Tieners en carrières

Tieners en carrières Terwijl volwassenen somberen over politiek en economie, denken tieners dat de crisis geen gevolgen zal hebben voor hun toekomstige carrière. Nu gaat dat bericht over Amerikaanse tieners. Een onderzoek in de VS stelt dat bijna 90 procent van de jeugd serieus meent hun ideale baan te zullen vinden.

Hoe is dat in Nederland? Nou, dat ziet er hoopvol uit want onze tieners horen, crisis of niet, tot de succesvolle jonge ondernemers.
Zo zijn er in Haarlem twee meiden begonnen met een uitzendbureau voor tieners. Het is één van de voorbeelden, die het door comazuipertjes en breezersletjes geschonden imago van de hedendaagse puber, probeert te herstellen. Om dat beeld om te keren zetten de twee dames met uitzendbureau Rebup, tieners aan het klussen. Een voorbeeld van jong maatschappelijk verantwoord ondernemen.

Maar ook voor keiharde business halen Nederlandse tieners hun neus niet op. Zelfs niet als het om mest gaat. De 16-jarige mesthandelaar Niels Lentjes uit Gelderland wist zijn handel in 1 jaar tijd te verdubbelen en dirigeerde vorig jaar 1,5 miljoen ton drijfmest en vaste mest door het land.. Voor een vergoeding van 1 euro per ton mest. De volwassen collega’s zijn natuurlijk stinkend jaloers en ze beschuldigen hem van zwarte handel.

De 19-jarige Tilburger Michael van Poppel, gaat groot geld verdienen met zijn Twitter-account BreakingNews. Een zelf opgezet nieuwskanaal, ooit begonnen door nieuws uit de bekende bronnen te plukken maar verspreidt, dankzij een wereldwijd netwerk, nu ook eigen actualiteit. De jonge ondernemer heeft de Twitter-account in de verkoop gegooid en zal er zeker een heel aardig bedrag aan overhouden.

Nog zo’n succesnummer is de 17-jarige Robbin Robijn uit Emmen. In anderhalf jaar tijd is zijn RR Minicars uitgegroeid tot de grootste verkoper van brommobielen geworden. Net als bij mesthandelaar Niels Lentjes, kijken de volwassen collega’s nu sip op hun neus.

Hoe doen die jongeren dat? Wie weet hebben ze de cursus gevolgd, die de 18-jarige eigenaresse van Hipvoordeheb.nl heeft bedacht. Fleur Kriegsman zette ook een business school op voor ondernemende tieners op. Het zogenaamde Young Entrepreneur Program geeft tieners de gelegenheid een bedrijfsplan op te zetten en misschien zelfs al een financiering te regelen voor hun plannen.
Zul je zien dat ze op de Nyenrode Business School beteuterd staan te kijken.

Komen die erg jonge ondernemers uit de lucht vallen? Het zou het resultaat kunnen zijn van het actieprogramma Onderwijs en Ondernemen. In 2000 stelden de ministeries van Economische Zaken, Onderwijs Cultuur en Wetenschap en Landbouw Natuur en Voedselkwaliteit 17 miljoen euro beschikbaar om het ondernemerschap wat beter op het lesrooster te krijgen. Met winkeltjes op school, stages in bedrijven en zelfs lessen in marketing. kun je nu op basisscholen en middelbaar- en hoger onderwijs de beginselen bedrijfsvoering leren.

Hopelijk leren ze ook een crisis te voorkomen. En wat maatschappelijk verantwoord en duurzaam ondernemerschap inhoudt. De voorbeelden hierboven zijn fraaie voorbeelden van jong en big booming business. Het succes is de tieners van harte gegund. Maar zijn er ook tieners die met succes bedrijven opzetten, waar we voor een betere toekomst wat aan hebben?

Geef een reactie

Het Luisterend Oor

Het Luisterend Oor Catherine Keyl is stomverbaasd dat mensen tachtig cent per minuut willen betalen voor een luisterend oor, waar ze zelf wel wat aan over wil houden.

Zo staat het niet letterlijk in het AD van vandaag. Maar het had, met wat meer oprechtheid, zomaar gekund. Mevrouw Keyl heet de Telefoonvriendin opgericht. Een telefonische hulplijn, waar je zaken aan de orde kunt stellen, die je “niet met familie of vrienden wil bespreken”. Een voor Keyl herkenbaar fenomeen.

