Op de drempel van de tijd (2)

Nieuwjaar vader tijd 3

Vervolg op de vorige drempel.

Nieuwjaar: “Zo ouwe, het zit er bijna voor je op.”
Oudjaar: “Gelukkig wel, jongen, ik ben zo ontzettend moe…”
Nieuwjaar: “Tja, je wordt sneller oud dan je denkt, hè?”
Oudjaar: “Je hebt helemaal gelijk. Al is het denken nog zo snel, de leeftijd achterhaalt het wel.”
Nieuwjaar: “Huh?”
Oudjaar: “Laat maar. Dat was nog even een doordenkertje op de valreep van de tijd.”
Nieuwjaar: “Oh. Nou, dat is mij te diep, geloof ik.”
Oudjaar: “Geeft niet, joh. Je hebt een heel jaar om erachter te komen.”
Nieuwjaar: “Nog dingetjes die ik mee moet nemen?”
Oudjaar: “Mwah, liever niet. Zo'n geweldig jaar was het nou ook weer niet..”
Nieuwjaar: “Wat? Je hebt toch wel je best gedaan, ouwe?”
Oudjaar: “Zeker wel, zeker wel. Maar soms heb ik het idee dat het niet aan de mensen is besteed.”
Nieuwjaar: “Is er wat mis met die mensen dan?”
Oudjaar: “Wil je dat echt weten? Dan moeten we de jaarwisseling een dagje of twee uitstellen, ga d'r maar voor zitten…..”
Nieuwjaar: “Nee, nee, ouwe, ik ben hier met een opdracht en die dient stipt op tijd van start te gaan!”
Oudjaar: “Luister, jongen, wij zijn al-tijd stipt op tijd, als de mensen ook zo stipt zouden zijn, dan liepen ze niet zo vre-se-lijk achter de feiten aan.”
Nieuwjaar: “Man, man, ze hebben je lelijk te pakken gehad, hè?”
Oudjaar: “Ja, en nu is het jouw beurt!”
Nieuwjaar: “Nou, ik ben niet van plan zo te eindigen als jij.”
Oudjaar: “Goed zo, jeugdig elan, le naïvité du temps innocente… “
Nieuwjaar: “Huh? Wat?”
Oudjaar: “Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst.”
Nieuwjaar: “Ik bèn de toekomst, ouwe!”
Oudjaar: “En de geschiedenis.”
Nieuwjaar: “Ho, ho, zover is het nog niet. Jij bent geschiedenis, maar ik moet toegeven: je ziet er niet uit! Zijn mensen echt zo vreselijk? Hebben ze dan niks goeds in petto voor onze generatie?”
Oudjaar: “Jawel. Ze hebben geloof, ze hebben hoop, …”
Nieuwjaar: “Ah, die riedel ken ik! En ze hebben liefde…. “
Oudjaar: “Nou, dat zijn er maar een paar, veel te weinig eigenlijk. Ze hebben keuzes, ze hebben maakbaarheid……. “
Nieuwjaar: “Je vergeet er eentje: ze hebben codes….. “
Oudjaar: “Mwah, de meesten leggen hun hele hebben en houen in de code van hun oudejaarslot.”
Nieuwjaar: “Oei! Da's niet zo slim om je toekomstig geluk van een paar cijfertjes af te laten hangen.”
Oudjaar: “Zo, zo, je bent nog niet begonnen of je wordt al ouder!”
Nieuwjaar: “Wat bedoel je?”
Oudjaar: “Nou, dat soort wijsheden is normaal gesproken voorbehouden aan jaren met wat meer ervaring.”
Nieuwjaar: “Ja zeg, ik ben wel jong maar nog niet achterlijk!.”
Oudjaar: “Ha, ha, ha , ja, toe maar. Je bent je tijd ver vooruit!”
Nieuwjaar: “Je moet me niet dollen, ouwe. Ik geloof dat het het credo van onze familie bent vergeten: Laat de tijd je niet voor de gek houden: je kunt haar nooit de baas worden.”
Oudjaar: “Ah, mooie uitspraak van Wystan Hugh Auden. Maar dan vergeet je even wat lang, heel lang geleden Marcus Aurelius zei: In een mensenleven is de tijd slechts een moment, het bestaan een continue stroming, het verstand een zwak nachtpitje, het lichaam een prooi voor de wormen, de ziel een onrustige maalstroom, het lot duister en de reputatie twijfelachtig.”
Nieuwjaar: “Luister, ouwe. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan…..”
Oudjaar: “Hè? Sta ik hier tegen een wandtegeltje te kletsen?”
Nieuwjaar: “Niks ouwe, jij gaat nu en ik ga aan de slag….”
Oudjaar: “Zo is het, jongen. Zie je die drempel hier?”
Nieuwjaar: “Mwah, drempeltje van niks….”
Oudjaar: “Luister, ik stap er over heen en ga die kant op, jij gaat er over heen en die kant op. Ik wens je sterkte met die andere 365 drempels.”
Nieuwjaar: “Okay, ouwe, ga maar lekker uitrusten. Ik beloof je dat ik niet zo zal eindigen als jij.”
Oudjaar: “Is dat een goed voornemen of een voorspelling?”
Nieuwjaar: “Nee, ouwe, dat is een vastomlijnd plan en dat weet ik zeker!”

