Mon argh…

MonarchieHet verjaardagsfeestje van hare majesteit wordt altijd weer opgeluisterd met enige discussie over de toekomst van de monarchie. Mijn stadsgenoot en collega weblogger heer Rietveld meent dat het na de aanstaande troonopvolging maar afgelopen moet zijn en heeft er zelfs een speciale site aan gewijd: Willem de Laatste.
Omdat die discussie vermoedelijk net zo'n lange toekomst zal hebben als soortgelijke woordenwisselingen over het geloof, vandaag wat stellingen die de boel wellicht nog wat kunnen verlevendigen.
Ze zijn te vinden op het aardige stellingenweb Hora Est. Mag ik uw mening over de volgende stellingen?

1. 'Eigentijdse monarchie' is een contradictio in terminis.
A. POSTMA, Rijksuniversiteit Groningen (2001)

2. De monarchie als staatsvorm heeft het voordeel dat zij kan dienen als bliksemafleider voor allerlei naar persoonsverheerlijking neigende sentimenten die onder brede lagen van de bevolking bestaan, en die in een republikeins staatsbestel zouden kunnen worden geprojecteerd op personen die beschikken over werkelijke politieke macht.
BRAM ROTH, Universiteit van Maastricht (2003)

3. Het elitair karakter van het Republikeins Genootschap en het Nieuw Republikeins Genootschap doet vrezen dat de monarchie in Nederland nog lang zal voortbestaan.
BJØRN VOLKERINK, Rijksuniversiteit Groningen (2001)

En tot slot nog eentje van eigen hand:

4. Dat het de nederlandse monarchie voor de wind gaat, verdient een dagelijkse stormwaarschuwing.

Geef een reactie

Kinderen in bewaring

KinderopvangDe tijd dat kinderopvang een a-sociaal zootje was, is lang vervlogen. Geen malafide matressen meer, die hun bijverdiensten belangrijker vonden dan het welzijn van de kindertjes. Geen hobbyzaaltjes meer waar de gegoede burgerij de kinderen van de a-socialen opvingen en naar beste vermogen de peuters verzorgden. Geen experimentele crèches meer, waar uitgevogeld werd hoe de onmaatschappelijheid van vermeende hufterige gezinnen bestreden kon worden, door kinderen de taal eens fatsoenlijk te leren.
De kinderbewaarplaats is geëvolueerd naar de huidige kinderopvang.

Met de Wet Kinderopvang, van kracht sinds 2005, moet het in bewaring geven van kinderen niet meer alleen afhankelijk zijn van particuliere initiatieven, die maar wat aanrommelden. Eisen aan kwaliteit en regelingen voor de btaalbaarheid moeten het mogelijk maken dat iedere ouder met gerust hart zijn kind in bewaring kan geven. De wet regelt gezamenlijke verantwoordelijkheid, die ouders, werkgevers en overheid hebben om werk en zorg voor de kinderen te combineren.

En werkt het? Nauwelijks. In 2006 werd een kleine 20 procent van het kroost toevertrouwd aan de formele kinderopvang (zie CBS). Opa's en oma's scoorden aanmerkelijk beter. Dat zal heus niet alleen aan de vergoeding liggen die zij tegenwoordig kunnen krijgen.
Veel waarschijnlijker is dat opa's en oma's geen wachtlijsten kennen, flexibelere openingstijden hebben en de opvoedingsmethoden bij de bekende familiaire waarden en normen zullen liggen.

Maar nog waarschijnlijker is, dat ouders hun schaamte zo binnen de familie houden. Want aardig wat ouders, zo'n 61 procent, zit toch regelmatig met een schuldgevoel opgezadeld. De opvatting dat je wel een heel harteloze ouder bent als je je kind op de crèche doet is nog weidverbreid. Wie voor kinderen kiest, moet er ook voor kiezen er zelf voor te zorgen.
De smartlap van Willy Alberti zit goed in het volksgeheugen gegrift: Niemand laat zijn eigen kind alleen.

Heeft de kinderopvang wel een toekomst? Mochten de voorspellingen van het CBS, aangaande de leeftijsopbouw van de bevolking kloppen, dan kan de formele kinderopvang over een jaar of vijf wel op slot. Het aantal kinderen zal beduidend afnemen, de vergrijzing neemt toe. Kortom, die kleine schare kinderen kunnen wel bij alle opa's en oma's worden gestald.

