Auteursarchief: Klokwerk

Regeren is het weer voorspellen

VooruitzienMachiavelli of Lenin, wie van die twee blijkt vandaag het meeste gelijk te krijgen?
Machiavelli zei ooit 'Wat alle wijze regeerders verplicht zijn te doen: niet louter en alleen rekening houden met wantoestanden die er op een bepaald moment zijn, maar ook die welke in de toekomst kunnen ontstaan en daar met alle mogelijke middelen tegenin gaan'. Ofwel: regeren is vooruitzien.
Lenin beweerde veel later: 'De eerste de beste kok kan een land regeren'.
Het lijkt er op dat Lenin gelijk krijgt. Wim Kok, oud-premier, zegt in een interview in de Volkskrant van gisteren dat mensen langer moeten werken om de kosten van de vergrijzing te betalen. Daarmee komt de visie die hij als FNV-vakbondsvoorzitter ooit had, te vervallen.
Voor hij premier werd maakte hij zich sterk voor een kortere werkweek en mogelijkheden om vervroegd uit te treden. Nu vraagt de toestand in de polder om andere maatregelen.
Wim Kok zet ook eens een boompje op over de vergrijzing. Zijn boompje zal ongetwijfeld langer overeind blijven dan de kastanje in de tuin van het Anne Frankhuis, alwaar hij voorzitter is van de raad van toezicht. Tegenstanders van het kappen van die boom, menen dat het Anne Frankhuis er een verborgen agenda op nahoudt. De boom moet wijken voor een terras om zo meer omzet te genereren.
Van vakbondsvoorzitter, via minister van financiën en premier, tot commissaris bij Shell, Stork, ING, TNT en KLM-Air France. Wim Kok is met zijn 69-jaar een waar rolmodel voor doorwerken tot je er dood bij neervalt.
Had Wim Kok 25 jaar geleden kunnen voorzien dat hij zijn visie op korter werken moet herzien, omdat de omstandigheden veranderen?
Wel, regeren is kennelijk net zo lastig als het weer voorspellen. Gesteund door allerlei onderzoeken kun je een beleid ontwikkelen die aardig in de richting zit, maar het effect van de bui die je dan ziet hangen weet je pas als de hemel op onze hoofden stort.
En dan ga je aan de slag als een chef-Kok die binnen een paar minuten een verteerbaar gerecht op tafel dient te hebben.
Machiavelli had ongelijk, Lenin des te meer. Regeren is een beetje van dit en een beetje van dat en morgen zien we wel weer verder.
De vraag is wel waarom er telkens voor traditionele korte termijn oplossingen wordt gekozen. Is dat omdat ook regeerders vaak niet verder kunnen kijken dan hun neus lang is? Een kwaal waar we allemaal wel eens last van hebben. Een fysieke tekortkoming waar Machiavelli geen rekening mee heeft gehouden.
Of komt het omdat een regeerder een kok is die vooral zijn best doet de belangen te dienen van zijn gasten die een copieus 5-sterren diner kunnen betalen?

Geef een reactie

De toestand in de polder (22)

(Klik op de koppen voor de krantenartikeltjes)

Polder ongerust
Huisarts: “Ja zeg, ik ben een avondmens. Maar hier bellen ze voor dag en dauw aan en ja, dan moeten ze niet verwachten dat ik uitgeslapen diagnoses stel”.

Polder spektakel
Polderman: “Kijk, het is een goeie man hoor, die dokter. Maar hij heeft wat moeite met opstaan. Nou, toen hebben we met tractors en shovels de dokter geholpen met wakker worden. Grappige pyama heeft-ie, dat wel”.

Polder weg doorklieft
Planoloog: “Onderzoek wees uit dat de mensen hier dat asfalt een beetje zat waren. Saai en lawaaiig. Nu ligt hier dus een een paars fluwelen weg. Met diamantjes in het midden en aan de kanten om de rijstroken aan te geven. Dat licht mooi op in het donker”.