Ik wens alle lezers een leuke jaarwisseling en dezelfde zekerheid als het jonge, nieuwe jaar.

Geef een reactie

Dieren dichter bij burger

Ree in de stadWat politici nog maar matig lukt, krijgen dieren veel beter voor elkaar. De kloof tussen dier en mens wordt steeds smaller. Je kan wel zeggen dat 2007 wat dat betreft een zeer geslaagd jaar is geweest. De absolute topper was natuurlijk Bokito, maar ook andere beesten hebben bergen werk verzet. Zo gaat dat in de natuur. Waar fraaie politieke plannen nog tekort schieten om de burger dichter bij de natuur te brengen, komt de natuur dan zelf wel naar “de mensen” toe.
En dan gaat het niet om bekende exemplaren die een stadhuis kaalvreten of het pittoreske Urk teisteren, nee, steeds exotischer dieren komen tot ons. Nu ik toch in de ban van lijstjes ben geraakt: hier zijn de diertjes van 2007.

1. Papegaaien hebben schijt aan haagse ambtenaren.
2. Innig kontakt tussen aap en vrouw, de topper van het jaar.
3. Vos heeft lol in bebouwde kom van Ede.
4. In Voorburg zijn ze verbaasd dat een ree ook kan loslopen.
5. Niet alleen de steden, ook de dorpen zijn in trek.
6. Dieren zoeken ook de politieke hoofdstad op.
7. Is jouw achtertuin ook al eens bezocht?
8. Damherten drijven reeën richting burgers.
9. De wolf zoekt grenzen op.
10. Een kijkje in een Nijmeegse achtertuin.

Je ziet het: vooral vossen en everzwijnen gaven de toon aan.
Er zijn uiteenlopende redenen waarom we meer dieren in het vizier krijgen. Een warmer klimaat is niet alleen gunstig voor de genoemde papegaaien, maar andere vogels en tal van insecten krijgen meer kans.
Wat de zwijnen en herten betreft is de overpopulatie vaak een reden dat de beesten het dichter bij de burger zoeken.
Maar de mens zelf haalt ook rare streken uit. Nieuwsgierig naar al wat groeit en bloeit, menen sommigen het dierenvolkje patat aan te moeten bieden, om het contact tussen mens en dier te verbeteren. Daar moet je vreselijk mee oppassen, want voor je het weet krijgen de dieren de smaak te pakken en staan ze naast je in McDonalds, zoals in Amerika de coyotes de weg naar het fastfood al hebben gevonden.
Er zijn al voorspellingen gedaan dat 2008 warmer wordt dan 2007. Als dat zo is dan mogen we verwachten dat het everzwijn nu huizen met goede airco's gaat bezoeken. Zal de reiger worden verdreven door de flamingo? Gaat de kolibri hier op zoek naar Balkenende's zoet? Of zal, omdat het klimaat in nederland daar af en toe last van heeft, de gifslang massaal oprukken?
Durf jij te voorspellen welke dieren dichter bij de burger komen te staan?

Geef een reactie

Doorgeeflijstjes

Lijstje Toch maar wat lijstjes wegdoen, die hier en daar rondhangen, zo bij de achterdeur van het jaar. Ik geef ze maar even door:
1. Op Bieslog: Tien woorden die in 2007 niet zijn gevallen en ook in 2008 waarschijnlijk niet zullen worden gebruikt.
2. Op iamzero een heel bijzondere terublik op 2007.
3. Agrarische hits, een top-tien van nummers uit de Top 2000, die allemaal met de landbouw verandert hebben te maken, inclusief de aanvulling.
4. Een lijst die niks te maken heeft met 2007: stripboeken allertijden op Sargasso.
5. Vooruitziende lijsten op GeenCommentaar. (update 30/12: inmiddels is men ook op Sargasso aan zo'n lijst begonnen)

En afkomstig van dit weblog: vijf lijsten die oningevuld zijn gebleven en die je op de drempel van de tijd alsnog compleet kunt maken:
6. Polderwonderen, een geheel andere lijst van trotse nederlandse zaken.
7. Gekke fietsplannen, de redding van het verkeersinfarct?
8. Scherpzinnige uitspraken, deze week weer actueel geworden dankzij gekke geertje malle pietje.
9. Een rommellijstje, lekker knoeien met nederland.
10. En wellicht wordt je hiermee de nieuwe profeet of verlosser waar iedereen op zit te wachten.

