weer aardig wat bootjes besteld bij de nederlandse werven. Geen mammoetankers meer, maar luxe jachten, sleepboten en baggermachines.
De scheepsbouwweek staat in het teken van onderwijs en arbeidsmarkt (zie ook scheepswerven.web-log.nl). Want nu de sector weer groeit, is er een tekort aan vakkundige scheepsbouwers. Dus probeert men deze week de jeugd naar de werven te lokken.

Met een omzet van 6 miljard euro en 25.000 arbeidsplaatsen is het niet de grootste economische factor in dit land. Maar wie weet zijn de scheepsbouwers de ellende voorgoed te boven. Bijvoorbeeld door modernere en mileuveilige aken voor de binnenvaart te bouwen. Die sector meent een schoon alternatief voor de dichtgeslibte wegen te kunnen bieden.

De scheepsbouwers menen hun kennis en ervaring in te kunnen zetten om wereldwijd klimaatneutraal te kunnen varen. Biedt de scheepsbouw een schonere toekomst dan de auto- en vliegtuigindustrie?
Als men alleen nog maar zeilschepen maakt, zou dat zo maar kunnen. Maar dan moet die mammoetvloot aan plezierjachtjes wel ophouden van alles en nog wat in het water te kieperen.

Geef een reactie

Rook in de polder

FabriekspijpenDagblad Trouw: Rookverslaving erfelijk bepaald.
Rookster: “Wanneer ik rookafstand doe? Ach, ik wil de rookopvolger nog wat tijd geven zich te ontwikkelen. Wij willen voorkomen dat de dynastie door onervarenheid in rook opgaat”.

Blik op Nieuws: Rookverbod op terrein Medisch Spectrum Twente.
Directie: “Wij bepalen zelf de erfelijke grenzen wel. Op dit erf is er in ieder geval geen vuiltje meer aan de lucht”.

De Morgen: Lage sociale groepen willen stoppen met roken.
Jan-met-de-pet: “Ja, tuurlijk wil ik dat. Hopelijk ben ik dan ook van dat etiket af waarop staat dat lage sociale groepen een risico voor de sociale volksgezondheid zijn”.

De Telegraaf: Blijven roken door tapkast.
Jan-met-de-pet: “Kijk, mijn biertje nemen ze natuurlijk niet af. Zul je net zien dat dan de bierpomp ineens gaat roken”.

Engineering 360: Balansventilatie hoeft volksgezondheid niet in de weg te staan.
Ingenieur: “Ventilatiesystemen worden ondeskundig gebruikt. Gewoon de ramen open is nog steeds het beste. Soms denk ik wel eens: mensen, zet de luiken van je hersens nou eens wagenwijd open!”

Geef een reactie