Hebben we dan zaken die we niet met familie of vrienden willen bespreken? Nou, als die telefoonlijn zo’n succes is, dan zal dat wel voor mensen gelden.
Biecht eens op: wat bespreek jij nooit met je naasten?

Ik bespreek alles met familie en vrienden. Er is een licht onderscheid. Als mijn familie er niet naar vaagt, vertel ik ook niets. Als vrienden ergens naar vragen, vertel ik alles. Dat kennen ze ondertussen wel van mij. Ik ben dan net zo oeverloos aan het spuien, als op dit blog. Resultaat: de vrienden vragen ook niets meer.

Toch de Telefoonvriendin maar eens proberen. Nummer getoetst en daar is de beltoon al. Na een stuk of negen keer overgegaan te zijn volgt: “Met de Telefoonvriendin. Even geduld a.u.b, er zijn nog 5.500.000 wachtenden voor u”.
Ach, ik wou dat ik twee hondjes was, dan hoefde ik Catherine Keyl niet te bellen.

Geef een reactie

In Bathmen begint de opstand

In Bathmen begint de stemopstand De legitimatieplicht bij de verkiezingen van vorige week, leidt ertoe dat bij de stembusgang op 9 juni, niemand meer kan stemmen. Niet omdat kiezers zonder paspoort zitten, maar er is wellicht geen stembureau mee open.

Dat zou in ieder geval kunnen gebeuren in Bathmen. De voorzitter van het stembureau aldaar, heeft de legitimatieplicht als uitermate irritant ervaren. Hij voelde zich erg ongemakkelijk bij een volledige handhaving van de regels. In De Stentor lezen we: “Zowel familieleden, vrienden, bekenden, als de leden van het stembureau hebben de legitimatieplicht als een pijnlijke, belachelijke, overbodige en bureaucratische eis ervaren”.

De voorzitter heeft een brief naar de burgemeester gestuurd en daarin aangekondigd niet meer beschikbaar te zijn voor het stembureau als de legitimatieplicht in deze vorm blijft gehandhaafd. Lees je het bericht goed, dan lijkt het er op dat een goede vriend/buurman van de voorzitter zijn legitimatie is vergeten en dus het stembureau werd uitgestuurd. Om maar wat te noemen. Misschien heeft hij zelfs zijn moeder wel de deur moeten wijzen. Zoiets is in Terwolde wel gebeurd, meldt De Stentor.

Klein leed? Hoeveel dorpen, dorpskernen, buurtschappen hebben we wel niet in Nederland? Dat daar de leden van de stembureaus het stemvolk goed kennen, is niet raar. Om dan ineens mensen die je al jaren kent het stemmen te ontzeggen, omdat ze zich niet met een identiteitsbewijs kunnen legitimeren, is natuurlijk zot.
In de grote steden zijn zulke situaties minder waarschijnlijk, maar ook daar kun je als kiezer natuurlijk je buurman of een familielid achter de tafel van het stembureau treffen. Die mag dan niet tegen de stembureau- collega zeggen: ja, die ken ik, dus laat het paspoort maar achterwege.

De stempas zou voldoende moeten zijn. De kaart die je thuis krijgt gestuurd, behalve als de post een foutje maakt. De stempas is voorzien van je naam en adres staat en een uniek volgnummer. Het is verplicht de stempas mee te nemen. Dat zou genoeg moeten zijn.
De legitimatieplicht zou echter bedoeld zijn om gerommel met stempassen te voorkomen. Dat komt in Nederland namelijk zo’n grote schaal voor, dat alle voorgaande verkiezingen alsnog ongeldig verklaard kunnen worden. Toch?

Nu heeft de legitimatieplicht er in ieder geval voor gezorgd dat ongeveer 200.000 mensen niet konden stemmen. Dat zou kunnen gelden voor, bijvoorbeeld, mensen die niet zo heel vaak hun paspoort gebruiken en er te laat achter komen dat het kreng verlopen is. Ook heel fijn.
Komt oma bij het stembureau, blijkt paspoort verlopen en moet de kleinzoon/voorzitter van het stembureau dus tegen haar zeggen: Sorry oma, je bestaat niet meer.