Polder fictieve ramp
Polderbestuurder: “Ha, ha, ha. Nee, we hebben die randstadplanoloog met zijn trendy fantasietjes vriendelijk bedankt en weer teruggestuurd. Op papier staat het heel mooi, maar rem je op fluweel dan eindig je in het struweel. En die diamanten trekken alleen maar criminaliteit aan”.

Polder leerlingen
Schoolhoofd: “De jeugd heeft de toekomst, maar die moeten ze wel leren maken. Dus wij beginnnen ze al vroeg het polderen te leren. U zult later nog veel van onze leerlingen horen. Die worden de toekomstige staatslieden!”

Polder toekomstscenario
Burgemeester: “Een loffelijk initiatief van de Polderschool. Maar de leerlingen kregen daar wel erg de vrije hand, met de meest anarchistiche ontwerpen tot gevolg. Dat hebben we even rechtgezet. We sturen ze nu onze polder in zodat ze met eigen ogen kunnen zien hoe de toekomst er uit hoort te zien.”

Geef een reactie

Broedplaats geknakt

FiftyTwoDegrees

Wetenschappers bedrijven wetenschap en bedrijven drijven handel. Dat doet ieder meestal in zijn eigen toko, maar vanaf gisteren mogen ze dat in een en hetzelfde gebouw doen. Balkenende opende FiftyTwoDegrees, dat een broedplaats voor excellentie moet worden. Het gebouw heeft de vorm van een giga chip, ontwerp van architect Francine Houben. Op het eerste gezicht lijkt de toren echter door de knieën te gaan. De broedplaats is geknakt nog voor er iets innovatiefs uit is gekomen.

In het gebouw is Club52 gehuisvest, dat business, lifestyle en high tech met elkaar wil verbinden. Een podium worden voor nieuwe productontwikkelingen. Laat ze maar schuiven. Balkenende is enthousiast over een club waar samen innoveren dagelijkse kost moet worden. Balkenende hoopt natuurlijk dat hiermee Nederland, nu nog op de 8e plaats op de Europese barometer voor innovatie haar oude 6e positie van begin deze eeuw zal overstijgen om Denemarken van de 1e plaats te verdrijven.

Tot op vandaag de dag zit er echter nog niet veel schot in neerlands innovatitviteit. Zelfs het Innovatieplatform, zo hartelijk ondersteund door Balkenende, heeft tot nu toe meer kritiek dan lof geoogst. Niet alleen van burgers die een tulp voor onze kust een beetje vreemde innovatie vinden, maar vooral van excellente ondernemers als Philips en Shell die vinden dat de overheid veel te weinig over de brug komt om Nederland te kunnen laten concurreren met het buitenland. Nederland zakt steeds verder op de concurrentieranglijst. Dat steekt Balkenende enorm.

Niet alleen die grote jongens klagen, ook het midden- en kleinbedrijf zeurt dat het innovatiebeleid van de overheid flink tekort schiet. Teveel mikken op korte termijnsuccessen, verkeerde speerpunten kiezen, zo klaagt het MKB.

Wat het bedrijfsleven betreft moet de overheid dus vooral haar geldverstrekking innoveren. Kennelijk heeft men weinig vertrouwen in resultaten van de zo geprezen vrije markt en moet de overheid bijspringen.

Wel, nieuwe high-tec gadgets zijn leuk, stofzuigers en allesreinigers kunnen altijd nog verbeterd worden maar ik denk dat we meer gebaat zijn met innovatie op een paar gebieden waar aardig wat problemen zijn. Die vragen niet om busines solutions, maar om waardevrije, waardevolle oplossingen. Natuurlijk mag Balkenende het bedrijfsleven feliciteren met alweer een technisch hoogstaand gebouw. Maar het geld moet gaan naar onafhankelijke wetenschappers en denkers die snel oplossingen ontwikkelen voor het milieu en de schisma's tussen bevolkingsgroepen.

