De Rabobank komt blinden en slechtzienden tegemoet met een pratende pinautomaat.
Pinmasjien: “Ja, zegt u het maar?”
Klant: “Ik wil pinnen.”
Pinmasjien: “Dan bent u hier aan het goede adres. Wat wilt u pinnen?”
Klant: “Nou, wat heeft u zoal?”
Pinmasjien: “Hoe bedoelt u?”
Klant: “Wat kan ik dan allemaal bij u pinnen?”
Pinmasjien: “Eh…. geld natuurlijk!”
Klant: “Ah! Da's aardig.”
Pinmasjien: “We doen wat we kunnen. Hoeveel had u gehad willen hebben?”
Klant: “Nou, doet u mij maar een een veelvoud van vijf.”
Pinmasjien: “Pardon, u hoeft niet beledigend te worden.”
Klant: “Wat zegt u nou?”
Pinmasjien: “Ik ben dan wel een masjien, maar dat wil nog niet zeggen dat ik me voor een heel oud wijf laat uitmaken.”
Klant: “Maar dat heb ik ook niet gezegd!”
Pinmasjien: “Jawel, aan mijn oren mankeert niks. Zegt u nou maar hoeveel geld u wilt. En schiet een beetje op, want de rij achter u wordt steeds groter!”
Klant: “Oh, nou, ik wil gewoon honderd briefjes van vijf, alstublieft.”
Pinmasjien: “Akkoord, wat is uw pincode?”
Klant: “Moet ik dat nu zeggen?”
Pinmasjien: “Jazeker, anders kan ik uw bankrekening niet vinden.”
Klant: “Maar die hele rij staat mee te luisteren!”
Pinmasjien: “Ja, dat is dan uw eigen schuld. Had u meteen duidelijk geweest, dan had er helemaal niet zo'n rij gestaan!”
Klant: “Ja, maar dan nog! Ik ga toch niet mijn pincode de openbare ruimte inslingeren?”
Pinmasjien: “Wilt u nou uw geld of niet?”
Klant: (grote zucht) “Okee dan, even denken, eh……”
Pinmasjien: “U heeft toch wel een pincode?”
Klant: “Jawel, maar ik kan er nou niet zo gauw opkomen….”
Pinmasjien: “Ha, ha, ha, u heeft niet alleen last van uw ogen, hè?”
Klant: “Mwah, gewoon een beetje last van mahsro…”
Pinmasjien: “Mahsro? Dan staat u hier helemaal verkeerd!”
Klant: “Oh? Waar moet ik dan zijn?”
Pinmasjien: “Gaat u naar mijn collega aan de overkant. Daar kunt u een pleister pinnen.”
Klant: “Dat kan zonder een code?”
Pinmasjien: “Jawel. Gewoon die pleister uit de automaat halen en kom dan weer hier terug.”
Klant: “Ben ik dan meteen weer aan de beurt?”
Pinmasjien: “Nee zeg, wat denkt u wel. We hebben het u al gemakkelijk genoeg gemaakt. U moet uw situatie niet uitbuiten!”
Klant: “Ja, maar ik wist toch ook niet dat….
Pinmasjien: “Wilt u nu de rij verlaten?”
Klant: “Eh… ik, … nou… maar…”
Pinmasjien: “Mankeert u ook wat aan uw oren? Wegwezen!!! Ziet u dan niet wat u allemaal veroorzaakt hier?”
Klant: “Eerlijk gezegd is dat nou de reden waarom ik bij u verzeild ben geraakt.”
Het gaat goed met het christelijk deel der natie. Met slechts 49 zetels in de 2e Kamer en ruim 123.000 leden in hun politieke partijen, sturen ze, blakend van zelfvertrouwen, dit land aan met hun normen en waarden. Vreemd dat ze zich zo sterk voelen want hun niet-christelijke collega's zijn goed voor 101 zetels in de Kamer, gesteund door ruim 178.000 leden. Hetgeen een geflatteerd cijfer is want de PVV en Verdonk hebben geen leden (zie 
Nu 
Het gaat wel vaker mis als er woorden aan te pas komen. Wat er met taal al niet van wordt gemaakt! Zou de geschiedenis anders gelopen zijn, als we helemaal geen taal zouden hebben ontwikkeld?
Continu veranderende berekeningen over klimaatveranderingen,vervuiling en ontbossing. Als een mens al niet gaar wordt van de opwarming, dan toch wel van al die tegenstrijdige berichten. En ondertussen verzinnen de optimisten allerlei oplossingen om vooral door te leven zoals we nu doen, maar met andere energiebronnen en een besparinkje hier en daar. 
Vandaag een klein feestje hier. Codes, keuzes en maakbaarheid bestaat nu twee jaar.