Voor de digibeten die moeite met de reactieknop hebben: mailen kan ook naar postmaster@peterspagina.nl

Geef een reactie

Feestelijke uitgaven

Vuurwerk collecteVan alle lijstjes die tegen het einde van het jaar verschijnen, roepen de lijstjes sinterklaas-, kerst- en vuurwerkinkopen altijd weer vragen op. Je hoort hier en daar wel eens iemand mopperen dat de miljoenen feestgeld wel beter besteed kunnen worden. Daarom vandaag een zeer eenvoudig overzichtje van wat men in Nederland aan de decemberfeesten uitgeeft en hoeveel men aan goede doelen spendeert.
De totale cijfers voor de feestelijkheden van dit jaar zijn natuurlijk nog precies bekend maar bij elkaar zal er rond de 1,5 miljard worden gekocht, gegeten en geknald.
Sinterklaas was goed voor 760 miljoen euro, de kerst wordt geschat op ruim 700 miljoen en straks gaat er ook nog minstens 60 miljoen de lucht in.
Bij elkaar een bedrag van € 1.520.000.000

Da's een zijn leuke som geld en samen met de berichtgeving dit jaar over het optimistische consumentenvertrouwen dat leidde tot meer autoverkopen, meer inkopen van luxe goederen en meer besteding aan duurder voedsel, mogen we toch stellen dat 2007 een erg rijk jaar was. Die paar armoedzaaiers die van voedselbanken afhankelijk zijn, vallen dan nauwelijks meer op.
Maar goed, hoeveel denkt de feestende consument aan hulpbehoevende anderen?

Wel, het Centraal Bureau Fondsenwerving kon eerder dit jaar melden dat in 2006 er ongeveer 1,1 miljard euro via collectes en donaties aan goede doelen is weggegeven. Stel dat ook dit jaar er zoveel is gedoneerd en tellen we daar de laatste goede doel-actie bij op (Serious request van 3FM) dan komen we op het toch ook zeer fraaie bedrag van € 1.105.249.466
Met andere woorden: er wordt € 414.750.534 minder aan goede doelen gegeven dan aan feestjes. Ruim 400 miljoen is een druppel vergeleken met de genoemde miljarden, maar toch een aardig gat.

Nu wil ik niemand tekort doen en zeker de hardwerkende detailhandelaars niet, maar zou het een goed idee zijn om elke euro die aan feestelijkheden wordt gespendeerd minsten te verhogen met € 0,25 en dat dan aan de gezamenlijke goede doelen geven? Tot nu toe hebben prijsverhogingen de feestende consument niet weerhouden elk jaar weer meer uit te geven. En ondanks die uitgaven, doneert men het hele jaar door aardig wat aan de diverse collectebussen. Ik denk niet dat als een vuurpijl een kwartje duuder wordt, men dan een euro minder aan het goede doel geeft. Of zit ik me nou vreselijk te verrekenen?

Geef een reactie

Relikeuzevrijheid

SchaapMoet elk schaap een herder hebben? En wat heeft dat schaap daar zelf over te zeggen?
Nou zou het voor de werkgelegenheid een aardige opsteker zijn als elk individueel schaap zijn eigen herder meekreeg. Dat is echter niet haalbaar. Niet iedereen is geschikt voor het herdersambt en het toch al dure lamsvlees wordt onbetaalbaar.
Maar wat houdt een schaap tegen om zijn eigen herder te kiezen? Ook een schaap heeft zo zijn individuele behoeften, voorkeuren, dromen en wensen. Schapen zijn net mensen.

Tegen de tijdgeestelijke stroom in, wil ik hier een pleidooi houden voor een renaissance van het polytheïsme. Het wordt tijd een paradoxale ontwikkeling in de geschiedenis te corrigeren. Het is tenslotte raar dat waar de mensenmassa zich steeds verder individualiseerde, de massa aan goden en godinnen is gereduceerd tot pakweg een stuk of vier geesten, waarvan er twee nog sterk op elkaar lijken ook.

