Graai- en feesttax

Miljonairs

Ik ben geen econoom, geen financieel expert. En wat rekenen betreft, ik heb ooit de Pabo gedaan, dus dan weet je het wel.
Toch ben ik eens gaan rekenen of er nou echt wat bij de rijken te halen valt. De toplonen zijn vorig jaar
verdubbeld, dus dat stemde tot nadenken.
Da's nog niet zo gemakkelijk, want van slechts 341 personen is hun inkomen openbaar gemaakt. Voor mijn rekenkunstje heb ik gebruik gemaakt van een vorig jaar door de Volkskrant gepubliceerde lijst van topinkomens bij
beursgenoteerde bedrijven en een lijst die via de website van het ministerie van binnenlandse zaken is te downloaden: de lijst met topinkomens in de (semi-)publieke sector.
Daarmee heb je alle hogere salarissen nog niet op een rij, dus ook maar een berichtje erbij gehaald, waarin staat dat in 2005 het
aantal miljonairs hier in het land is toegenomen.

Op de openbare lijsten heb ik voor de lol maar eens die zo verfoeide graaitax losgelaten. De huidige belasting op inkomens vanaf 50.000 euro is 52 procent. Ik dacht: laat die halve miljonairs maar met rust. Vanaf 60.000 euro gaan we de graaitax heel voorzichtig toepassen, te beginnen met 52,5 procent en dan telkens een half procentje erbij tot maximaal 60 procent voor de inkomens boven 5 miljoen.
Op de openbare lijsten was het laagste inkomen ruim 79.000 euro en het hoogste dik 6 miljoen. Als mijn progressieve graaitax zou worden toegepast, zou dat ruim 9 miljoen meer belasting opleveren dan nu het geval is.

De ruim 100 duizend miljonairs die nederland in 2005 telde heb ik op een hoop gegooid en aangeslagen voor 58 procent. Alles bij elkaar zou dat de schatkist ruim 3 miljard meer aan belasting opleveren. Daarmee kun je de hele begroting van het ministerie van Economische Zaken dekken en nog wat over houden ook.
Je kan er ook de begroting van het ministerie van Financiën voor bijna 90 procent mee bekostigen. Hoewel, als iedereen een kwartje meer betaalt aan sint, kerst en vuurwerk (feesttax) en we tellen dat er bij op, dan zou ook het kantoor van Wouter Bos uit de brand zijn.

Nou zijn EZ en Financiën niet de duurste ministeries. Onderwijs en Sociale zaken spannen de kroon. De door mij vergaarde extra belastinginkomsten (inclusief de feesttax) zouden goed zijn voor respectievelijk 11 en 15 procent van de begrotingen van die ministeries. Gratis onderwijs kunnen we dus wel vergeten.

In Nederland zijn erg veel mensen allergisch voor wat voor tax dan ook. Maar zelf zou ik wat graag 60 procent belasting willen betalen. In mijn belastingstelsel zou dat betekenen dat ik minimaal 5 miljoen per jaar verdien en dan toch nog ruim 5000 euro per dag overhoud.

Iemand nog bezwaren tegen de graaitax?

Nieuws updating: volksopstanden

UpdatingZo heb je een blogje gepubliceerd, of er kunnen alweer de nodige aanvullingen toegevoegd worden. Nieuws gaat zo snel dat het eigenlijk al meteen geen nieuws meer is.
Een paar relevante missing links wil ik jullie niet onthouden, daarom wat updates bij de laatste volksopstanden.

In 'Zorgelijke kosten' (27 febr.) werd een poging gedaan de RVZ (Raad voor de Volksgezondheid) bij te staan met tips die de zorgkosten kunnen reduceren. De RVZ wil ongezond gedrag afstraffen, maar twee dagen later bleek dat het ook anders kan. Rokers worden beloond voor hun levensgevaarlijke hobby. Ze leven korter en dat scheelt aanzienlijk in de kosten. Nou neemt het aantal rokers wel af, dus verwacht geen volksopstand van betekenis tegen dit soort ideeën.

Het privacy statement (28 febr.) kan aangevuld worden met de mededeling dat de Belastingdienst weliswaar een ernstig rammelende itc kent, maar dat de verbinding met internet gelukkig vlekkeloos verloopt. Zodoende kan de dienst jouw virtuele vriendennetwerk napluizen. Inbreuk op je privacy? Jazeker, maar zoals het artikel al stelde: die inbreuken zijn zo normaal dat er geen volksopstand te verwachten valt. Het volk heeft tenslotte grote delen privacy al op internet gezet en vindt het prachtig als men zonnebadend op google earth te zien is.

