Wat betekent uitgezonderd eigenlijk? Dat je je wilde jaren achter je laat en zonder zonden verder leeft? Naar de opvattingen van serieuze gelovigen zul je dan gered zijn. Nu allen nog redden die in zonden volharden. Daar heb je dan wel goede zielenherders voor nodig. Die zijn zo bijzonder dat het kabinet een uitzondering wil maken op haar leidend dogma: 'iedereen zal er wel wat van voelen'.
Die stichtende woorden sprak Rutte bij het aantreden van zijn kabinetje. En verdomd (sorry) als het niet waar is: iedereen krijgt er van langs. Iedereen? Nee, ergens wordt een kleine gemeente gespaard. In de al niet zo grote gemeente Bonaire (ruim 15 duizend inwoners, 77% katholiek) huist een piepkleine protestantse gemeente (zo’n 250 volgelingen), die van Piet Hein Donner (CDA) subsidie krijgt om een dominee te bekostigen. Een uitzondering, zegt Donner, want de staatsteun wordt slechts eenmalig verstrekt.
De Bonairiaanse protestanten zitten zonder dominee. Misschien kunnen zie die werven via de HBO-opleidingen Godsdienst Pastoraal Werk. Wie zich bezondigd heeft aan een HBO-studie buurtwerker en ineens het licht ziet en alsnog zich wil bekwamen in het redden van zieltjes, kan vrij goedkoop die tweede studie oppakken. Onderwijsminister Van Bijsterveldt (CDA) maakt voor die idealisten namelijk een uitzondering. Zij hoeven geen verhoogd studiegeld te betalen.
Dat, dames en heren, betekent dus uitgezonderd. Iedereen zal er wat van voelen, behalve predikanten, al dan niet in opleiding.
Nu is het zielenherderschap aan verval onderhevig. Een Hardenbergse lezer van het Nederlands Dagblad meent de oorzaak te weten: “Dat er een tekort aan predikanten is, komt ook door een gebrek aan respect voor predikanten. Waar zij in vroeger tijd respect kregen, moeten ze het nu verdienen”.
Ja zeg, verdienen is met subsidie geen kunst.
Het is onbegrijpelijk dat de VVD’er Rutte zijn gelovige ministers zo met geld laat smijten. Zo gaan anderen ook nog geloven dat echt niet iedereen wat van zijn straffe hand zal voelen. Uitgezonderd, dat willen we allemaal wel zijn.
De vakantie zit er op. Het is een gewoonte geworden bij thuiskomst even snel het nieuws van de afgelopen weken door te nemen. Waarna een even gewoonlijke reactie opborrelt: een teleurstelling dat er in die weken niets is veranderd in de wereld. Wat kunnen gewoontes toch hardnekkig standhouden in de eigen omgeving.
De komende twee weken ga ik uitrusten. Het blog gaat op reces. Vakantie dus. Misschien dat er nog een enkele vakantiegroet verschijnt, maar nu gaat de ontspanning voor het schrijven. Op 8 augustus ben ik hier weer aanwezig.
Wie graag zijn medisch dossier altijd bij zich wil hebben, moet gauw de iPhone-app kopen die zorgorganisaties in Friesland hebben gelanceerd. Met 
Acht op de tien Nederlanders zit elke dag wel eens ‘
Wat je ook doet, hoe je je ook gedraagt op vakantie, laat wat van je horen! Al ben je nog zo gesteld op de nodige rust, doe nou niet of je van de wereld bent verdwenen. Zo moeilijk moet dat tegenwoordig niet zijn. Met de sociale media, emails of je mobieltje kun het thuisfront de groeten doen. En zit je in een of ander godvergeten oord, waar geen fatsoenlijk internetcafé te vinden is of je buiten bereik van welke zendmast dan ook bent, stuur eerst een kaartje voor je de afzondering kiest.
Het volk dromt samen. Het volk mort. Nu wordt er echter geklaagd over iets waar men echt geen invloed op heeft: het weer.
Twee weken geleden introduceerde ik hier 
De afgelopen dagen leek het wel de week van het toezicht. Toezicht gaat het helemaal worden. Het tovermiddel om vallende banken te voorkomen. Maar er valt zoveel meer om op toe te zien. Een blik op het toezicht van de afgelopen week.
Investeren levert meer op dan bezuinigingen, wordt hier en daar beweerd. Het lijkt logisch. Als er duizenden ambtenaren ontslagen worden en een deel daarvan vindt op korte termijn geen baan, dan kunnen die mensen geen bijdrage aan de economie leveren.