Een nieuwe auto bedenken in een peperduur, geknakte broedplaats kan uitstekend op kosten van het bedrijfsleven zelf. Maar een auto bedenken die honderd procent milieuvriendelijk is èn voor iedereen betaalbaar, zonder onderscheid des persoons, daar heb je een vrijplaats voor nodig waar creativiteit in alle onafhankelijkheid de ruimte krijgt. Daar mag mijn belastinggeld best heen. Ik vrees echter dat Balkenende een 1e plaats op een economische concurrentielijst belangrijker vind dan een 1e plaats op de lijst van meest schone en sociaal evenwichtige landen.

Geef een reactie

Een nieuw lied of niet?

GospelDoor alle heisa rond nota's met een sterk pamfletoir karakter (Kamp, Vogelaar) dreigt een ander pamflet aan de aandacht te ontsnappen. Het Pamflet tegen het nieuwe Liedboek voor de Kerken.
Wie wel eens een kerk bezoekt weet dat er in de kerkbankjes een boekje ligt, met fraaie psalmen en verzen die god's wonderlijke wegen bezingen. Over een jaartje of vijf moet er een nieuwe versie komen. De voorbereidingen voor die update zijn begonnen en twee kerkorganisten maken zich nu al zorgen over de inhoud. In hun pamflet “Nieuwe adem. Notities bij een nieuwe Liedboek”, stellen zij vragen over de openheid waarmee het ISK (Interkerkelijke Stichting voor het Kerklied) te werk gaat. De pamflettisten willen dat het liedboek meer democratisch tot stand komt. Organisten en cantors moeten ook een vinger in de pap krijgen.
Het is ook niet van deze tijd dat er liedjes gekozen worden in de achterkamers van kerken en kathedralen. Gewoon een reli-songfestival organiseren en laat het kerkvolk met bellen en sms-en de geestelijke liederen kiezen die in het nieuwe boek moeten komen. De pamflettisten vrezen echter nu al voor een poldermodel-liedbundel, met voor elk wat wils. Een brede inhoud, die een eenheid in de kerken suggereert die er helemaal niet is, zo stellen zij. Dat kan er toe leiden dat kerken de liedbundel rechts laten liggen en naar de gezangen van Huub Oosterhuis uitwijken. Zo'n songfestival zullen ze dus wel een slecht idee vinden.
De heren willen meer liederen met beleving en expressie, nieuwe charismatische liedjes met inhoud. Daar moeten de heren mee oppassen, want juist deze week zien we bedenkelijke voorbeelden langskomen waar het streven naar charisma tot minder fraaie inhoud leidt.
Tevens vinden de pamflettisten dat er fundamentele keuzes moeten worden gemaakt tussen visionair vooruit of nostalgisch achteruitdenken. Wel, dan heb ik een paar tips. In alle muziek komen 'gouw ouwen' regelmatig terug, al dan niet in opgepimpte versies met een eignetijdse beat.
Omdat de diskussie in wie of wat je moet geloven van alle tijden is moet Joan Osborne's 'What if God was one of us' natuurlijk de nieuwe liedbundel openen, om vervolgens met 'God's Song' van Randy Newman duidelijk te maken waar het allemaal om gaat.
Het zou ook helemaal bij de huidige tijdgeest passen om Bob Dylan's 'With God on our side' op te nemen. En is dat allemaal wat te zware kost dan kan de bundel verlicht worden met het gebedslied 'Lieve heer doe mij een lol' van Leen Jongewaard of het optimistische 'Onze God is de beste' van de Positivo's.
Lezerstips zijn van harte welkom, want de pamflettisten vinden dat zowel kerkelijken als buitenkerkelijken moeten meewerken aan het nieuwe liedboek.

Geef een reactie

Af en toe ontslag

OntslagAls je Nu.nl mag geloven is er maar een reden waarom Donner het ontslagrecht wil versoepelen: de CBS-statistieken. Nu.nl kopt: Aantal ontslagaanvragen verder gedaald.
Nou kunnen er twee dingen aan de hand zijn. Of Donner heeft de pest aan deze CBS-statistieken, of de bedrijven ontslaan veel minder mensen om de samenleving niet al te ongerust te maken over Donner's nieuwe ontslagrecht. Ze doen wat kalm aan, in de hoop dat iedereen denkt dat het allemaal wel mee zal vallen.