Mensenrechten en gruwelijk waterbeheer (29 febr.) mag misschien geen reden zijn de olympische gedachte nader onder de loep te nemen. Maar nu opnieuw blijkt dat China ons eigen leven op het spel durft te zetten, wordt het wellicht toch tijd voor nadere maatregelen? Werden we eerder belaagd door giftig speelgoed, nu ben je je leven niet zeker door ondeugdelijke chinese autobanden.
Reaguurder De Stripman heeft zo langzamerhand een punt met een economische boycot? Of moeten de chinezen maar hun eigen volksopstand regelen?

En wat het filmfront betreft: de storm waar Balkenende voor waarschuwde heeft in Limburg aardig wat bomen geveld. Nu het onkruid nog wieden en de beeldenstorm (1 maart) is weer geschiedenis en keert de rust terug in onze huiselijke kring. Ook daar geen volksopstanden.

Of zoals een groot filosoof eens zei: Een volk dat leeft op stand, houdt haar krankzinnigheid in de hand.

Beeldenstorm

FilmenZij: “Zeg, kom je nou, we moeten nu echt naar moeder toe!”
Hij: “Jahaa, even dit afmaken…”

Zij: “Even? Je zit nu alweer de hele ochtend achter dat kreng!”
Hij: “Hm, ja, ik had wat problemen met het format.”

Zij: “Format? Wat zit je nu weer te klooien dan?”
Hij: “Ik heb ontdekt hoe je een filmpje op joetjoeb kan krijgen.”

Zij: “Godallejezusnogantoe….. dat heb jij weer. Wat voor filmpje zet je er dan op?”
Hij: “Dat wordt lachen. Weet je nog dat filmpje waar ome Jaap een dominee…”

Zij: “Ah nee, hè!”
Hij: “Wat nee? Dat was toch leuk?”

Zij: “Leuk? Ik vond het nogal goedkoop en ik kan me niet herinneren daar om gelachen te hebben”.
Hij: “Nou, de rest lag anders goed in een deuk. Dat kun je op dat filmpje ook zien, hoor”.

Zij: “Op een lallerig verjaarsfeestje misschien wel. Maar dat knal je dan toch nog niet op joetjoeb?”
Hij: “Waarom niet? D'r is niks mis met een goeie grap op internet”.

Zij: “Of het een goede grap was verschillen we dus van mening. Maar je bent misschien vergeten hoe dat ging toen je hier die schijtlollige poster op het raam hebt gehangen?”
Hij: “Die met SGP Nee, bedoel je?”

Zij: “Ja, die!”
Hij: “Tsja, ik kon ook niet weten dat ze er hier zo op zouden reageren”.

Zij: “Nee, weet jij veel! De burgemeester is hier een sgp-er, driekwart van het dorp is sgp-er, en jij denkt dat zo'n poster zomaar kan!”
Hij: “Ja zeg, we leven wel in nederland!”

Zij: “Nou dit stukje heet Benthuizen en je hebt gemerkt hoe ze hier over die poster dachten”.
Hij: “Ik hou het er nog steeds op dat die stenen door opgeschoten jongeren door de ramen zijn gegooid”.

Zij: “Nee jongen, we hebben nog nooit een steen door de ruiten gehad, totdat jij die poster ophing”.
Hij: “Mwah…. daarna hebben we geen last meer gehad, toch? En het is wel mooi wonen hier”.

Zij: “Dat wil ik ook graag houden zo. Dat filmpje kan je maar beter achterwege laten”.
Hij: “Maar die waanzinnige dominee die oom Jaap daar wegzette is hilarisch! Ik durf te wedden dat iedereen daar de grap wel van inziet. Hier, kijk, zie je iedereen krom liggen als-ie in die maffe soepjurk grijpt en roept: mijn kruis staat als een paal boven de zondvloed?”.

Zij: “En ik durf te wedden dat we de glazenzetter weer kunnen bestellen!”
Hij: “Ach, de tijden zijn wel veranderd, hoor. Die paar sgp-ers zijn ondertussen aardig in de minderheid en een jaartje ouder”.

Zij: “Als jij eens wat vaker achter die pc vandaan kwam en je kop wat meer in de werkelijkheid stak, dan zou je weten dat dat er helemaal niet toe doet. Die paar sgp-ers zijn fanatieker dan ooit en heb je gisteren toevallig ook gelezen dat ouderen steeds crimineler worden?”.
Hij: “Mwah…, allemaal angst. Je moet je niet bang laten maken”.

Zij: “Ik ben niet bang, maar je kan wel een beetje rekening houden met de omgeving waarin je leeft”.
Hij: “Ja zeg, als we zo bezig gaan, is het snel met de vrijheid van meningsuiting gedaan hier”.