De behoefte aan meerdere goden is nooit weggeweest. Het eerste bewijs daarvoor is dat binnen de paar overgebleven hoofdstromen altijd een gewoonte is geweest zich op te splisten in tal van variaties op het thema. Hoewel men het over een en dezelfde god sprak, had men blijkbaar toch heel verschilllende opvattingen over de godsbeleving. Men wilde wel monotheïstich worden, maar men is nooit tot een eensgezinde monomanie gekomen.

Het tweede bewijs: daar waar men de religie dan maar helemaal opgaf, kozen velen voor een welhaast goddelijke verering van tal van andere zaken, Van de mammon tot het voetbal, van popidolen tot internethypes.
De behoefte om iets te willen geloven, om iets te aanbidden, om op te gaan in gemeenschappen van min of meer spirituele aard is nooit weggeweest. De ontwikkeling naar meer monotheïstiche stromen heeft de verdeeldheid onder de mensen niet weggenomen. Wellicht is dat tegen de natuur van het kuddedier dat zonder de groep niet kan leven, maar wel erkenning wil van zijn individuele existentie.

Ook de behoefte aan meer vrijheid is nooit weggeweest. Vrijheid te kunnen zeggen wat je wilt, te kunnen kiezen wat je wilt en jawel, ook te geloven wat je wilt. Het is de behoefte van het schaap zijn eigen herder te kiezen, in plaats van er eentje van staatsrelibeheer opgedrongen te krijgen.
Dat vraagt om meer producten op de schappen van de spirituele supermarkt. In een tijd waarin “vrije markteconomie” een bijna religieus credo is geworden, wordt het dus hoog tijd het polytheïsme nieuw leven in te blazen.

De eerste aanzetten daartoe zijn er de laatste decennia al gedaan. Veel zoekenden vonden heil in oude culturen of quasi wetenschappelijke varianten waar god tot energie of je reinste chaos werd verklaard. En zo kennen we naast allah, boeddha, brahma, god, ook quantum en energetica.
Het feit alleen al dat mensen in staat zijn de overstap van de ene god naar een andere te maken, zegt wat over de alles overheersende drang naar keuzevrijheid. En er valt alleen wat te kiezen als er meerdere keuzes zijn. Misschien zou het een schone taak van de overheid kunnen zijn om ook op religieus gebied innovatie en oprichting van eigen bedrijfjes te stimuleren.
Wie weet er een paar leuke goden en godinnen, waarmee we de democratisering van het reli-gevoel kunnen uitbreiden?

Verwante blogjes over de democratische potentie van religie vind je hier en daar op het oude weblog en alhier op dit weblog.

Geef een reactie

Nabeschouwing kersttoespraak

ToespraakVeel mooie woorden gehoord in de verschillende kersttoespraken. Als de toehoorders die kerstboodschappen net zo serieus nemen als de inkopen die ze voor de kerst hebben gedaan, dan komt het allemaal wel weer goed.
In de toespraak van onze moeder des vaderlands was een zeer intrigerende zin te horen: “Gelukkig is hier in de loop der eeuwen veel tot stand gebracht”. Wat zou ze hiermee bedoeld hebben?
Zou ze aan haar duits-franse voorvaderen hebben gedacht, die de erfelijke positie van haar familie hier stevig in neerlands bodem hebben geworteld?
Of wil ze dat kleine franse potentaatje herdenken, die met behulp van diezelfe voorvaderen hier is weggejaagd, maar waar we wel ons burgerlijk wetboek en de gemeentelijke burgerregistratie aan te danken hebben?
Of bedoelt ze met “eeuwen” slechts de moderne tijd, waarin het wat pas werd met dit land toen we door amerikanen waren bevrijd en de grenzen open gingen voor auto's, koelkasten, televisies en kauwgum?
Of heeft ze gedacht aan de hele nederlandse geschiedenis? Vanaf de eerste landbouwers, veehouders en vissers, afkomstig uit alle delen van europa, ja zelfs tot uit Azië toe. Mensen die de moerasdelta hebben ontsloten met de eerste houten wegen en veenbruggen. Die rond het jaar 1000 de eerste dijken aanlegden. Een infrastructuur die door de Italianen, onder leiding van Julius Ceasar, werd verbeterd en waarvoor ze als dank door de Bataven er weer uit werden geranseld.
Of denkt Beatrix met dezelfde weemoed waar Balkenende zo'n last van heeft, aan de VOC, die chinese waren hierheen haalde, veel later gevolgd door de Chinezen zelf die het spul hier in hun restaurants voor ons gingen koken? Daarmee de aardappel langzaam verdringend, in 1730 hierheen gebracht uit Zuid-Amerika door de West-Indische Compagnie.
Grootse tijden, zeker, want zonder die varende handelaars hadden we nu geen reisburo's gehad en hadden we nooit beseft dat vooruitgang niet zonder slachtoffers kan. Wat we dan weer goed maken met een slavenmonument waarmee we de helden herdenken die bijgedragen hebben aan de bloei van deze natie.
Bedoelde ze soms de uitvinding van de boekdrukkunst, zowel hier als elders geclaimd en waar binnen haar familie nog steeds de nodige ruzie ontstaat als haar duitse neven en nichten op verjaardagsbezoek zijn? Een uitvinding die dit volk geletterd heeft gemaakt en daarmee wereldwijs?
“Gelukkig is hier in de loop der eeuwen veel tot stand gebracht”. Wat zou Beatrix daar nou eigenlijk mee hebben bedoeld?