Maar wie vangt die paar kinderen op als ook die opa's en oma's aan het werk moeten blijven? Zo denkt men immers de financiële problemen van de vergrijzing voor een deel op te lossen? Ik zie het al voor me: de kinderopvang is staks alleen nog in handen van ouderen die de 70 zijn gepasseerd.

Als de trends aan gedachten die de laatste kabinetten ventileerden, ook de komende tien jaar gemeengoed zullen blijven, dan zul je nog zien dat bejaardenzorg en kinderopvang worden gecombineerd.
Iedereen in de werkzame leeftijd tussen 18 en 70 zal aan de slag moeten en zullen hun kinderen en kleinkinderen toch echt in bewaring moeten geven. De kinderopvang gratis maken is geen optie, nooit geweest ook. Goedkoper kan wel door zorg te combineren.
Pedagogisch ook een uitstekende optie, want kinderen kun je zo al vroeg leren respect voor ouderdom te hebben en een handje te helpen bij het voeren van de maaltijd, het opruimen van de incontinentieluiers en het fixeren van te beweeglijke oudjes.

De kinderopvang zal nooit meer de bewaarplaats zijn die het honderd jaar geleden was. Het zal de opslagplaats voor de alleroudsten worden, waar kinderarbeid een opvoedkundige taak zal zijn.

Geef een reactie

Misleiding

Misleiding

Misleiding van kinderen is al zo oud als de weg naar Rome. Eigenlijk nog ouder. Neem de oude Grieken. Plato verhaalt in zijn boek Politeia, hoe Socrates ter dood wordt veroordeeld wegens het introduceren van nieuwe goden en, jawel, het misleiden van de jeugd.
Socrates doet in het schijnproces nog een poging zijn hachje te redden en vraagt zijn rechters of hij ze met argumenten op andere gedachten kan brengen. Als antwoord vragen de rechters Socrates hoe hij dat denkt te bereiken als zij niet luisteren. De rechtbank maakt duidelijk niet voor rede vatbaar te zijn, althans niet voor de rede van Socrates. De komische filosoof mocht de gifbeker ledigen tot de dood er op volgde.

Vandaag de dag is misleiding van kinderen nog steeds dagelijkse kost. Maar gelukkig zijn er nieuwe Socratessen, die hun best doen de jeugd en hun ouders te wijzen op de vele leugenachtige verleidingen waar de mensheid aan wordt blootgesteld.

De stichting Mijn Kind Online komt op een weblog met fraaie voorbeelden van verlokkingen op het internet, die speciaal voor kinderen zijn bedoeld. Niets is reclamemakers te dol. Gratis ringtones waar dure abonnementen aan vast blijken te zitten, een europese commissie die kinderen belooft dat ze slim en sterk zullen worden als ze vis en vlees eten en grappige varkentjes die de jeugd een worst voorhouden.

Zelfs het gegeven dat kinderen nog wel eens een foutje maken bij het intikken van zoektermen, wordt uitgebuit. In Amerika is zo'n kinderlokker al veroordeeld voor het opzetten van websites met verkeerd gespelde namen van populaire kinderthema's. Wie Disney World verhaspelde, kon op zeer dubieuze sites terecht komen.

Mijn Kind Online doet nu een beroep op minister Plasterk de misleiding eens flink aan te pakken. Het valt te betwijfelen of de minister voor meer rede vatbaar is dan destijds de rechters van Socrates. Plasterk vindt het tot nu toe voldoende media en reclamemakers op te roepen tot zelfregulering. De keuze is aan hen zonder te hoeven vrezen dat de minister ze tot de gifbeker zal veroordelen.

Daar komt-ie nog goed mee weg, omdat niet de hele bevolking massaal moord en brand schreeuwt bij welke praktijken van misleiding dan ook. Dat doen we niet, omdat we verdomd goed weten dat we allemaal wel eens zijn misleid en zelf ook niet vies zijn van een trucje hier of een leugentje daar. Het is alledaagse gemeengoed en we gaan van onszelf natuurlijk niet zeggen dat we er slechter van zijn geworden. Dus zal Mijn Kind Online niet op zoveel steun kunnen rekenen dat Plasterk wel zal moeten zwichten en misleidende kinderverlokkingen in de ban moet doen. Er is tenslotte nog altijd de Reclame Code Commissie. Die moet ook aan het werk kunnen blijven. De stichting Mijn Kind Online meent dat die commissie wel meer regels moet krijgen om de digitale reclame te kunnen controleren.