Zij: “Misschien kan je die vrijheid eens benutten om dan wat zinnige dingen naar buiten te brengen in plaats van een dom blond filmpje?”
Hij: “Nou, je weet best dat ik genoeg serieuze, zinnige zaken op het internet zet. Dat stukje met dat pleidooi voor atheïsme vond jij ook wel aardig”.

Zij: “Jawel, maar ik heb je ook al vaker gezegd: met atheïsme wordt het pas wat, als je er een religie van maakt”.
Hij: “Hm, nou, misschien dat een beetje humor de boel kan relativeren”.

Zij: “Een dementerende oom Jaap, met een borrel
teveel op, die aan een rubberen kruis paaldanst en 'er suist langs de hemel een aap op een fiets' zingt noem jij relativerende humor?”
Hij: “Ach, laat maar….. Hoe laat moesten we bij je moeder zijn?'

Watergruwel

Water geven Wie met droge ogen de discussies rond de mensenrechten in het olympische China volgt, springen misschien wel de tranen in de ogen bij het zien van de waterstanden in China. Ook wat water betreft kent China rangen en standen.
Om de waterhuishouding van de sporters op peil te houden, moeten andere provincies hun water afstaan aan Beijing. Dat wordt zelfs regeringsgetrouwe Chinezen
te gortig.

Schoon water is een luxeartikel in China. De sterk groeiende industrie stuwt China naar de toppen der wereldeconomie. Dat gaat gepaard met vervuiling van rivieren en meren, waardoor het nog lastiger is het drinkwater op gezond peil te houden.

Als beroerde mensenrechten geen reden zijn om onze sporters thuis te houden dan is het de chinese waterhuishouding wel. Omdat ze niet in staat zijn zorgvuldig met dat vloeibare goud om te gaan, lukt het ook niet de door droogte geteisterde provincies te helpen. Met vervelende gevolgen voor de tarweoogst, waardoor China meewerkt aan de stijgende graanprijzen.

Degenen die toch erg gehecht zijn aan een chinees olympisch spektakel kunnen de hoop vestigen op de ontdekking van droogte bestendige gewassen. Finse en amerikaanse wetenschappers hebben het gen ontdekt dat de poriën in de bladeren regelt. Door die poriën nemen planten CO2 op en stoten ze water uit. In warme, droge omstandigheden kunnen ze zo wel tot 95 procent hun water kwijtraken. De wetenschappers houden het voor mogelijk dat gen zo te manipuleren dat de planten nog wel CO2 opnemen, maar minder water uitlaten.

Nou is het voor de olympische fans wel sneu dat het nog enige jaren kan duren voor het zo ver is. Het had leuker geweest als de gentechnologie zelfs zo snel vooruit ging, dat ook het gen dat ons zweet regelt te herprogrammeren valt. Want reken maar dat de sporters heel wat vocht gaan verliezen in augustus. Nog los van het feit dat dit ons de nodige medailles kan kosten, rijst de vraag of China wel kan garanderen dat de atleten gezond en wel huiswaarts kunnen, zonder aan uitdroging te zijn overleden.

Om de wereldvrede te bewaren zal de Chinese regering geen buitenlandse sporters opofferen aan het zinderende spektakel. Wel wordt water onttrokken aan de chinezen zelf. Gaat onze chef water, Willem-Alexander, dat straks in China aan de kaak stellen? Of wil hij, heel integer, geen vermenging van belangen als lid van het IOC?

Nog steeds droge ogen, sportfans? Okee, ik geef het op. Hoewel, schiet u hier misschien van vol? Deze jongens hebben zich bedacht en gaan niet naar China.

Privacy statement bescherming persoonsgegevens

PrivacyGisteren werd de 25ste verjaardag van de grondwet gevierd. Geen nationale vrije dag, geen vreugdevolle theaterprogramma's waar de koningin naar mocht kijken, geen zinderende documentaires op tv, nergens koekhappen, zaklopen en volksdansen. Wel een minister van binnenlandse zaken die de grondwet graag een beetje afgestoft wil zien.
Guusje ter Horst vindt de inhoud van de grondwet niet lekker bekken. Moeizame zinnen en ouderwets taalgebruik. Ze zou graag zien dat de grondwet wat populairder werd en met wat hedendaagse taal moet dat lukken.