Geef een reactie

Driemaal is scheepsrecht

Balthasar: “Yo, jongens, wordt ''t niet eens tijd…?”
Casper: “Mwah……”
Melchior: “Jonge, Balt…, je wordt toch echt te oud voor dat trendy taalgebruik.”
Balthasar: “Man, da''s nou typische zo''n ouw-zeur-opmerking; je bent zo oud als je je voelt, zeg ik maar.”
Casper: “Yep……”
Melchior: “Ik voel me anders prima. Prima genoeg om je aan te pakken Baltie, als je me nog een keer een ouwe zeur noemt.”
Balthasar: “Al goed man, al goed. Maar effe serieus: vinden jullie ook niet dat het eens tijd wordt?”
Casper: “Ach, kweenie…..”
Melchior: “Tijd waarvoor? Waar heb je het over?”
Balthasar: “Nou, ik denk dat we de mensen een groot plezier doen als we hem maar weer eens terug op aarde brengen, hè?”
Casper: “Nouwwwww, weet je geen leukere dingen?”
Melchior: “Tsja, ik heb ook zo mijn bedenkingen. Met die eerste is het toch niet helemaal goed afgelopen en die tweede is door niemand opgemerkt.”
Balthasar: “Ja man, maar achteraf gezien was dat toen niet de right time en the right place….”
Casper: “Hoewel ze in die tijd wel voor van alles en nog wat in waren; was wel een erg coole tijd.” Melchior: “Ja, precies. Ze waren zo cool dat ze niet eens zagen wie er terug op aarde was. Maakte niet uit in wat voor personage we hem toen neerzetten, ze zagen het niet.”
Balthasar: “Ah nou, we hebben toen wel het nodige in beweging gezet, dat moet je toch toegeven.” Casper: ” Yeah! ''t Swingde wel verschrikkelijk!” Melchior: “En waar heeft dat allemaal toe geleid, hè? Ook vermoord en de wereld is er niet veel beter op geworden, dacht ik zo.”
Balthasar: “Yo! Dus maybe, ik zeg dus wel may-be, is de tijd er nu wel rijp voor.”
Casper: “Ach, kweenie…..”
Melchior: “Nee, wanneer weet jij wel eens wat, Cas?! Balt, leg eens uit, waarom denk je dat.” Balthasar: “Wel, jullie hebben de laatste jaren toch ook niet liggen slapen hè? Massa''s zijn zoekende. En wat zie je gebeuren? Ze geloven echt alles, man! Maakt niet uit of het nou religieus is of niet. D'r zijn er zelfs die de eerste de beste idioten achterna lopen. Ik zeg je man, de mensheid is op drift en men heeft een enorme behoefte aan verlossing.”
Casper: “Heremejezus…. heb je wat gesnoven of zo Baltie? Dat hadden ze die vorige keren ook. En we gaven ze de verlosser en zie wat die dummy''s ermee gedaan hebben!”
Melchior: “Het is wat bout gesteld, maar daar heeft Cassie wel een punt Balt.”
Balthasar: “Maar jongens, luister, je bent het er dus wel mee eens dat de tijd er goed voor lijkt te zijn?” Casper: “Mwah….”
Melchior: “Jawel, maar dat zegt me dus verder nog helemaal niets!”
Balthasar: “Okay, blijf er even bij, hè? Kijk, ik had ineens een brainwave…”
Casper: “Ohwwww… , hij is gehersenspoeld…!” Melchior: “Nee wacht even Cas, wat bedoel je Balt? Heb je het licht weer gezien?”
Balthasar: “Ha, ha, ha, man! Nee, dat licht is gewoon een truucje, dat weet jij ook wel Mellie. Ik bedoel dit: waar ging het vorige keren nou precies mis?”
Casper: “D''r ging helemaal niks mis. De mensen konden het alleen niet goed waarderen.”
Melchior: “(Zucht), ik wordt soms een beetje moe van dat jeugdige inzicht van je, Cas! Ze konden het best wel waarderen, alleen konden ze er niet zo goed mee omgaan. Met alle fatale gevolgen van dien.” Balthasar: “Right, man! En juist dat hadden wij beter moeten inschatten. Daar hebben we een cruciale fout gemaakt.”
Casper: “Een crucifixiale fout, zul je bedoelen!” Melchior: “Cas! Hou een op, ja?! Je lijkt die blogger wel op wiens veldje we nu kamperen!”
Balthasar: “Yo! Die blogger mag ik wel. Maar ter zake, boys. Ik denk dat onze fout was dat we een verlosser van menselijk vlees en bloed op aarde hebben gezet.”
Casper: “Ja zeg, ze moeten hem wel een beetje kunnen herkennen toch? En je moet toegeven dat we echt alles hebben geprobeerd!”