En laten we eerlijk zijn (als dat nog mogelijk is): een leven zonder misleiding is vreselijk saai. Je moet er toch niet aan denken dat we een wereld krijgen waarin we niet meer kunnen genieten van goochelaars, waar geloof in goddelijke wonderen zijn verboden is, waar hopen op een berg geld geen enkele kans meer maakt en het hiernamaals slechts een hilarische mucical van Joop van den Ende is.

Toch ben ik wel benieuwd wat voor volwassenen de hedendaagse kinderen zullen worden als ze de eerste twaalf jaar geen enkele reclame te zien krijgen. En dat ze geen sprookjes meer te lezen krijgen. En dat ze op elke vraag een eerlijk antwoord krijgen van hun ouders, ooms, tantes en onderwijzers.

Waar zou dat experiment toe leiden?

Geef een reactie

Van harte verantwoordelijkheid

VVD

Groot feest bij de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie. De club heeft er 60 jaar over gedaan om van 160 jaar liberalisme wat te maken en, zoals dat gaat als je ouder en wijzer wordt, men heeft erkend dat het er hopeloos voorstaat met het liberale gedachtengoed. Geen probleem. Mark Rutte gaat de hele liberale filosofie eventjes herschrijven en zal nog dit jaar met een fonkelnieuwe beginselverklaring komen.

Mooi kado aan de jarige. Ik weet niet hoe dat bij u gaat, maar ook ik heb steeds meer moeite een orgineel kado te verzinnen bij mensen die ouder worden. Meestal kom ik met niks beters dan een of andere tegoedbon. Voor spulletjes bij een warenhuis, of voor een museumbezoek of het theater.

De jarige VVD heeft nu dus ook wat tegoed van Mark Rutte. Orgineler kado kon ook hij dus niet verzinnen. Mark is ook maar een mens.

Hij kondigt wel een revolutionaire koerswijziging aan, want zo zei hij: De twee kernwaarden van het liberalisme, vrijheid én verantwoordelijkheid, zullen leidend zijn bij het opstellen van de nieuwe Beginselverklaring.

De VVD zal dan VVV moeten gaan heten. De kernwaarde democratie wordt immers vervangen door verantwoordelijkheid. Hopelijk verwart de kiezer de partij straks niet met het alom bekende buro voor toerisme. Straks krijgt Rutte nog vreselijk op zijn donder van heer Bolk, die vreest dat Mark het liberalisme naar de knoppen bollen helpt.

Maar Mark heeft goed nagedacht. Hij weet waar hij steun moet halen. Zijn grote voorganger Thorbecke had immers de katholieken gepaaid met de scheiding van kerk en staat, hetgeen destijds inhield dat de overheid uitoefening van het geloof niet zou dwarsbomen. Dat is Rutte ook niet van plan en belooft, in een poging ontevreden CDA-kiezers binnen te halen, dat de VVD zich zal blijven plaatsen op de grondslag der verworvenheden der christelijke beschaving. Ja, als je 60 bent kun je terugvallen op quotes van professor Oud, mede-oprichter van de huidige VVD. De feestgangers verkneukelen zich nu al op de leegloop van het CDA.

Verder kan Rutte op de steun van zijn partijvoorzitter blijven rekenen, die ook twee kadootjes had te melden. Atzo Nicolaï wordt voorzitter van het Nationaal Historisch Museum. Het museum staat er nog niet, maar als Nicolaï aan de inrichting gaat beginnen, kan hij Mark vast terzijde staan met leuke historische herinneringen aan wat liberalisme nou eigenlijk ook al weer was.

Het tweede kadootje is meer strategisch van aard. Rutte krijgt een burgemeester in Den Haag. Jozias van Aartsen, die in zijn eerste met leugentje niet is gestikt (zie weblog Verbal Jam), zal ongetwijfeld de huidige verkeersellende in Den Haag zo weten te manipuleren dat Balkenende en ander concurrenten van Rutte, de weg hopeloos kwijt raken.

De weg naar het Torentje lijkt dus al geplaveid. Vrijheid en verantwoordelijkheid worden de nieuwe liberale kernwaarden en nou nog alleen beslissen of het een volkspartij zal blijven of niet. Bolkenstein ziet de V van volkspartij liever vervangen door de E van elitair. Zal je zien dat de VVD straks Balkenende nog rechts inhaalt, want Atzo Nicolaï ontdekt natuurlijk ook de VOC. Het nieuwe logo voor neo-liberaal nederland: Verantwoordelijkheid Onder genot van een glas Cognac.