De grondwet is inderdaad aan wat aanpassingen toe. Niet zozeer wegens het taalgebruik, maar meer omdat de inhoud steeds minder wordt nageleefd. In haar feestelijke toespraak heeft de minister verzuimd op te sommen hoe de overheid bepaalde zinnetjes steeds minder waarde toedicht en andere steeds meer.
Artikel 10 tot en met 13 gaat over onze privacy. Kortweg staat daar:

Ieder heeft recht op eerbiediging van zijn persoonlijke levenssfeer, recht op onaantastbaarheid van zijn lichaam. Het binnentreden in een woning zonder toestemming van de bewoner is niet toegestaan en het brief-, telefoon- en telegraafgeheim zijn onschendbaar.
De grondwet biedt wel mogelijkheden om af te wijken van deze principes. Van die rechten kan worden afgeweken '
behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen'.

Nou, van die laatste mogelijkheid maakt de overheid de inmiddels flink gebruik. Wat er al niet is ingeleverd aan het recht op privacy kun je lezen in dit overzicht dat op Sargasso is gepubliceerd.
Het lijkt er op dat maar weinig mensen zich daar druk om maken. Minister ter Horst constateerde ook al dat bedroevend wenig mensen in de grondwet lijken geïnteresseerd. Nu is dat uit haar mond een gotspe. Wie meewerkt aan wetten die de essentie van de grondwet reduceren tot een zo goed als dode letter, moet niet verwachten dat mensen de eigenlijke tekst nog serieus nemen.

Misschien raken meer mensen weer wel geïnteresseerd als het initiatief van GeenCommentaar wordt gevolgd. Met Democreatie 2.0 hoopt het weblog dat niet alleen de overheid sleutelt aan de herwaardering van grondwettelijke rechten, maar dat iedereen zich daar druk over maakt. Bij deze dus.

Mijn privacy statement is: ik heb helemaal niks met privacy. Maar ik heb wel alles met de bescherming van persoonsgegegevens.
Ik heb niks met privacy omdat ik vind dat het niet uit moet maken wat ik zoal uitspook, thuis of op straat. Wat ik lees, schrijf, kijk, zeg, het zou niet tot verdachtmakingen, stigmatiseringen of commerciële pesterijtjes moeten leiden. Helaas gebeurt dat wel en in steeds grotere mate. Privacy is steeds minder een instrument voor grotere persoonlijke vrijheid, steeds meer is het een middel tot allerlei misbruik. En dan wordt bescherming van je persoonlijke ditjes en datjes ineens enorm belangrijk.

Dat zo weinig mensen zich hierom druk maken, komt wellicht omdat we al zo lang bepaalde privacyschendingen heel gewoon vinden.
De kerkklokken op zondagmorgen, de ongevraagde reclame in de brievenbussen, de opdringerige telefoontjes van telemarketerers en het gewauwel van lui die de hele dag overal in hun mobieltjes lopen te lullen zijn daar voorbeelden van.
En zelfs als je op de wc je gemak wilt hebben, kun je gestoord worden door gerommel aan de deurklink, ook al staat duidelijk aangegeven dat de wc bezet is. Nou ben ik geen wetenschapper, maar ik denk wel dat een gestoorde stoelgang tot een hoop chagrijn leidt, dat uiteindelijk de dood voor de democratie zal zijn.

Een hele ernstige inbreuk op de privacy zijn de opiniepeilingen: vragen naar iemands privé opvattingen en daar dan conclusies aan verbinden om diezelfde privé opvattingen naar eigen inzicht om te vormen. De opiniepeiling ontfutselt op slinkse wijze je eigen gedachten. Vervolgens worden ze misbruikt voor de meest uiteenlopende doelstellingen.

Het eerste lid uit artikel 10 van de grondwet, het

recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer, wordt dagelijks geschonden. Nu de overheid op dit punt ernstig dwalende is, wordt het misschien tijd zelf het goede voorbeeld te geven.
Blijf dus met je handen van de deurklink af , als de wc bezet is. Zet alleen de ghettoblaster op je balkon voluit aan, als het hele flatgebouw er explicitet om gevraagd heeft. Onderbreek me niet met de vraag of het spannend is, als ik verdiept zit in een mooi boek. En ga ook niet ineens roepen: 'Een cent voor je gedachten!', als ik eens wat stil zit te mijmeren.
Als je zelf toch niks te doen hebt en verlegen zit om wat actie, ga je dan eens druk maken om de de overheid die zo vreselijk graag ons aller Grote Broer wil zijn.

Zorgelijke kosten.

Kosten zorg

Terwijl de bevolking tussen 2000 en 2006 met slechts 5 procent is toegenomen, zijn de kosten voor de gezondheidszorg meer dan verdubbeld. Een groei van ruim 56 procent. En het eind is nog niet in zicht. Alleen al de 'vergrijzing; zou meer zorgkosten met zich meebrengen.