Het zou allemaal geen probleem moeten zijn, omdat we toch al verplicht zijn een geldig identiteitsbewijs met ons mee te dragen, als we de deur uitgaan. Daar houdt alleen niet iedereen, om uiteenlopende redenen, zich aan.
Moeten dan de verkiezingen gebruikt worden om alle stemgerechtigden zich nog een met hun neus op de algemene identificatieplicht te wijzen? Dacht het niet.
In Bathmen hebben ze er genoeg van. Als stemmen zo lastig wordt gemaakt, dan maar niet stemmen. Want het stembureau blijft dicht.

Geef een reactie

Sax en de democratie

Sax en de democratie De SP zag zich ineens geconfronteerd met een vacature voor de 1e viool en het werd een saxofonist! En jawel, meteen steeg de SP ietsjes in de peilingen.

Emile Roemer blaast een deuntje mee in een dweilorkest. Misschien is de sax wel het bekendste politieke instrument. Iedereen weet dat Bill Clinton en Hans Dijkstal er wat flauwe melodietjes uit weten te krijgen. Dat is wel andere koek dan sax in een dweilorkest. Misschien zijn er onder de lezers kenners, maar ik weet wel dat je heel wat capaciteiten moet hebben om in een dweilorkest een toontje mee te blazen.
Met muzikaliteit heeft het niet zo veel van doen. Wel met lange adem en koubestendigheid. En dan is een sax nog een redelijk gewillig instrument als je in koude carnavaleske dagen de straten afschuimt. Speel je trompet dan loop je het risico met kapotte lippen aan het bier te moeten.

Musicerende politici. In Nederland hebben we er niet zoveel. Uit het verleden zijn Normeert Smelter (KVP en piano) en Thijs Wöltgens (PvdA en hobo, klarinet) bekend. Aart Jan de Geus (CDA) schijnt ook piano te spelen. Klaas de Vries (CDA) heeft wel gezongen. In een artikel van Trouw werden Gert Jan Oplaat (VVD), Co Verdaas (PvdA) en Jan Mastwijk (CDA) nog genoemd.

In 1999 constateerde Volkskrantcolumnist Paul Brill ook de nodige muzikaliteit onder politici, maar dat een Hans Dijkstal niet in staat was een Binnenhofensemble van de grond te krijgen.
Het satirisch online dagblad De Speld vroeg zich vorig jaar ook al af of politici tot muzikaal samenspel in staat waren. De vorming van een heus orkest werd echter politiek onhaalbaar geacht.

Een groot orkest vraagt wel om een goede dirigent. Eentje die niet alleen verstand heeft van maten en noten, maar ook de sociale cohesie weet te sturen.
In het huidige politieke klimaat wordt ineens de film Prova d’Orchestra (1978 – Frederico Fellini) actueel (hier een recensie op movie2movie). De dirigent weet tijdens een repetetie de boel niet bij elkaar te houden. Orkestleden komen in opstand om de dictatuur van De Metronoom van zich af te schudden. Individuele vrijheid, daar gaat het om. Het loopt gierend uit de hand, maar geschrokken van hun 'anarchie'. zoeken de orkestelden na de pauze toch de rust op van de bezielende leiding van de hun zo vertrouwd bekende dirigent.

Een fraai tijdsdocument. Maar is er veel veranderd? Bekijk hier op Youtube, hoe een lid van orkest zijn visie op het dirigentschap geeft. En, op Dailymotion.com, hoe een groot deel in opstand komt, waarbij een ander deel de gelegenheid aangrijpt om verworven vrijheid voor eigen genoegen te misbruiken.
En vertel dan nog eens hoe het Binnenhoforkest er na 9 juni uit moet zien, volgens jou. Moet het een symfonieorkest worden of liever een dweilorkestje? Wie op welk instrument en vooral: wie zou een capabele dirigent kunnen zijn?

Overigens: je kunt je voorspellende gaven ook kwijt op mijn gastlog van vandaag, op GeenCommentaar. Precies twee jaar geleden begon ik daar, onder het pseudoniem P.J. Cokema, een maandelijkse column. Lees dus ook meer over het NK Lijsttrekken.