Je zou van armoe bijna het idee van GroenLinks en D66 om een nieuwe sociaal-liberale partij (zie Sargasso) te vormen serieus gaan nemen, want van VVD naar VOC, da's geen goed idee.

Geef een reactie

Gestalde fietsen

FietsenstallingVorig jaar zijn er ruim 1 miljoen fietsen aangeschaft, zo'n 2 procent meer dan in 2006. Er is echter een onverwacht probleempje: de huisvesting van de tweewielers.
Ik heb nooit geweten dat vroeger wettelijk is vastgelegd dat ook een fiets recht heeft op onderdak. Dat recht is een aantal jaren geleden uit de wet geschrapt. Ik kan me niet herinneren dat daar ooit een haan naar kraaide. Nu ineens wel. De vier grote gemeenten en de Nederlandse Fietsersbond hebben het ministerie van VROM gevraag de fietsentalling weer op te nemen in het Bouwbesluit.

Het Bouwbesluit is een soort gedragscode voor architecten, aannemers, planontwikkelaars, bouwlustige gemeenten en timmerende burgers. Al wat gebouwd wordty, dient aan een scala van regeltjes te voldoen. Voor je een hek in je tuin zet, kun je beter dat bouwbeslyit er even op na slaan, want voldoet de erfscdheiding niet aan de voorwaarden dan mag je het ding weer weghalen.
Dat elke woning ook een fietsenstalling dient te hebben is een bepaling die niet helemaal uit dat besluit is verdwenen. Het is geen verplichting meer. Maar wil men wel een fietsenstalling, dan dient die minstens 2 procent van de totale woning te omvatten en zo gebouwd zijn dat je je hoofd nergens aan stoot en het brandveiligheid niet ondermijnt.

Omdat de verplichting is weggevallen zijn er veel huizen gebouwd waar de stalling ontbreekt. De grote steden en fietsersbond wijzen er fijntjes op dat de helft van alle gestolen fietsen voor de woning van de eigenaar is weggehaald.
Een half jaar geleden drongen de grote gemeenten er bij VROM al op aan het fietsenschuurtje in ere te herstellen. Nu er een miljoen fietsen zijn verkocht, waarvan er, volgens de statistieken, weer zo'n 750.000 gestolen zullen worden, trekt men opnieuw aan de bel.
Prima actie, maar zou het helpen? Men weet ook wel dat diefstal uit garages, schuurtjes en bergingen alleen al in Amsterdam met ruim 10 procent is toegenomen.

Het kabinet had in het regeerakkoord de ambitie opgenomen dat er over twee jaar 100.000 minder fietsen gestolen moeten worden. Het eerste en enige concrete wapenfeit is de start van een landelijke databank. Helpt dat tegen diefstal? Nee, maar de databank moet wel helpen gestolen fietsen sneller terig te vinden. Alle fietsen, voorzien van een ingegraveerde code, staan nu in die databank. Nu kan een agent bij een controle snel opzoeken of de aangehouden fiets tot gestolen waar behoort. De rechtmatige eigenaar moet dan wel aangifte hebben gedaan. Dat gebeurt nog veel te weinig, dus gooit de overheid er ook een campagne tegen aan om mensen op hun eigen verantwoordelijkheden te wijzen.

Nu dat Bouwbesluit nog even aanpassen. Een beetje fietsenberging moet dan wel een kraakvrije bunker zijn, voorzien van een niet te hacken electronisch cijferslot. Een burger die aldus zijn eigen verantwoordelijkheid serieus neemt, zou de kosten aftrekbaar van de belasting moeten kunnen krijgen.
Daar heb ik de regering nog niet over gehoord. Of hoort het ook tot mijn verantwoordelijkheid eerst een burgerinitiatief op te starten om het kabinet te dwingen in 2010 niet 100.000 maar 750.000 minder gestolen fietsen als target in het beleid op te nemen?

Geef een reactie

Ba(h)cteriële oorlogvoering

Schone handenDe strijd tegen terrorisme breidt zich uit. Nu niet tegen het Grote Gevaar, wat dat ook moge zijn. Nee, het front richt zich nu op kleine sluipmoordenaars, miniscule monstertjes, die met het blote oog niet zijn te ontwaren.
Ze zitten overal. In vaatdoekjes, op toetsenborden, in matrassen en op ieders handen. En omdat het een mens eigen is overal met zijn fikken aan te zitten, krijgen de bacteriële boeven de kans zich overal te verspreiden en hun schadelijke werk te doen.