Dat gaat uit de hand lopen, zegt minister voor zorg, Ab Klink. Da's trouwens nou weer wel een minister van 'geen woorden, maar daden' want volgend jaar zal hij het tekort op de zorgbegroting volledig op de burgers verhalen. Ingrepen in het basispakket van de zorgverzekering en een verplicht eigen risico moeten de kosten omlaag brengen.

Ook voelt Klink wel wat om ongezond levende mensen zelf meer voor hun eigen zorg te laten betalen. Rokers kunnen op hogere nota's rekenen. He reclameverbod voor de elektronische sigaret blijft echter gehandhaafd.
Maar ja, hoe kan je verder nog de kosten bestrijden?

Wel, daar heeft minister Klink een adviesraad voor. De RVZ (Raad voor de volksgezondheid) excelleert in uitermate gezonde adviesjes. Dat wil zeggen: gezond voor de staatsboekhouding en zorgverzekeringen. Twee jaar geleden kwam de RVZ bijvoorbeeld met het briljante plan om meer met een boekhoudkundige kosten-baten analyse te werken, voordat tot behandeling van een kwaal wordt over gegaan.

Een efficiënte kostenbeheersing noemt de RVZ dat. Lichtere gezondheidsproblemen zouden het met lagere of helemaal geen vergoedingen moeten doen. Last van zwemmerseczeem? Vervelend, maar je koopt maar een zalfje bij de drogist, geheel op eigen rekening. En als de kosten te hoog zijn in relatie tot de opbrengst van de behandeling dan zou er geen vergoeding uitgekeerd moeten worden.

De RVZ had zelfs een norm bedacht: een behandeling mag maximaal 80.000 euro per gewonnen levensjaar kosten. Gaat het meer kosten dan zou dat niet meer vergoed moeten worden. De RVZ vond dat een controversieel maar rechtvaardig idee.

Dit jaar liet de RVZ ook duchtig van zich horen. De AWBZ moet worden afgeschaft. De RVZ vindt het eigenlijk maar een zootje en denkt een betere zorg en een aardige kostenbesparing te bereiken door naar een andere financieringsstelsel uit te kijken.

En net zoals minister Klink, denkt ook de RVZ dat de burger voor een aanzienlijk deel van de kosten op moet draaien. Zeker als de burger niet meewerkt. Ongezonde vette veelvraten krijgen te maken met duurdere boodschappen, dankzij een vettax op snacks. Lastige patiënten, bijvoorbeeld mensen die de voorgeschreven medicijnkuur niet helemaal serieus nemen, moeten uit de behandeling worden geflikkerd.

De RVZ hamert er al jaren op dat we objectief naar de zorgkosten moeten kijken. Het moet niet zo zijn dat iedereen bij het minste geringste pijntje zijn hand op kan houden bij de verzekering om door de huisarts te worden vertroeteld. Dat is zo'n beetje het leidend principe van deze adviesraad.

En die club is nu dus door Klink gevraagd nog eens goed naar de kostenbeheersing te kijken. Alsof de adviezen van de laatste jaren niet goed genoeg waren. De RVZ zegt niet: luister Klink, we hebben de laatste jaar een paar prima voorstellen gedaan, ga daar eerst maar mee aan de slag.

Misschien heeft de raad wel in de smiezen dat die voorstellen meer controversieel dan rechtvaardig zijn. Voorlopig wordt ons leven niet gewaardeerd op 80.000 euro per jaar en is het parlement tegen het afschaffen van de AWBZ.

Maar vol enthousiasme heeft de RVZ een commissie benoemd die deze klus gaat klaren. Geheel conform de kabinetsambities betreffende de positie van de vrouw bestaat de commissie uit 15 mannen en 3 vrouwen, alvast een ongezonde verhouding voor de streefcijfers betreffende arbeidsparticipatie van de vrouw. Maar dat terzijde.

In oktober wil de commissie de scriptie af hebben en met een geinige presentatie komen. Ik doe wat schoten voor de boeg, geheel in lijn met de objectieve kosten-baten opvattingen van de RVZ.

– Kiezen trekken kunnen we zelf wel. Touwtje om de rotte kies, bevestig andere eind aan deurklink en laat iemand de deur met een klap dichtgooien. Het is even pijnlijk maar het scheelt heel wat aan tandartskosten.

– Been gebroken? Ga naar de Gamma, koop wat hout en gips en leg zelf een spalk aan. Metsel het zaakje naar eigen inzicht op creatieve wijze vast.

– Autorijden is ongezond. Fijnstof en CO2-uitstoot zijn gevaarlijk. Wie voor een wandelend en fietsend leven kiest, zal dus zelf de kosten voor hoestjes, benauwdheid en longtransplantaties moeten betalen.