Geef een reactie

Openbare coalitiebesprekingen

Openbare coalitiebesprekingen Het gonst van de coalitiebesprekingen na de gemeenteraadsverkiezingen van afgelopen woensdag. De eerste gemeente die de zaken rond heeft is Noord-Beveland. Met 8 van de 13 raadszetels op zak, wist de zittende coalitie van CDA, SGP en VVD al een dag na de verkiezingen, dat het zittende college door kon gaan.

Bij veel gemeenten gaat het minder snel. Bijna overal is het initiatief tot vorming van een nieuw college, in de handen van de stembuswinnaars gelegd. Die bepalen dan ook als eersten hoe de coalitieonderhandelingen zullen verlopen. Blijkbaar zijn daar geen landelijk geldende vaste regels voor. Toch wordt vrij veel een vaste procedure doorlopen. Eerst raadpleegt de initiatiefhebbende partij de fractievoorzitters van alle andere partijen, die in de gemeenteraad zullen komen. Dan volgt een eerste, vooral oriënterende bijeenkomst om tot de eerste contouren van een nieuwe B&W-college te komen.

Opvallend: Die bijeenkomsten zijn is een aantal gemeenten openbaar. In Purmerend wordt het zelfs via de lokale omroep uitgezonden. In Groningen is de bespreking tussen de lijsttrekkers openbaar. Verder maakte een eerste zoektocht duidelijk dat in zeker acht andere gemeenten de besprekingen openbaar zullen zijn. In Papendrecht was het vrijdag al zover en in Brunssum, Heemskerk en Enschede heeft men het vandaag al achter de rug. Maandag 6 maart zullen de openbare besprekingen plaatsvinden in Achtkarspelen, Culemborg, Ede, Hardinxveld-Giessendam, Heemstede, Hoorn, Mensterwolde en Woerden.

Zo gaat het niet overal. In Oosterhout kiest de informateur voor individuele gesprekken met de andere lijsttrekkers en denkt daar 14 maart mee klaar te zijn. In Roosendaal heeft men een externe informateur aangetrokken, die eerst twee dagen met alle partijen in de nieuwe raad gaat praten.
Jammer, maar het lijkt er dus wel op dat in vrij veel gemeenten de eerste coalitiebesprekingen openbaar zullen zijn. De aanwezige burgers hebben geen invloed op de coalitievorming, maar kunnen wel getuige zijn van de eerste schermutselingen en er misschien al uit opmaken welke kant het opgaat.
Om een compleet beeld te krijgen, zou het leuk zijn als je in de reacties meldt hoe het in jouw gemeente gaat.

Het zou trouwens een waanzinnig idee zijn om ook de coalitiebesprekingen na de verkiezingen op 9 juni openbaar te maken. Volledig en integraal uit te zenden op televisie. Loopt er iemand uit het gesprek weg om even met de achterban te bellen, of gaan ze een rondje buiten wandelen: camera mee. Er is maar één manier om de schijn van achterkamertjespolitiek op te heffen en dat is de volledige openbaarheid.

En om de onderhandelaars een steuntje in de rug te bieden, zou de kiezer op het stembiljet ook de coalitie van zijn voorkeur moeten kunnen aangeven. Het vraagt wat aanpassingen van de Kieswet, maar het biedt wel de kans dat de kiezer meer duidelijkheid geeft dan alleen een rood gekleurd vakje en vervolgens maar moet afwachten wat voor duidelijkheid dat de kiezer oplevert.

Het voorkomt misschien ook excessen als In Almere plaatsvinden. De winnaar en dus initiatiefnemer voor de coalitievorming, de PVV, wil eerst excuses van Leefbaar Almere. Die partij had zich, geheel conform de hedendaagse opvattingen betreffende de vrijheid van meningsuiting, Kritisch uitgelaten over de PVV. Nu eist de PVV excuses. Komen die er niet dan zal de PVV Leefbaar Almere niet toelaten tot welk gesprek dan ook.
Een houding die de PVV zich niet kan permitteren, mochten ze na de verkiezingen van 9 juni in aanmerking komen voor coalitieonderhandelingen.

Maar goed, roept u maar: moeten coalitiebesprekingen overal altijd openbaar zijn?

Geef een reactie

Boeren pas duurzaam, als burger betaalt.

Boeren pas duurzaam, als burger betaalt De overheid nog teveel wetten, vinden sommigen. De overheid moet wel afslanken en zich niet als een despoot gedragen. Dus is het een trend geworden geen wetten te maken, maar burgers en bedrijfsleven te vragen zichzelf te reguleren. Gevolg: bijna net zoveel beroeps- en gedragscodes op, als er wetten zijn.