Nu zou het veel te duur worden om het leger in te zetten en elke dag heel nederland met spuitbussen ontsmettingsmiddel te reinigen, dus wordt er een beroep gedaan op het particulier initiatief. De remedie is: handen wassen.
Juist op plaatsen waar de argeloze burger van dacht dat het met de hygiëne wel goed zat, is het blijkbaar zo ernstig mis dat een groot offensief is begonnen de handen schoon te maken.

Ziekenhuispersoneel wassen de handen veel te weinig. Vorig jaar bleek bij een experiment in het Erasmus Medisch Centrum dat als je het personeel er maar genoeg aan herinnert, je 35 procent meer schone handen kan laten wapperen. Op wc-papier had men teksten afgedrukt, waarmee men werd opgeroepen de kleine en grote boodschap toch vooral niet verder te verspreiden dan het sanitaire blok.
In Nijmegen is men er inmiddels achter dat de gang naar het toilet wordt gestimuleerd door koffiedrinken. Nu voorziet men de koffiebekertjes met nadere voorlichting betreffende de gewenste hygiëne in het ziekenhuis.
De vraag is echter of zulke campagnes voldoende resultaat zullen hebben. Een goed bedoelde boodschap wordt wel gelezen maar, eenmaal over tot de orde van de dag, ook weer snel vergeten.

Misschien moet men de boodschap op de poster uit Schotland (zie afbeelding hier linksboven) eens nader onderzoeken. Zorg ervoor dat bacteriën zichtbaar worden. Die kleine krengen hebben al de eigenschap met licht te communiceren (bioluminescentie) en dat heeft al tot nuttige toepassingen geleid. Zo worden lichtgevende bacteriën gebruikt om bijvoorbeeld de hygiëne van het drinkwater na te kijken.
Wie weet helpt het om in ziekenhuizen de wc's en koffiekamers om te bouwen tot dark rooms zodat het getwinkel van al dat gespuis zichtbaar wordt.

Al worden er uiteindelijk veel meer handen gewassen, dan nog is de vraag of we de strijd tegen de bacteriële terreur zullen winnen. Eerder is ook al aangetoond dat men niet alleen de handen moet reinigen voor men de operatiekamer betreedt, maar dat men in de OK beter in gebarentaal kan communiceren. Praten vergroot de kans op ongewenste besmettingen. Mondkapjes bieden kennelijk te weinig bescherming, zwijgen helpt veel meer.

Maar dan nog. Bacteriën zijn veel slimmer dan mensen. Ze hebben de geniale eigenschap resistent te kunnen worden tegen bestrijdingsmiddelen. Wellicht trekken ze zich van handen wassen ook niks aan en zal op den duur het leger veel vaker moeten worden ingezet in de bacteriële oorlogvoering, omdat ziekenhuizen zelf de strijd dreigen te verliezen, zoals deze week in Enschede bleek.

De bacteriën worden in hun terroristische activiteiten terzijde gestaan door tal van virussen, die nog lastiger aan te pakken zijn. De laatste jaren steek steeds vaker de discussie de kop op of we die kleine killers wel zullen overleven. Elke volgende griepgolf zou zo gevaarlijk kunnen worden dat de bevolking in grote getalen het loodje gaat leggen. Gewoon omdat de ontwikkeling van nieuwe virussen niet te voorspellen valt.
De pest is dan wel de wereld uit, maar aids en de vogelgriep zijn de hedendaagse virale verschrikkingen. Wat er volgt, valt niks zinnigs over te zeggen. Tegenmaatregelen kunnen pas worden ontwikkeld als men een nieuw virus heeft ontdekt en geanalyseerd.

Mensen schieten tekort in hun resistentie tegen zulke terreur. Het zal nog wel even duren voordat ons DNA zo gemanipuleerd kan worden dat we een veilige resistentie tegen het Kwaad hebben ingebouwd. Tot die tijd zullen we het moeten doen met de waarschuwingen en tips van de GGD: handje voor je mond als je hoest, laat je handen eens wapperen en lucht alle ruimten, neem papieren zakdoekjes ter hand en handen wassen, handen wassen en nog eens handen wassen.
Niemand kan nu nog zeggen dat hij de klamme jatten in onschuld heeft gewassen. Dat volstaat al jaren niet meer.