Melchior: “Da's waar. Toen het met die eerste niet is gelukt hebben we ze later toch die Ghandi gegeven. Ik geef toe dat het daarmee wel erg snel was afgelopen, maar toen we kort daaarna hem gauw verwisselde voor een echte koning, die nota bene zwart was, om jou een beetje tegemoet te komen met de brainwave die je toen had, was wel duidelijk dat de mensen helemaal niet verlost wilden worden!” Balthasar: “Ja, was wel zonde van die King. Maar jongens, verlost worden willen ze allemaal. Zelf kunnen ze het niet, ook al hebben ze daar ik weet niet wat voor therapietjes, kursussen en gedragscodes voor bedacht. Ik geloof er heilig in dat het wel lukt als we het nu eens anders aanpakken. Wie weet is driemaal nu scheepsrecht!”
Casper: “Hoe wou je dat dan zo verschrikkelijk anders aanpakken?”
Melchior: “Ja, vooruit dan maar, ik ben benieuwd.” Balthasar: “Hij komt terug op aarde, maar niet als mens!”
Casper: “Hallelujah! Tot zover de brainwave van Baltieboy, dames en heren, en dan u over tot de orde van de dag….”
Melchior: “Nou……, eens denken hoor, er zit wellicht iets in!”
Balthasar: “Iets?! Dit is de verlossende oplossing, man!”
Casper: “Dat heb ik weer! Heren, ga zo door en ik schrijf jullie in voor het eerste de beste verpleegtehuis!”
Melchior: “Nee Cas, nu even het hoofd erbij. Balthasar: “Juist, man! Het wordt tijd dat we onze magie weer eens gaan toepassen.”
Casper: ” Okay, okay, als het maar leuk wordt deze keer.”
Melchior: “Balt, ik begin wat te zien in die brainwave van jou. De tijd lijkt inderdaad rijp. Tuurlijk, mensen willen nog steeds verlossing en het lijkt er een heel klein beetje op dat ze nu meer hun best willen doen dan ooit. Maar ik zie nog niet wat voor andere verlosser we dan tevoorschijn moeten toveren.” Balthasar: “Wel, je kunt de mensen vandaag de dag alleen nog boeien als het iets echt anders is, iets zo onwaarschijnlijk dat het wel een wonder lijkt. En dat is precies waar ze op zitten te wachten.”
Casper: “Maar al het geen mens van vlees en bloed mag zijn, wat had je dan in gedachten? Heb je daar iets voor gezien in die brainwave van je?”
Melchior: “Als ik eens nadenk over hoe het de laatste tijd hier en aan toe is gegaan, voel ik hem al aankomen, geloof ik.”
Balthasar: “Right! Mensen maken zich ineens zorgen over hoe ze met de natuur omspringen. Ze zijn zelfs bereid daar serieus aan te werken.”
Casper: “Wat heeft dat er nou mee te maken?” Melchior: “(Gniffelt) Ja, ja, ja, ja. Balt heeft echt zijn hersens laten golven. Alleen in dit landje al willen ze bijvoorbeeld land aan water teruggeven, ze bouwen viaducten om dieren veilig over te laten steken, complete kassen moeten verduistert worden om nachtdieren te beschermen en er mag niet zomaar meer overal gebouwd worden als het ten koste gaat van bijna uitgestorven dieren.” Balthasar: ” Zie je wel?!”
Casper: “Ja, ja (grote zucht) en ze richten zelf een partij voor de dieren op. Mooi hoor!”
Melchior: “Juist, dus…..?”
Balthasar: “Yo, man, ouwe Mellebel!”
Casper: “Huh? Wat? Hee, wacht even, jullie bedoelen toch niet…..?”
Melchior: “Hihihihi, Cas, jawel, dat bedoelen we wel. Dit gaat onze beste magische truuc worden die we ooit hebben gepresteerd.”
Balthasar: “Right on! Jezus komt terug op aarde als dier!”
Casper: “Stelletje ouwe gekken! Maar dan wel op één voorwaarde!”
Melchior: “Ach jee, nou vooruit dan maar, de jeugd heeft tenslotte de toekomst, nietwaar?”
Balthasar: “Goed, een onbevlekte ontvangenis, Cas?”
Casper: ” Dat ook, dat ook. Het moet wel een compleet wonder blijven.”
Melchior: “Oh? Da''s niet genoeg? Meneer heeft zo nog zijn eigen voorwaarde?”
Balthasar: “Yo, man. Laat hem!”
Casper: “Het moet dan wel een beetje cool beestje zijn!”
Melchior: “Een koel beest. Hoe komt-ie erop?” Balthasar: “Okay, okay. Zeg jij maar wat het gaat worden, Cassieboy.”
Casper: “Een komodovaraan!!”
Melchior en Balthasar: “Briljant! Geen alledaags dier en vanwege de koude bloedsomloop zo ''cool'' dat warmbloedig temperament deze keer de boel niet in het honderd laat lopen!”
Casper: “Heren, aan de slag. Tijd voor de grote magie. Het echte kerstcircus kan beginnen. Ja, hij komt terug op aarde, ja, hij komt eraan, let u allen op…. hier is de komodovaraan!” (Met dank aan hetkanWel alwaar ik het bericht over de komodovaraan las).