De boeren doen het nog wat zuinigjes aan. Het zit er voorlopig niet in dat veehouders zichzelf een duurzaamheidscode opleggen. Uit een onderzoekje van het LEI (Landbouw Economisch Instituut) en de Wageningen Universiteit, blijkt dat boeren erg hechten aan hun eigen vrijheid. Dat verhindert wel dat de beroepsgroep maar moeizaam tot een beroepscode voor duurzaam ondernemen kunnen komen, stelt het LEI.

Moet dat dan? Misschien wel, want burgers zouden steeds meer kritiek hebben op de manier waarop boeren met dierenwelzijn en milieu omgaan. Als de boeren nou zichzelf eens reguleren, ontsnappen ze misschien aan betutteling en bemoeizucht van de overheid.
Die burgers moeten niet zeuren, zeggen de boeren. Burgers zeggen wel het dierenwelzijn belangrijk te vinden, maar ze gedragen zich daar ook niet naar.

Zo zijn burgers niet voldoende bereid meer te betalen voor duurzaam varkensvlees of bio-groenten. Dat hebben ze al onderzocht op de Rijksuniversiteit Groningen. De gemiddelde consument wil hooguit 6% meer betalen voor een duurzaam landbouw- of veeteeltproduct. Daar schieten de boeren weinig mee op, omdat zulke producten vaak 10 tot 14% meer kosten.
Het LEI stelt dat een dialoog met de samenleving erg nuttig kan zijn, zodat boeren en burgers elkaar beter begrijpen en de boeren tot goede zelfregulerende codes komen.

De kip-of-het-ei vraag: Wie moet nu wie reguleren?
Zijn dat de burgers? Als die massaal kiezen voor duurzaam geproduceerde landbouw- en veeteeltproducten, dan laten ze de boeren geen andere keus dan met verantwoord spul te komen.
Of zijn het de boeren? Als zijn consequent duurzaam produceren, dan heeft de burger geen andere keus.

Geef een reactie

Wat bleek waar bij de verkiezingen?

Wat bleek waar bij de verkiezingen? Ook hier is het een ander geschreven voor de verkiezingen. In de nabeschouwing eens kijken wat daarvan waar is gebleken.

Niet waar.
Om te beginnen: de opkomst. Bedroevend laag en geenszins volgens de voorspelling die hier op 9 februari werd gedaan. En al helemaal geen bewijs voor de stelling, waarmee die voorspelling werd onderbouwd. Als het consumentenvertrouwen laag is, zal de opkomst hoog zijn. Rond de 60% zou het komen te liggen.

Wel, het consumentenvertrouwen is laag (-13), de opkomst ook (56%). De laagste opkomst sinds 1970. Ik vermoedde al dat de val van het kabinet de voorspelling op losse schroeven zou zetten. Er is een minimale aanwijzing dat de val de opkomst misschien negatief heeft beïnvloed. Ook na de val van kabinet Van Agt II volgden er snel gemeenteraadsverkiezingen en toen was de opkomst ook lager dan bij de verkiezingen 4 jaar daarvoor en 4 jaar daarna.
Nogmaals: een minimale aanwijzing. Alleen bij Van Agt II en Balkenende IV bleken er gemeenteraadsverkiezingen te zijn, die vlak na de val plaatsvonden.

Niet waar.
In “Stemmen in de nacht” werd verslag gedaan van allerlei acties die gemeenten ondernamen om de opkomst te vergroten. Het heeft niet mogen baten. Reden om nog eens na te denken wat dan wel de kiezers over de drempel van het stemlokaal trekt.

Niet waar.
Uiteraard ontbrak het ook hier niet aan een stemadvies. Het advies was niet te stemmen als ontevreden commentaar. Wie dat toch wilde doen, werd geadviseerd op alles te stemmen, behalve CDA, PvdA, VVD, D66 en CU.
Er is toch uit onvrede gestemd, helaas. Maar niet door de genoemde partijen uit te sluiten. Zelfs al is er verlies bij CDA en PvdA, er is toch behoorlijk veel op het bekende vijftal gestemd. Het aller-wonderlijkste is dat het CDA dan wel verliest, maar landelijk de grootste partij blijft.