Geef een reactie

Geheugen onder invloed

VergeetachtigheidDe invloed van televisie op jongeren kan, volgens sommigen, kwalijke gevolgen hebben. Als dat al zo is, dan gaat dat probleem nog veel groter worden door de vergrijzing.
Tot nu toe wordt aangenomen dat de vergrijzing maar twee grote problemen met zich mee gaat brengen: geld en vergeetachtigheid. Over de financiering van de grijze golf is het laatste woord nog niet gesproken en echte, effectieve maatregelen blijven vooralsnog uit. De vergeetachtigheid wordt echter breed aangepakt. Van zelftestjes tot spreekuren, tot tips om je geheugen operationeel te houden.

En wetenschappers zijn driftig op zoek hoe met electronische neurostimulatie het geheugen kan worden verbeterd. Chipje inbouwen en ineens herinner je je alles weer.
Maar nu duikt er een alarmerend voorbeeld van neurosimulatie op. U leest het goed: geen sTimulatie maar simulatie. Scheelt een letter, de t van televisie.
In Almelo is gebleken dat het geheugen van een 81-jarige vrouw prima in orde was. Het bleek vol te zitten met televisiebeelden, waar ze gebruik van maakte bij het zoeken naar een parkeerplek. De vrouw, al sinds haar jeugd liefhebber van crimi's en ander gewelddadig spul, zag in de stadsjungle van Almelo een lege plek. De snelste weg er naar toe bleek een trap en ze aarzelde niet.
Net als in de film stuurde ze haar auto de trap af.

Om de vitaliteit van de grijze generatie hoeven we ons dus geen zorgen te maken. Over de vergeetachtigheid ook niet. Maar het wordt wel de hoogste tijd nader te onderzoeken welke invloed televisie op ouderen kan hebben.
Het is leuk dat het geheugen wordt opgepimpt, maar wat heb je daar aan als het louter uit film- en televisiebeelden bestaat? Straks dendert de hele grijze golf de trappen af en wordt winkelen in het stadscentrum wel een erg risicovolle bezigheid.

Nou moeten we niet meteen alle spannende scenes willen verbieden. Ook zulke scenes vallen onder de vrijheid van meningsuiting en expressie. Wellicht kan, in de traditie van het huidig kabinetsbeleid, elke avontuurlijke actie voorzien worden van een waarschuwend onderschrift. “U wilt zelf eens de trap af rijden? Dat gaat u € 8500,- kosten plus verlies van uw rijbewijs en auto.” Zo is het ook afgelopen met die mevrouw in Almelo. Ze kreeg een fikse boete, mag de wegsleepkosten van het wrak betalen en het vehikel ziet ze niet meer terug, evenals haar rijvaardigheidsbewijs.

Zo'n maatregel willen de meeste mensen ook niet. Een leuke film verpesten met de schoolmeesterachtige overheidsbemoeienis is uit den boze.
Maar ja, je moet toch wat? Als we bepaalde televisiebeelden niet wensen te verbieden, misschien moeten we dan een goed werkend geheugen in de ban doen. Want laten we eerlijk zijn, hoe goed het geheugen ook is, het heeft tot nu toe niet geholpen de wereld veiliger te maken.
Misschien zit dat geheugen wel vreselijk in de weg. Af en toe de boel geheel wissen en blanco en onbevangen naar de situatie om je heen kijken, levert misschien meer op dan een met overbekende beelden beladen geheugen.
Of zit een mens nu eenmaal zo in elkaar dat alleen de meest spectaculaire en spraakmakende beelden blijven hangen?

Geef een reactie

Gouden tijden

GoldrushMorgen zal het weer 160 jaar geleden zijn dat in Amerika honderdduizenden mensen zich gek lieten maken door een goudvondst in het gehucht Coloma in California. Tijdens de 'goldrush' dachten velen hun amerikaanse droom te kunnen vinden en hun armeluis bestaan in te kunnen ruilen voor die van miljonair. Die droom spatte voor voor velen net zo hard uit elkaar als de druppels water die door hun zeef terugvielen in de modderige stroom der wanhoop.
Het is morgen ook al weer twee dagen geleden dat zeker net zoveel mensen zich gek lieten maken door de amerikaanse kredietcrisis en alsmaar kleiner wordende dollar. In het moeras van aandelen en beleggingen raakten velen het spoor bijster en deden hun papieren amerikaanse droom met flink verlies van de hand. Die droom spatte op de beursvloer aan diggelen.

Aan mensen die waanzinnig worden van economische perpectieven, valt goed te verdienen. De goldsrush van 1848 betekende gouden tijden voor handelaars in transportmiddelen, gereedschappen voor goudzoekers en aannemers die wegen, huizen en scholen konden bouwen.
De huidige beursperikelen betekenen goud voor de media, de deskundige beursorakels en jawel, voor de goudhandelaren. Want ineens bedenken de najagers van gouden dromen, dat die bling-bling veel waardevaster is dan een papieren aandeel. Zelfs waardevaster dan geld zelf. En dus is er temidden van de beurspaniek een soort goldrush aan de gang.