– Scheiden is het duurst voor de zorg. Alleen mensen die tot de dood hun scheidt krijgen zorgkosten vergoed. Wie voor die tijd de banden verbreekt draait de rest van zijn/haar leven op voor de kosten.

– De vergrijzing: met de ouderdom komen de gebreken. Om dat zulks vanzelf spreekt, mag men ouderdomskwaaltjes ook zelf betalen.

– De gemiddelde leeftijdsverwachting ligt zo rond de 72 jaar. Vanaf het 65e levensjaar worden er geen peperdure behandelingen meer vergoed, want al zou iemand dan nog 7 jaar leven, die kosten kunnen ze nooit meer terugbetalen. Dat is niet efficiënt, dus kappen met die handel.

Iemand nog betere ideeën voor de RVZ-commissie?

Klimaatzandzakken

Woestijm

De verenigde klimaatbeschermers gaan morgen zandzakken voor het parlement leggen. Niet dat door de klimaatverandering de verwachte zeespiegelstijging het Binnenhof dreigt te overspoelen. Nee, men voert symbolisch actie voor een 'dijk van een wet' eist die de beperking van CO2-uitstoot garandeert. Geen afspraken, geen convenanten en gedragscodes, maar een keiharde wet.
Daarin moet worden vastgelegd hoeveel CO2-reductie er per jaar gehaald moet worden. Hoe langer we met zo'n wet wachten, hoe moeilijker het wordt in 2020 de 30 procent broeikasreductie te halen, die het kabinet zich ten doel heeft gesteld. De klimaatwet zou er voor moeten zorgen dat er vanaf nu elk jaar 3 procent minder CO2-uitstoot wordt gerealiseerd. De actievoerders vragen nu geen woorden, maar daden.

Symbolische acties. Wat dat betreft doen de milieu-organsaties niet onder voor het kabinet. De overheid doet vooralsnog meer aan bewustwording, stimulerende woorden en het propageren van gedragscodes, dan aan concrete maatregelen.

De milieuclubs, die geen wetgevende macht bezitten, komen met evenzoveel bewustwording en stimulerende woorden. Iets concreter dan het kabinet zijn ze wel. Bijvoorbeeld door de aanleg van een klimaatbos. Maar ook dat bos heeft vooral symbolische waarde, geeft men ook zelf toe.

Maar laten we daar nou eens niet zuur over doen. Veel mensen doen vreselijk hun best een milieuvriendelijk en klimaatneutraal leven na te streven. Al die kleine beetjes zullen ongetwijfeld de nodige druppels op de gloeiende klimaatplaat betekenen. Mag je dan verwachten dat de gekozen overheid ook eens wat meer presteert?
Veel verder dan ideeën over kolencentrales is die overheid niet gekomen. Oh ja, en natuurlijk de mogelijke verplichting van de spaarlamp.

De invoering van een gedegen klimaatwet is vorig jaar al voorgesteld aan het kabinet, maar er is van die kant in de verste verte nog geen wetsvoorstel te bespeuren. De zandzakken symboliseren dus niet alleen de wens van de milieucoalitie, maar tevens de de dijk van onwil die effectieve maatregelen tegenhoudt.

Songfestival afserviëren?

Kalkoen

Het EU songfestival in Belgrado (20 mei) gaat gewoon door. De Ieren hebben feilloos door hoe je met de gespannen situatie in de servische hoofdstad om moet gaan. Ze sturen een kalkoen, symbool van de opoffering op Thanksgivingdag in Amerika.

De amerikanen hebben net hun ambassade in Belgrado opgeofferd aan boze Serviërs, die het niet zo eens waren met de amerikaanse erkenning van de zelfverklaarde onafhankelijkheid van Kosovo.

Minister Verhagen riep vorige week al dat nederland niet overhaast tot erkenning over moet gaan. Ja, dank je de koekoek. Straks steken die Serviërs onze Hind in de fik als ze op het EU songfestival Nederland staat te vertegenwoordigen. Dat vindt zelfs Verhagen zonde. Je moet je Idols koesteren en in bescherming nemen. Als je dat niet doet zoekt elke bekende nederlander nog asiel in Frankrijk.

Het is trouwens opmerkelijk dat een liedjeswestrijd veel minder stof doet opwaaien dan een sportmanifestatie. De discussies over de Olympische Spelen kabbelen nog wat voort, omdat China zich niet zo netjes gedraagt op een aantal gebieden.

Zulke ophef heb ik nog niet gezien over het EU songfestival, terwijl de Serviërs toch wel schuldig bevonden zijn misdaden in Bosnië. Zijn we soms vergeten hoe 'onze jongens' ooit zwaar gepiepeld zijn door de Serviërs?
En VN-troepen zitten niet voor niks in Kosovo om het te beschermen tegen de nationalistische ambities van de Servische regering.