Waar.
In “Kiezen vòòr je keuze” een aantal voorbeelden van stemwijzers. De meeste bekende trok wel een hoge opkomst. Het kieskompas, beter bekend als de stemwijzer werd door zeker 1 miljoen mensen geraadpleegd. Vooral in Almere, Groningen en Middelburg bleken veel mensen behoefte te hebben aan een stemadvies. Is het bedroevende resultaat in Almere te danken aan de toch wat vreemd werkende stemwijzer?

Waar?
In Almere zouden heel wat kiezers wel eens spijt kunnen krijgen van hun stem, als u begrijpt wat ik daarmee bedoel.
Wie wil opbiechten of ook hij/zij spijt heeft van de gisteren uitgebrachte stem, mag naar de laatste exit-poll: de spijtstemmen-poll. Tot op dit moment nog maar door 47 bezoekers gebruikt. Blijkbaar is 62% tevreden met de keuze, want dat deel heeft geen enkele spijt.
Kan dat de komende dagen nog veranderen, als blijkt welke lokale coalities er uit de bus rollen?

Geef een reactie

Spijtstemmen-poll

Spijtstemmen Hoewel het geen enkele zin heeft spijt van welke keuze dan ook te hebben, vandaag toch een onderzoekje: de spijtstemmen-poll.

Een aardig deel der kiezers zweeft en staat elke verkiezing weer voor de vraag: wat zal ik er vandaag weer eens van maken. Partijen proberen de zwevers binnen te halen en dat zal ongetwijfeld soms ook lukken. Dat verklaart voor een deel de winst- en verliesbalans bij elke verkiezing.

Zoals bij elke keuze kan er vrij snel spijt optreden. Nogmaals, je hebt er niets aan. Toch liever een ander potje pindakaas gekocht? Jammer. Er zijn maar bar weinig winkels die de aankoop terugnemen. Teveel gedoe. Lukt alleen nog bij de kleine kruidenier op de hoek.

Spijt van een uitgebrachte stem heeft ook geen zin. Je mag dan hooguit hopen dat de partij van je spijtige keuze niet in de gemeenteraad komt. Blijf je zitten met spijt over een verknalde stem.Vandaag had ik een beetje spijt. Twijfelde tot in het stembureau tussen een lokale landelijk bekende partij en een louter lokale club.
Beiden hadden mijn sympathie, beiden hadden een aardig programma voor de gemeente hier.

Het rode potlood gepakt, knoop doorgehakt en op de grotere, landelijke bekende partij gestemd. Thuis gekomen had ik toch een beetje spijt. Waarom nou toch niet op de partij gestemd, die een erg lokaal programma had? Want daar gaat het bij gemeenteraadsverkiezingen toch om? Het gaat om het beleid ter plaatse. Dus dan ga je toch voor de partij die het beste lokale programma biedt?
Waarom gezwicht voor de naamsbekendheid, omdat de verschillen zo klein zijn?

Spijt kan ook optreden daags na de verkiezingen. Mensen babbelen nog wat na, bekennen hun keuze en in de gesprekken met vrienden en, collega’s, krijg je ineens het gevoel: had ik het maar anders gedaan.
Of mensen krijgen spijt als ze de uitslagen zien. Lezen ze in de krant dat lokale partijen in opkomst zijn en stemmen ze eens frivool op een van die lokalen. Zien ze in de uitslagen dat het hun stem weinig heeft toegevoegd en denken dan had ik toch maar op een van de grote bekenden gestemd.
En ja, de komende vier jaar zullen er zeker een aantal mensen zijn die nog spijt gaan krijgen. Om eens te onderzoeken of er meer spijtstemmers zijn, vandaag de spijtstemmen-poll.

Geef hieronder aan of je wel of geen spijt hebt van je vandaag uitgebrachte stem. De poll staat open tot volgende week woensdag (10 maart), zodat ook de mensen die later spijt krijgen, hun gram hier kwijt kunnen.
Bij optie 3 en 4 kun je aangeven of je wel vaker of nooit spijt hebt gehad bij verkiezingen.
Toelichtingen in de reacties graag. Maak de poll bekend bij vrienden en bekend, zodat het een beetje representatief onderzoekje wordt.