Nu is ook de goudprijs relatief. In de eerste weken van januari zakte de prijs van 900 naar 860 dollar per ounce, maar de verwachting is dat over een paar maanden de prijs tot over de 1000 dollar per ounce zal stijgen. Dat drijft mensen er toe de trendy gouden tanden uit hun gebit te rukken, het hele huis te doorzoeken naar oma's gouden kettinkje, hun huwelijk te ontdoen van die blinkende symbooltjes van echtelijke trouw en in te leveren bij de goudhandelaar.
Massaal bling-bling kopen is er niet bij. Daarvoor is het veel te duur geworden, hetgeen nare gevolgen heeft voor de juweliers en edelsmeden.

Gek wordt je ervan. Moet je nou je aandelen wel verkopen of juist vasthouden? Moet je overschakelen naar goudaandelen of je eigen goud verkopen?
Wie van al die wisselende berichten en beursschommelingen uiteindelijk helemaal flipt en krankjorem wordt omdat de gouden droom niet realiseerbaar blijkt, valt in handen van de psychiatrie. Die markt is trouwens wel booming business.

Onze economie laat zich toch het best omschrijven door twee tegeltjeswijsheden: 'Het is niet alles goud wat er blinkt' en 'De een zijn dood, is de ander zijn brood'.
In de zo geprezen vrije markteconomie mag de dromer kiezen aan wiens dood hij meewerkt. Moorddroom. Van welke kan je dat ook bekijkt, het blijft hetzelfde: een illusie dat ons soort economie iedereen rijk kan maken. Zelfs met gebakken lucht lukt dat nooit iedereen. Een lucht waar menig beleggertje vies is ingestonken.

Geef een reactie

Polder cinema

Hollandhout

Wie gehoord wil worden, moet gezien worden. Wie zijn kop boven het maaiveld wil uitsteken, valt alleen nog maar op als dat breedbeeld gebeurt. Zoals ik gisteren al schreef: to tube or not to tube, that's your question. En nederland gaat op cinematografisch gebied meetellen. De nationale filmindustrie zal het amerikaanse Hollywood zodanig naar de kroon steken, dat ze daar nog een crisis erbij krijgen.
Holland cinema 2008 zal vooral het jaar van de geëngageerde film worden. De polder zal worden overspoeld met meesterwerken die een grote maatschappelijke betrokkenheid projecteren.

De door heer W. aangekondigde film mag volgens 64 procent van het filmpubliek zeker niet verboden worden. Het wordt afwachten of diezelfde 64 procent ook de film van Tofik Dibi zal bezoeken. Twee films over de islam in de polder is wellicht wat veel, maar wil men zich over dit actuele onderwerp een breed beeld vormen, dan mag men beide voorstellingen zeker niet missen.

Wat mogen we het komend jaar nog meer verwachten?

De Shell komt met een alarmerende documentaire over de EU-maatregelen om de CO2-uitstoot te beperken. Er ontvouwt zich een scenario van asielzoekende bedrijven die, geterroriseerd door de EU, hun heil elders zoeken, nederland in armoede achterlatend.
Greenpeace komt met een milieu-crimi, waarin Shell een laffe misdaad pleegt op het welzijn van alles wat groeit en bloeit. Een aangrijpend plot, waar de liefhebbers van complexe intriges van zullen smullen.

Mark Rutte maakt een film waarmee hij wil waarschuwen voor het financiële beleid van het kabinet. Met indrukwekkende sfeerbeelden van de peilloze diepten der economische afgronden, zal Rutte zeker genomineerd worden voor de Gouden Kalf.
Wouter Bos lanceert de tegenhanger. Een typsiche polderfilm met als titel: Het valt allemaal wel mee.

Maxime Verhagen komt straks terug uit het Midden-oosten, alwaar hij opnames heeft gemaakt voor 'Mijn missie', een meeslepend docudrama, waarvan nu al vaststaat dat we het daar nog jaren over zullen hebben. In ieder geval spelen 'onze jongens' een centrale rol in Verhagen's visionaire film.

Er gaan geruchten dat hare majesteit hard werkt aan een gefilmde troonrede. Waarschijnlijk geïnspireerd door haar oudste zoon, die de laatste hand legt aan de film 'Waterhoofd, een druppel op een gloeiende plaat', dat laatste vertolkt door zijn vrouw, die daarmee menig filmliefhebber een traantje zal doen wegpinken.