Geef een reactie

De toekomst van een kind

KerstverhaalEr was dus een kindeke, geboren op aard' …..
Wat zou er van dat kind terecht zijn gekomen als het bevlekt ontvangen was, niet in een stal maar een in riante woning geboren was en niet door allerlei figuren omringd en bewonderd, waaronder drie heuse koningen?
Het schijnt zo te zijn dat we onze eerste vier levensjaren amper kunnen herinneren. Wel voltrekt zich de ontwikkeling van je hersenpan, waarmee de basis wordt gelegd voor wie je zal worden en wat je zal kunnen.
Of allerlei invloeden van buitenaf, tijdens de zwangerschap of je eerste levensjaren, ook nog medebepalend zijn, daar verschillen de meningen flink over. Maar het lijkt erg aannemelijk dat allerlei omstandigheden een neo-natus niet onberoerd laten.
Neem nou onze oranjekinderen. Geboren in een paleisje, onder het oog van de massamedia ten doop gebracht en overal horen dat je moeder een koningin is. Dat je dan, ondanks een normale bevalling toch eindigt als waterhoofd, is helemaal niet zo raar.
En, veel ernstiger, we weten donders goed dat kinderen die in armoedige omstandigheden ter wereld komen, nauwelijks te eten krijgen, de rest van hun leven vaak lichamelijk en soms geestelijke mismaakt opgroeien.
Dus wat moet dat worden met een jochie dat tussen een ezel en een os wordt geboren, twee doodvermoeide ouders aan zijn zijde, die ook nog eens lastig gevallen worden door allerlei nieuwsgierige figuren die in adoratie naast het kind neerknielen? Juist, die wordt de Verlosser, dat kan bijna niet anders.
Hoe dat verder is afgelopen met de arme jongen weten we maar al te goed. Vre-se-lijk! Niemand die dat zijn kind wil aandoen.
Sindsdien is het wachten op zijn terugkeer. Nou hebben aardig wat figuren erg hun best gedaan de mensheid opnieuw te verlossen, maar niemand heeft het idee gehad dat het om de reïncarnatie ging van de Verloren Zoon. Van alle historische helden kwamen Gandhi, Martin Luther King en Nelson Mandela misschien nog het dichtst in de buurt. Al Gore doet nu weer een poging, maar zolang er geen paus is die ze tot de ultieme wereldredder benoemt, lijkt het of we nog steeds in verwachting zijn van het nieuwe kindeke Jezus.
Ik snap Rouvoet wel, die met zijn rijksjeugdburo alle gezinnen in de gaten wil houden. Die wil natuurlijk de kans niet mislopen dat hij de terugkeer van dat kindeke over het hoofd ziet. En hij wil er ook zeker van zijn dat zo'n kind dan de juiste opvoeding tot verlosser zal krijgen. Hij heeft niks aan ouders die hun kind voor het rijksopvoedburo verborgen houden, indachtig het liedje van Boudwijn de Groot: “als-ie maar geen verlosser wordt, ze nagelen hem misschien halfdood…”
Begrijpt u nu waarom we zo voorzichtig moeten zijn met kinderen? Of zou de verlosser niet als mensenkind ter wereld komen en hebben we vorig jaar een komodovaraan over het hoofd gezien?
Prettige kerst verder……