Geef een reactie

Dresscode Blootshoofds

Dresscode Blootshoofds Het heeft niets te maken met hoofddoekjes, die de PVV niet op ambtenarenkoppen wil zien, maar uit een heel andere hoek komt het bericht dat een verbod op capuchons nader wordt onderzocht.

In Wassenaar hing een eigenaresse van een tankstation stickers op met de mededeling dat het dragen van capuchons is verboden. De eigenaresse was slachtoffer van een aantal ramkraken en wil niet nog eens vanonder een capuchon begluurd worden op de mogelijkheid van een volgende ramkraak.
BETA, de belangenvereniging voor de tankstationhouders, onderzoekt nu de juridische mogelijkheden voor een landelijk verbod.

Voor alle duidelijkheid: de eigenaresse van het Wassenaarse tankstation gaat geen mensen met hoofddoekjes of boerka’s buiten de deur houden. Zoals ze zelf zegt in het artikel op Nu.nl: “Als een oude vrouw net in de kou en regen heeft staan te tanken en ze draagt een hoofddoekje, ga ik bij het afrekenen niet eerst eisen dat ze haar hoofddoekje afdoet”.

Het is me nog nooit opgevallen, omdat ik niet zo vaak een tankstation bezoek, maar de voorzitter van BETA zegt dat de tankhouders al gebruik maken van sticker, waarop wordt gewaarschuwd een helm af te doen bij het afrekenen. Nu wil men dat uitbreiden tot capuchons en zonnebrillen. Ook omdat de voorzitter het tamelijk onbeleefd vindt met gezichtsbedekkende accessoires bij een kassa af te rekenen.

Eerlijk gezegd vind ik die capuchons nog minder een gezicht dan een willekeurig hoofddoekje. Dat is echter persoonlijke smaak en daar ga je natuurlijk niet over twisten. En in land dat zo sterk de schijn op wenst te houden een vrij land te zijn, mag iedereen natuurlijk dragen wat hij of zij wil.
De hoofddeksels zijn echter nu al zo lang onderwerp van discussies, dat het misschien eens tijd wordt voor een heel andere dresscode.

De bontmuts kan niet, want dat is onnodig dierenleed, Petjes in het klaslokaal zijn een doorn in het oog van menig leerkracht. Het hoofddoekje mag niet, omdat we gelijksoortige geloofsuitingen nou net hebben weten terug te dringen tot een enkel Zeeuws of Veluws dorp. De hoedenparade op Prinsjesdag is nogal eens het mikpunt van grappenmakerij en dreigt politici ongeloofwaardig te maken. De hoge hoed had natuurlijk al lang verboden moeten worden, want we willen niet besodemieterd worden door de eerste de beste goochelaar.

Zet al die hoofddeksels toch af. Met de hoed in de hand, komt men door het ganse land. Met andere woorden: je mag gerust een of ander hoofddeksel bij je hebben, zolang dat maar niet op je hoofd zit.
Dan zit je nog met voor de ogen vallende haardossen. Of kapsels die van een of andere identiteit getuigen. Of er weer zo verschrikkelijk uitzien, dat het een belediging voor de toeschouwers mag heten. Ook onbeleefd dus.

De nieuwe dresscode luidt dus: ga blootshoofds. Iedereen kaal, da’s normaal.

Geef een reactie

Zondagsrust

Zondagsrust Ook op weblogs wordt de zondagsrust geheiligd. Door juist op zondag er schoonheid, verstilling en contemplatie op te gooien. De meeste filialen van Codes, keuzes en maakbaarheid (zie het rijtje rechts, onder ‘Ook de moeite waard’) zijn ook vandaag geopend. Mag ik u wijzen op de bijzondere aanbiedingen zondagsrust, die daar in de winkel liggen?

Op Sargasso de KOZ (Kunst op zondag) met Steve Reich (Oh oor, o hoor, dichtte Lucebert ooit).

In dezelfde winkel een ‘van de schoonheid en de troost’. Twaalf minuten bewegende beelden als verstilling.

Wie niet luisteren wil, wie niet wil kijken, maar lezen, kan dan nog naar dit gedicht op RobHamilton.

Met dank aan de filiaalhouders. Er is niets magisch aan het realisme van alle dag. Het is wel een hele troost dat een idee in schoonheid is te realiseren.

Geef een reactie