Nu iedereen door heeft dat het gesproken woord lang niet zoveel invloed heeft als het betoverende beeld, mogen we een mooi filmjaar verwachten. Het is prijzenswaardig dat het aanstormend cinematografisch talent het engagement niet uit de weg gaat, al zal dat hier en daar tot het nodige vuurwerk leiden.

En al die kamerleden, ministers en bedrijfsleiders die wegens gebrek aan inspiratie nog over de drempel van Hollandhout geholpen moeten worden, kunnen vast een beroep doen op uw ideetjes voor een paar prachtige secenario's. Roept u maar!

(Update: of ga in op de uitnodiging je eigen film- van-het-jaar te maken).

Geef een reactie

Peuters en privacy

Creche cameraHet is droevig gesteld met de privacy van peutertjes. Dat is geen nieuws, want dat is altijd al zo geweest.
Niet alleen moet de neo-natus zich laten welgevallen dat hij of zij een paar keer per dag van de luier wordt beroofd en dat zelfs volstrekt vreemden een blik op de inhoud werpen.
Ook kan het jonge wereldburgertje in de wieg verrast worden door binnenglurende hoofden en belaagd worden met onwelvoeglijke taal als 'kiekeboe' en 'toedeloedeloedeloe'.
Je zal het kind maar wezen.

Dankzij de moderne technologie worden de jonge mensjes nu ook blootgesteld aan cameratoezicht. Ouders die continu de digitale camera in de aanslag hebben om de altijd weer verrassende momenten van de prille levensloop vast te leggen, familiebezoek dat ongegeneerd het mobieltje op de zuigelingen richt en zelfs in de crèche is het opgroeiend volkje in beeld.

Dat laatste schijnt een service van de kinderopvang te zijn, om ouders oogcontact met hun kroost te laten houden. Menig ouder stopt toch met enig schuldgevoel het kind in de crèche. Je krijgt tenslotte geen kinderen, om ze de rest van je leven niet meer te zien. Nu kunnen ouders, met hun eigen inlogcode, het wel en wee van hun kind volgen via de webcam van de crèche.
Het is ook een manier om te kunnen controleren of het wel goed gaat op in de crèche. Ouders staan hun kind dan wel af aan professionele opvoeders, maar blijkbaar is men er niet helemaal gerust op dat die het helemaal goed doen. Cameratoezicht in de crèche lijkt dan een aardige oplossing.

Nu zijn er ouders die zich daar weer zorgen over maken. Ouderorganisatie Boink vreest dat de beelden op internet terecht kunnen komen. Het digitale contact tussen ouders en baby-in-beeld kan gehackt worden en voor je het weet kan het wereldwijde web meegenieten van de diarree van jouw kroost.
In België en Frankrijk neemt men de privacy van de peuter een stuk serieuzer dan in Amerika, Engeland en hier het geval is. Maar los van het idee dat een peuter recht heeft op een ongeregistreerd, eigen leventje, beseft men eigenlijk wel wat al die camera's met zo'n kind kunnen doen?

Ten eerste: al vroeg wennen ze aan cameratoezicht. Niemand moet dan ook gek staan te kijken dat ze later absoluut geen kritiek zullen hebben op nieuwe wetten die verdergaande inperking van de privacy tot gevolg hebben. Ze weten niet beter.
Ten tweede: het fenomeen BN'er wordt verdrongen door de CBN'ers: Camera Bewuste Nederlanders. Als een baby met een doodnormaal boertje al wereldwijd in beeld kan komen, dan lijkt het me logisch dat we straks met een generatie worden geconfronteerd die het ook gewoon vinden dat elke eigen scheet voldoende publiciteitswaarde heeft.
Nou zijn we daar al aan gewend, gezien het gehalte van aardig wat televisie-programma's. Maar kunnen we de toekomstige generatie daar nog wel op aanspreken?

En, ouderwets als ik ben, vrees ik ook voor de ontwikkeling van die nieuwe persoonlijkheden. 'Ik denk, dus ik besta' wordt vervangen door 'ik ben in beeld, dus ik besta'. To tube or not to tube, that's your question. Of eigenlijk is dat de vraag niet meer, maar wordt dat de geldende gedragscode.
Enig idee wat dat voor gevolg heeft voor het eigenbeeld van een toekomstige volwassene?

Geef een reactie