Geef een reactie

De mythe van tijd

NieuwjaarWie dit jaar nog geschiedenis wil maken, moet opschieten. We gaan de laatste week van het jaar in en dan zit het er weer op.
Het gekke is dat de laatste dag van dit jaar, volgens mijn Rijam-agenda, in week 1 van het nieuwe jaar valt. Dus het nieuwe jaar begint helemaal niet op 1 januari? Ik zie tenminste nergens staan dat week 52 acht dagen telt.
Nu zijn er genoeg mensen die een andere agenda hebben en voor wie het allang nieuwjaarsdag is geweest of nog even moeten wachten. Zelfs het aantal maanden waaruit een jaar bestaat, kan verschillen. En jaartellingen, daar wordt wereldwijd maar wat mee aangerommeld.
Tijd is een mythe. Of het nou om dagen of jaren gaat, het is nergens hetzelfde. Tijd is een even mythisch begrip als tal van andere zaken waar mensen in geloven. dus zijn er ongveer net zoveel tijden als er mensen zijn. Zomer- en wintertijd, oud- en nieuwjaar, tijd van komen en gaan.
Tijd is een afspraak. Het reguleert het dagelijks leventje en maakt wat zaken gemakkelijker. Als je morgen bij mij op de koffie wilt komen, is het wel zo handig een tijdstip af te spreken.
Tijd brengt ons ook in problemen. Hoewel er in wintertijd van kortere dagen wordt gesproken, blijft de klok hardnekkig 24 uren wegtikken. En dat brengt mensen uit hun ritme. Maar weinig mensen gaaan slapen als de duisternis invalt, maar kijken op de klok of het al de geschikte tijd voor de nachtrust is.
En minstens twee keer per jaar worden we ouder: verjaardag en jaarwisseling doen beseffen dat de klok doortikt. Gelukkig kan je tegenwoordig uit laten zoeken wat je “biologische”leeftijd is. Die kan aardig verschillen van je kalenderleeftijd. Heeft te maken, zegt men, met je leefstijl.
Nou is de leefstijl van veel mensen meer een race tegen de klok. Zelfs als die race te winnen zou zijn, worden we er niet jonger op, dus het heeft helemaal geen zin die wedstrijd te lopen.
Er zijn theorieën die zeggen dat de stress waar velen rond kerst last van hebben, te maken heeft met de drukte van die dagen. Ik denk dat we diep van binnen, ons laten beïnvloeden door de laatste week, het eind der tijd, de sprint naar de jaarwisseling. Opgejaagd, beseffen dat er bijna geen tijd meer is om nog een stuk geschiedenis te schrijven, realiseren dat we allemaal weer een jaartje ouder worden. Die frustratie knallen we met miljoenen de lucht in. Als we er al een kwade geest mee willen verdijven, dan is dat de tijdgeest. Akelig monster dat ons in een dwangbuis van uren, dagen, maanden en jaren vastknelt.
Probeer er maar eens aan te ontkomen, door je eigen tijdsrekening in te voeren. Als hele volkstammen hun eigen tijdsindeling er op na kunnen houden, waarom een individu dan niet? Begin dit jaar ben ik begonnen, wegens tijdgebrek, elke dag een uur meer te geven. Gevolg was wel dat alles zodanig opschoof, dat ik nu alweer drie maanden te laat op mijn werk kom. De baas heeft gezegd dat ik volgend jaar nog een kans krijg dat weer goed te maken.
Dat is dan weer wel het leuke van een nieuw jaar: er is weer hoop. Misschien moeten we afspreken dat we volgend jaar gewoon op het jaar 1 zetten. En maken we er meteen jaren van 24 maanden van. Leeft een stuk rustiger en mocht bijvoorbeeld de zomer tegenvallen dan kan de 2e zomer het jaar nog goed maken. Op naar het nieuwe jaar 1 dus, een jong jaar met schone lei, nieuwe geschiedenis, nieuwe tijd, nieuwe kansen.
Klok nieuwjaar

Geef een reactie