Als je het MKB mag geloven is er maar een reden waarom Donner doordramt: diezelfde statistieken. Het Midden-en Kleinbedrijf kopt: CWI ziet aantal ontslagaanvragen weer toenemen.

Nou kunnen er twee dingen aan de hand zijn: Of Donner ziet die trend ook aankomen en wil laten zien hoe trendy hij is (eerder afficheerde hij zich als rapper), of de bedrijven ontslaan meer mensen, in de hoop dat iedereen denkt dat ze meer hun best moeten doen, omdat ze bang zijn soepeler ontslagen te worden.

Twee berichten, twee trends? Er is in ieder geval één ding aan de hand: een trend-ongevoelige minister gaat het ontslagrecht oppimpen. Samen werken moet leuker worden voor de werkgevers.
De term 'werkgever' mag dan ook wel eens vernieuwd worden. Wie een hedendaagse, fashionable term voor slavenhandelaars kan bedenken, mag Donner tippen. Tenslotte wil hij wel dat er met werknemers flexibeler om gegaan moet worden, zoals de romeinen hun slaven op de markt dumpten als ze aan een nieuw speeltje toe waren.

Arbeid is handelswaar. Inmiddels hebben werkgevers geleerd dat ze met menselijke bronnen anders om moeten gaan dan met zand, klei en olie. Ze weten ook dat menselijk kapitaal net zo doordacht gebruikt moet worden als elke euro, elke machine en elk gebouw die ze nodig hebben. Maar werknemers zijn en blijven een grondstoffelijk onderdeel in de boekhouding van het bedrijfsleven.
Het goede aan Donner's plan is dat dit weer eens glashelder duidelijk wordt gemaakt. Het slechte er aan is, dat alle trainingen en kursussen om werknemers meer gemotiveerd te maken verspilde energie is. Iemand die zich er bewust van wordt dat hij/zij inwisselbaar human resource is en die zichzelf gereduceerd ziet tot human capital dat over de arbeidsmarkt heen en weer geschoven kan worden, zal zijn eigen energie op de werkvloer tot een minimum beperken omdat er ook nog een leven na het ontslag is.

Geef een reactie

Landmeters ten strijde tegen armoe

LandmeterHet Kadaster bestaat 175 jaar en gaat dat aanstaande donderdag vieren met een symposium over kadastrale armoebestrijding. Tegelijkertijd voert het een wervingscampagne om aan landmeters te komen.
De landmeter kent u wel. Mensen die door een kijkertje staan te gluren naar een paaltje verderop, hooggehouden door een collega. Voor een leek is het volstrekt onduidelijk wat ze nou staan te doen. Vooral ook omdat ze vaak kris kras op straat hun meetpunten schijnen te nemen.

Zij weten wel beter. Een straat, een heg of hek geeft voor ons duidelijke grenzen tussen gebieden, wijken en huizen aan. Toch zijn dat niet altijd de echte grenzen. Die zijn voor ons op straat onzichtbaar, maar in het kadaster kunt u zien hoe de lijntjes echt lopen. Soms dwars door huizen, bomen, vijvers, spoorwegen en kruispunten.

Het kadaster houdt de lijntjes bij die het grondbezit aanduiden. Tegen een kleine vergoeding kunt u zelf zien of uw woning keurig binnen een vastgesteld gebiedje ligt of dat onder uw vloer de grond eigenlijk verdeeld is tussen twee eigenaren. Zulke informatie kan nuttig zijn bij conflicten die ontstaan als de buurman zijn schuurtje uit wil bouwen of als een vastgoedontwikkelaar ineens plannen heeft met uw volkstuintje.

Sinds Napoleon verordonneerde dat ook dit land keurig in kaart gebracht moest worden, houdt het kadaster dat dus allemaal bij. Maar ja, Napoleon is niet overal ter wereld geweest en menig land kent zulke keurige kadastrale gegevens niet. Dat kan in armere landen leiden tot onenigheid tussen overheid, projectontwikkelaars en lokale boeren. Die boeren kunnen vaak niet aantonen dat hun lapje grond al vanaf hun groot-grootouders familiebezit is en worden vervolgens verjaagd om plaats te maken voor de megalomane plannen van overheden die hun arme natie in de vaart der groeiende economie willen opstuwen.