Nou moeten we, net als in het geval van de Olympische Spelen, niet meteen de hele boel boycotten. Tenslotte moet je niet de kans ontlopen om op een internationaal podium een statement te maken. Onze Hind zal wel met een ander liedje op de proppen moeten komen. Een eigentijdse versie van 'Burning down the house' lijkt me niet geschikt. Je moet geen olie op het vuur gooien. Een fado-achtige versie van 'Give peace a chance' is wellicht een betere boodschap.

Of volgen we het ierse voorbeeld en sturen we ook een vogel? Een struisvogel wellicht, die met de kop in het zand een gloedvolle vertolking ten beste geeft van 'och was ik maar bij moeder thuis gebleven'.

Misschien is het toch beter weg te blijven en dat hele liedjescircus af te serviëren.

We gaan naar de Chinees

Terwijl elke zondag weer menigeen de maaltijd af gaat halen bij de Chinees, gaan “onze” sporters straks wat medailles af halen in China zelf.
Wie van mening is dat we daar niet alleen wat moeten halen, maar ook een boodschap moeten brengen, hier een mooie tip: Op
Komma punt log citeert Eric een zwemcoach, die het geen enkel probleem vindt als zwemmers de vlag van Tibet op hun wang verven en zo de sportieve arena betreden.

Kijk, klein gebaar, subtiele boodschap. Misschien zijn er wel meer van die kleine steekjes onder water te bedenken.
Mijn tip: ken jij een sporter die naar China mag? Breng hem/haar dan op de hoogte van creatieve subtiliteiten.
Zonder geschreeuw toch aandacht voor de zwarte kanten van China.

Evenwicht uit balans?

Evenwicht uit balans?Dankzij het opperhoofd van Balk I t/m IV probeert de samenleving nu al weer heel wat jaartjes uit de spagaat tussen goed en kwaad te komen. Goed en kwaad zijn even rekbare begrippen als normen en waarden, dus zal er wel nooit een einde aan die oefening komen.
In dat kader vandaag een hersenbreker over 'geld over de balk gooien'.
Aanleiding hiertoe is het laatste nieuws deze week over de
topsalarissen in ons landje, de vastgoedfraude bij zeer gerenomeerde bedrijven en het bijkans onuitroeibare gesjoemel met uitkeringen.

Bij frauduleuze zaken is er al snel consensus over dat zoiets niet kan. Enige nuancering dat fraude met tandenborstels wellicht te vergoelijken valt, zolang grotere jongens ook de hele santenkraam oplichten, wordt nogal eens weggepoetst met de stellige opvatting dat het uit den boze is met gemeenschapsgeld te rotzooien. Uitkeringen worden tenslotte uit de staatsruif betaald en, behalve bij een paar overheidsprojecten, is er in de bouw sprake van een meer commercieel circuit, dat in ieder geval nog wat imposante gebouwen oplevert.
Maar het mag niet.

Bij topsalarissen ligt het wat ingewikkelder. Salaris is om te beginnen een afspraak tussen baas en werknemer. Voor het geld wordt gewerkt en bovendien: het valt allemaal wel mee. De nederlandse bobo ontvangt een fooi in vergelijking met zijn buitenlandse collega.
Nou wordt de vergelijking met andere landen ook wel eens getrokken als het om lerarensalarissen gaat, maar niemand is bang dat leraren daarom naar het buitenland zullen vertrekken, met alle schadelijke gevolgen voor ons land vandien.

Moeten we over toplonen minder moeilijk doen dan over fraudezaken?
Dat hangt er van af hoe je over geld denkt. Zo lang geld van de gemeenschap is en er oneigenlijk gebruik van wordt gemaakt, is het morele oordeel snel geveld.
Over al het geld dat in privé-eigendom circuleert, lopen de ethische opvattingen sterk uiteen. Toch verdient de hoogte van lonen een nadere beschouwing. Want hoeveel geld kan iemand op zijn bankrekening ontvangen, zonder dat de gemeenschap daar schade van ondervindt?

Laten we er eens vanuit gaan dat een inkomen best aan de riante kan mag zijn om in de primaire behoeften te voorzien. Geen klef supermarktwit, maar luxe broodjes, geen flatje maar een villa en omdat vrije tijd ook tot de eerste levensbehoeften mag worden gerekend: geen dagje naar het wijkpark maar elk jaar een wereldreisje.
Zelfs dan blijken er aardig wat mensen zoveel te verdienen, dat de bodem van de huishoudpot nog lang niet in zicht is. En wat doen die mensen met dat geld?