Nu is het in onze ontwikkelingshlup al een tijdje gewoonte om niet zomaar geld in een arm land te pompen maar diensten en kennis te leveren, zoals de expertise van het Kadaster. Op het feestelijke symposium zal het Kadaster de stelling poneren dat grondbezit de basis is voor welvaart en welzijn.

Het Kadaster biedt al enige tijd hulp aan de opbouw van een kadaster in India en China. Het zal niet alleen aan het Kadaster gelegen hebben dat die twee landen nu aan een aardige economische opmars bezig zijn en de vraag is dan ook wat het Kadaster daar nog doet. Wel, zoals wel vaker het geval bij ontwikkelingshulp, werkt het Kadaster eigenlijk mee aan “het veiligstellen van economische belangen. Het mensenrechtenaspect voert weliswaar de boventoon, maar op termijn is een goedwerkend kadaster ook gunstig voor het Nederlandse bedrijfsleven. Volgens Peter Ho zouden ook Nederlandse en Chinese vastgoedbedrijven bij dit project betrokken kunnen worden. Een aardig detail is het feit dat het Nederlandse ministerie van Economische Zaken het project deels financiert”. Aldus Mirjam Vossen in een artikel op indianet.com.

Wat de betekenis ook moge zijn van 175 jaar kadaster, het heeft niet kunnen tegenhouden dat het rijke westen zich van een agrarische naar een industriële maatschappij heeft ontwikkeld. Het heeft de groei van de bevolking niet kunnen reguleren. Daar gaat het Kadaster ook helemaal niet over. Net zo min als het Kadaster hier of in China helemaal geen invloed heeft op bescherming van de zo nodige natuurgebieden of behoud van landbouwgrond. Het Kadaster brengt die grond in kaart en als een regering of projectontwikkelaar het nodig vind wat aan die kaart te veranderen, dan gebeurt dat ook.

India en China zullen dus doorgroeien en met dezelfde problemen geconfronteerd worden die wij ook kennen: vinexlocaties in het groene hart, expansie van bedrijfsterreinen die op gegeven moment grotendeels leegstaan en van mileuproblemen heeft men inmiddels al genoeg last.

Het is mooi en ongetwijfeld goed bedoeld dat het Kadaster een steentje wil bijdragen aan de armoedebestrijding. Maar het Kadaster overschat haar rol en al werft men een heel leger aan armoe bestrijdende landmeters, de hebzucht van mensen is te groot om op een keurige kaart vast te leggen.

Laat ik het Kadaster dan ook van harte feliciteren en voor haar verjaardag de 9e nominatie voor de Donkey Shocking Award geven.

Geef een reactie

Bereikbaarheid is electronische enkelband

Mobiele enkelbandHet mobieltje bestaat 15 jaar. Kleiner in omvang geworden, groter in mogelijkheden. Geroemd om de snellere en makkelijker bereikbaarheid van mensen.
Iedereen is zo bereikbaar en ook vindbaar geworden dat de vraag rijst: wordt de mobiele telefoon de electronische enkelband van de komende eeuw?
De AIVD wil uw telefonisch verkeer bijhouden, de politie doet meer dan normaal verzoeken tot inzage in uw mobiele handel en wandel.
Wie dat geen probleem vindt kan zich dan een zeer trendy enkelbandje aanschaffen. Je laat zien dat je onder controle staat, maar het oogt wel erg cool.
De mobiele telefoon staat voor velen voor grotere persoonlijke vrijheid. Hoeveel van die vrijheid bent u bereid weer in te leveren?

Geef een reactie

De deskundige en de debiel

HoftorenHoewel onze eigen 9/11 wel ietsjes meer was dan een storm in een glas water, is een van de markantste torens van nederland toch slachtoffer geworden van brute krachten. De haagse Hoftoren, bijgenaamd de Vulpen, stortte niet in maar dreigde wel voetgangers in de directe omgeving te onthoofden.
Aluminium gevelplaten zouden wel eens los kunnen raken en zo'n losgeslagen plaat is levensgevaarlijk. Daarom werd de directe omgeving afgezet en alle verkeer omgeleid. Dat gaf wat chaos in het openbaar vervoer.
Het probleem van die eigenwijze gevelplaten heeft al vanaf 18 januari de aandacht, zo wordt Verheugd gemeld door deskundige Bert van de Rijksgebouwendienst. Op 18 januari ging er bij een aanzienlijk windje een plaat los. Nu, 10 maanden later, zou dat dus weer kunnen gebeuren en daarom werden de nodige voorzorgsmaatregelen genomen.
Gelukkig is er niets gebeurd. Maar de situatie is tekenend voor het nieuwe calamiteitenbeleid. Zaken die niet helemaal in orde zijn laat je voor wat het is, je bedenkt wel scenario's om slachtoffers te voorkomen. Dus verhogen we de dijken niet, maar maken wel evacuatieplannen. En wordt er natuurlijk veel aan voorlichting gedaan. Op de on-line risicokaart kun je zien welke gevaren er in jouw omgeving zijn. De keus is aan de burger of-ie die risico's wil mijden.
De haagse Hoftoren staat niet op die kaart. Stel je voor dat dat wel zo zou zijn en burgers die plek gaan mijden. Dat zou kunnen betekenen dat de NS duizenden treinreizigers kwijtraakt, die nu dagelijks op Centraal Station opstappen. Dat zou pas echt een ramp zijn.
Een leek zou denken dat het vastzetten van gevelplaten een fluitje van een cent is. Een eerder manco, irritant geluid dat de Hoftoren produceerde, is immer wel verholpen. Maar de regionale zender TV West raadpleegde een deskundige: de eerder genoemde Bert Verheugd van de Rijksgebouwendienst. Een deskundige weet natuurlijk veel meer dan een leek. Dat beseft hij zelf ook en dus legt hij in begrijpelijke taal uit waarom het probleem nog niet is verholpen: de reparaties op zulke grote hoogten moeten door alpinisten worden gedaan. En die mogen alleen werken als de wind kracht 4 of minder heeft. Tot zover duidelijk: kennelijk is er in de afgelopen tien maanden nog geen windstille gelegenheid geweest.
Maar dan wil de deskundige uitleggen wat er aan de hand is: de gevelplaten zitten wel voldoende goed vast, maar ze zijn aan het gebouw bevestigd zoals je een schilderijtje aan de muur hangt. Als je daar tegen aan blaast gaan dat prentje bewegen. Maar geen nood, de Hoftoren mag dan een paaltje met kuren zijn, hij wordt wel goed in de gaten gehouden.
Denkt de deskundige nu dat de leek een debiel is? Sinds wanneer worden aluminium gevelplaten behandeld alsof het een schilderijtje is? De Hoftoren een paal met onwelvoeglijk gedrag dat je in de smiezen houdt als ware het een hanggroepjongere?
Verheugd kunnen we mededelen dat we daar niet intrappen. Wij weten wel beter: monumentale skylines bouwen mogen blijkbaar ten koste gaan van onze veiligheid.
(Hier het interview op TV West met Bert Verheugd, klik daar op “Storm” onder Bekijk het videofragment. Op 0.50 sec. en op 1.48 sec. de uitspraken van de deskundige).