Okee, een zwembad in de tuin, elk gezinslid een cabriolet, extravagante verjaardagsfeestjes met dito kadootjes, dat moet allemaal nog kunnen. Ook al vinden sommigen het niet zo leuk dat het verschil tussen arm en rijk hiermee zo schrijnend zichtbaar wordt, je kan nog stellen dat het goed is voor de economie en dus voor de gemeenschap.
Zo'n zwembad en tuin is werkgelegenheid voor de mensen die dat spul moeten onderhouden en ook de aanschaf van luxe-artikelen dragen bij aan een tierelierende economie.
Er is soms wel een probleempje. Ik heb begrepen dat hoe hoger het inkomen is, hoe harder er wordt gewerkt. Werkweken van 60 tot 70 uur zijn normaal.
Mag ik met een voorbeeldje op kleinere schaal uitleggen wat hier problematisch aan is?

Een hardwerkende topambtenaar is tevens fanatiek jazzliefhebber. Zijn ideaal was meeriedelen op een contrabas. De liefde voor die muziek en dat instrument deelde hij met zijn buurman, die meende de uitkering te kunnen ontvluchten door van zijn hobby werk te maken en een toekomst in de muziek te zoeken.
De ambtenaar kocht een contrabas van uitstekende kwaliteit, maar had de tijd en de energie niet om op het ding te spelen. Het instrument stond onder te stoffen op zolder. De buurman kwam door geldgebrek niet veel verder, terwijl hij wel alle tijd had om iets moois met een bas te doen.
Netto-resultaat: twee wat mindere gelukkige burgers en er was geld uitgegeven dat nergens toe leidde. Dat lijkt mij onttrekking van gemeenschapsgelden.

Dat kan opgelost worden door veelverdieners minder uren te laten werken. Geef ze de tijd om met hun dure spulletjes ook wat te doen. Iemand die zwemt in het geld, moet natuurlijk ook ruim de gelegenheid krijgen in zijn zwembad rond te spartelen.

Waar besteden topverdieners hun overige geld aan? Nadat een deel van het inkomen is besteed aan concrete zaken als eten, drinken, wonen en plezier, blijft er toch nog wat geld over. Nu wordt het lastig om daar een bestemming voor te vinden.
Een deel wordt weggezet op spaarrekeningen. Dat geld circuleert niet. In 2005 riep Nout Wellink, baas van de Nederlandse Bank, de consumenten op minder te sparen en meer te kopen. Deze deskundige meent dus dat sparen niet heel erg goed voor de gemeenschap is. Sparen is geld onttrekken aan de gemeenschap.

En dan wordt aardig wat geld besteed aan aandelen. Een poging om met geld meer geld te maken. Zo lang dat lukt is er niks aan de hand, mits die meerwaarde maar op de een of andere manier weer wordt uitgegeven (is goed voor de economie en is dus goed voor de gemeenschap).
Helaas wordt dat vaak opnieuw aan nog meer aandelen uitgegeven. Hoe goed dat voor de gemeenschap is moge blijken uit de jacht naar nog meer waarde. Aandeelhouders dwingen bedrijven tot fusies, die ten koste gaan van personeel. Als die onmiddelijk ergens anders aan het werk kunnen is er ook niks aan de hand. Maar dit proces mag rustig oneigenlijk gebruik van gemeenschapsgeld worden genoemd als werknemers hierdoor van uitkeringen afhankelijk worden.
Dat geld definitief aan de gemeenschap wordt onttrokken als beurzen crashen, is nog rampzaliger. Maar over dit circuit heeft niemand wat te zeggen. Je mag er een mening over hebben op de verjaardagsborrel, maar het is ondenkbaar dat deze vorm van geldgebruik aan nadere regels wordt onderworpen.

Nu dan de hersenbreker van vandaag:
om een einde te maken aan normen en waardendiscussie betreffende bepaalde geldzaken, zou al het geld gemeenschapsgeld moeten zijn.
Via de hier bekende democratische wegen, heeft de gemeenschap het dan dus voor het zeggen over wat er met dat geld dient te gebeuren. De gemeenschap kan bepalen wat de hoogte van salarissen moet zijn, in plaats van dat overlaten aan onderhandelingen tussen de vrije krachten op de even zo vrije markt.
De gemeenschap bepaalt dan ook wanneer er sprake is van geld ontrekken aan de gemeenschap (= economie) en zal met een herdefiniëring van het begrip fraude moeten komen.

Zou er enige balans kunnen komen in het preciare evenwicht tussen goed en kwaad als we van alle privébezit, alleen het geld onder beheer van de gemeenschap stellen?
Of staat de privacy van het geld ook bij u hoog in het vaandel?