Geef een reactie

Conventionele democratie

Afbraak democratieWellicht lezen we over 50 jaar in de geschiedeniscanon dat het huidige kabinet vooral bekend was om 'De Grote Restauratie'.
Restaureren is een ander soort maakbaarheid dan opbouw of reparatie. Het is weliswaar een soort herstel, maar vooral van oude, bekende, pittoreske geveltjes. Balkenende's normen en waarden zijn restauratief van aard. Dat werd, zoals we allemaal weten, nog eens onderstreept door zijn hunkering naar die goeie, ouwe VOC-tijd.
Deze week stond het bol van berichten die aankondigden dat het kabinet de democratie niet zozeer wenst uit te breiden, maar meer wil beperken. Maar nog steeds hebben veel mensen hoop op een betere toekomst. Zal na vandaag dan eindelijk duidelijk zijn dat dit ijdele hoop is?
In een kort bericht op de papieren editie van de Volkskrant valt te lezen dat minister Guusje ter Horst bijna alle voorstellen van de Nationale Conventie gaat afwijzen. Geen vernieuwingen dus, maar behoud van de conventionele democratie.
De Nationale Conventie was een platform waarop voorstellen voor een betere democratie werden geformuleerd. In oktober 2006 werd een advies opgesteld en vandaag wordt in de ministerraad de reactie van ter Horst besproken.
Een correctief referendum zal er niet komen. Een zelfstandiger parlement vindt het kabinet niet nodig. Meer invloed van het parlement op de benoeming van Eurocommissarissen wordt geschrapt. En rechters wetten aan de grondwet laten toetsen ziet men al helemaal niet zitten.
De promotor van bestuurlijke vernieuwing, Pechtold (D66) is zwaar teleurgesteld. Zo zegt hij in de Volkskrant: 'De democratie gaat (….) het museum in'.
Het museum in? Sterker nog, men flikkert steen voor steen de democratie in de hofvijver.

Geef een reactie

Tulpenstrategie

TulpZeg het met bloemen, moet minister Verhagen gedacht hebben, toen hij het enige concrete puntje uit zijn mensenrechtenstrategie openbaarde: de Mensenrechten Tulp wordt de onderscheiding waarmee mensen in het zonnetje worden gezet die zich sterk hebben gemaakt voor de mensenrechten.
Volgens het Europese Hof doet Nederland het zelf helemaal niet slecht op dit gebied. In 2006 waren er wel de nodige klachten, maar die konden, op een enkel geval na, allemaal de prullenbak in. Okee,ook in een vrij en democratisch land wordt wel eens een foutje gemaakt. Ook wij kennen isoleercellen en zijn er minderheden die soms nog slechter behandeld worden dan bijvoorbeeld de friesen. En zodra het over kinderen gaat moet Nederland op zijn tenen lopen om de mensenrechten overeind te houden.
De mensenrechtenstrategie van Verhagen is een mooi document, vol beloften. Maar weinig concreet vinden sommigen. Nou is die Tulp heel concreet, zou ik zeggen. Bloemen houden van mensen, nietwaar, dus met die boodschap kun je wellicht mensen ook weer van mensen laten houden en dan komt het wel goed met die mensenrechten. Bovendien stelt Verhagen volgend jaar 20 miljoen euro beschikbaar aan mensenrechtenprojecten in andere landen, geheel in de lijn van de strategie van dit kabinet: je zegt hoe je het hebben wilt en laat anderen het werk opknappen.
De nederlandse regering heeft recent de nodige kritiek over zich heen gehad omdat bij staatsbezoeken aan India en Rusland de erbarmelijke mensenrechten aldaar te weinig aan de orde zij gesteld. Ook de deelname aan de Olympische Spelen in China wordt met een scheef oog bekeken. Het weerwoord van deze regering is: we moeten met elkaar in gesprek blijven. Gesprek ja, hèt maakbaarheidsinstrument van dit kabinet.
Laten we eens een eindje meegaan met die strategie en een paar concrete voorstellen doen om de mensenrechten aan de orde te stellen.
Bijvoorbeeld: de nederlandse deelnemers aan de Olympische Spelen gaan sportkleding dragen waar een geknakte tulp op staat. Mochten er een sporter in de prijzen vallen, dan heft hij/zij op het erepodium een gebalde vuist, als protest tegen de schending van mensenrechten in China. Zo'n gebalde vuist heeft in de geschiedenis al eens eerder tot commotie op de Spelen geleid, dus waarom zou nederland de boel nu eens niet opschudden?
Iemand verder nog concrete voorstellen om Verhagen te helpen?

Geef een reactie