Hersens bieden hoop

Hersens hoopEr ontbreekt eigenlijk een ding aan de Donkey Shocking Award. Hoe kunnen goed bedoelende plannenmakers nou wel rekening houden met de obstakels die hun kans van slagen in de weg staan?

Zoals eerder gezegd: ik weet het niet. Maar recente ontdekkingen in de wetenschap bieden hoop. Of beter gezegd: onze hersens bieden hoop.

We gingen er tot nu toe van uit dat onze hersens al vanaf 26-jarige leeftijd flink aan het degenereren slaan. Vanaf die tijd valt er niet zo veel meer te verwachten van onze intelligentie. Dat zou, volgens de psycholoog Lars Larsen (Universiteit Aalborg, Denemarken) onjuist zijn. Onze hersencellen mogen dan wel afnemen, de kunstjes die de hersens beheersen blijven in tact en worden in sommige gevallen zelfs beter.

Wiskunde kan nog tot op hoge leeftijd prima worden bedreven en onze verbale capaciteiten nemen zelfs toe met het klimmen der jaren. Volgens de deense psycholoog beheersen ouderen complexe taalvaardigheden juist veel beter dan jongeren, omdat ze meer ervaring hebben met het oplossen van sociale en praktische problemen.

Dat is dus de hoop voor alle shocking donkeys. Komt tijd, komt raad. Gewoon door blijven denken en ergens zal het dubbeltje vallen. En dat zou dus ook kunnen betekenen dat die peperdure vergrijzing dik wordt terugverdiend door de oplossingen die de ervaren senioren op gaan hoesten. Stom dat ik dat niet eerder heb ingezien. De slogan dat de jeugd de toekomst heeft, moet zo gelezen worden dat 'toekomst' de oude dag betekent.

De deense onderzoeker remt eventueel enthousiasme over een glorievolle grijze generatie meteen af door er ook op te wijzen dat onze intellectuele groei toch een keer ophoudt. Maar we kunnen dat proces uitstellen door (waar heb ik dat eerder gehoord?) gezond te eten, veel te bewegen en onnodige stress te vermijden.

Nou heb ik net mijn hersens een flinke dosis vitamine C toegediend, heb een kwartiertje lopen headbangen en vervolgens mijn hoofd te ruste gelegd, maar waar blijven die geniale invallen nou?

Geef een reactie

Waarom toch een award?

Banner

Deze week, om precies te zijn op woensdag 9 januari, bestaat dit weblog twee jaar. Jong en nog volop in de groei. Om dit een beetje te vieren deze week de verkiezing voor de Donkey Shocking Award 2007.
Vorig jaar zijn hier elf mensen of organisaties genomineerd voor deze award. Waar gaat het om?

Al van af het begin van dit weblog is de redaktie op zoek naar goede ideeën, voorstellen, plannen en activiteiten die alles wat mis is, weer recht kunnen zetten. Zoals het ook zo vaak gaat met goede voornemens die elk nieuwjaar worden gemaakt, sneuvelt veel daarvan op uiteenlopende obstakels.

Toch weerhoudt dat velen er niet van onvermoeibaar te blijven zoeken naar de beste oplossingen. Gelukkig maar. Zonder al die pogingen zou het er veel beroerder uitzien, naar mijn mening.

Omdat ik zelf niet zo geniaal ben is de hoop gevestigd op anderen en een deel van die zoektocht vind je terug in het Donkey Shocking-project.

Voor alle duidelijkheid: de Donkey Shocking Award is niet bedoeld om mensen of organisaties af te fakkelen. Er zijn al genoeg letterlijke en figuurlijke brandjes, we gaan er niet op vooruit olie op dat vuur te gooien. Nee, de award moet meer als een aanmoedigingsprijs gezien worden (zie ook de oorkonde die klaar ligt voor de winnaar). De goede bedoelingen van alle genomineerden zijn, naar mijn mening, buiten kijf. Echter, iedereen lijkt wel iets over het hoofd te zien. Van menselijke tekorten als egoïsme, hebzucht of desinteresse tot tijdgeestelijke aspecten en overheden die financieel niet echt meehelpen.

Maar waarom dan een award? Wel, wij als beste stuurlui aan wal, hebben natuurlijk gezien dat goede ideeën soms stuk lopen. Om de moed er in te houden, kunnen we de meer invloedrijke of deskundige plannenmakers stimuleren vooral door te gaan, in de hoop dat een volgende keer een vonkje extra creativiteit de obstakels kan overwinnen.

Of de genomineerden dat kunnen waarderen moeten we afwachten. Ze zijn allen op de hoogte gesteld van hun nominatie en deze verkiezing. Stel ze niet teleur en stem.

Voor wie nu pas de nominaties wil lezen (dat kan onder andere via deze pagina) : dat kost wat tijd , maar de stembus blijft geopend tot aanstaande zondag, 23.00 u.

Geef een reactie

Donkey Shocking Overzicht

Banner

Wie eerst de diverse nominaties wil doorlezen kan gebruik maken van onderstaande links. Klik op de naam van de genomineerde voor het volledige artikel.

De omschrijving onder de naam geeft beknopt de kern van de nominatie weer. Daaronder zie je de tekst die opgenomen kan worden in de oorkonde, als deze genomineerde de winnaar gaat worden.

Pieter van Vollenhoven (Onderzoeksraad voor de veiligheid):
Overheid verantwoordelijk voor roekeloze burger?

Uw voorstellen voor een grotere veiligheid in Nederland worden op prijs gesteld. Wij menen echter dat inspanningen van de overheid (o.a. voorlichtingscampagnes) te weinig serieus worden genomen door de roekeloze burger (desinteresse?). De overheid zelf blijkt in haar financiële prioriteitenstelling geen substantiële ruimte te bieden om Uw voorstellen voldoende kans van slagen te geven.


CPNB (Stichting Collectieve Propaganda voor het Nederlandse Boek):
Gratis is lezen is vrije discussie?

Uw bijdrage aan het maatschappelijk debat over het onderwijs is positief ontvangen, evenals uw uitnodiging aan de burgers met elkaar in gesprek te gaan over hebt aangedragen thema. Wij menen echter dat hierbij meer op zoek moet worden gegaan naar literatuur die meer toekomstgerichte en visionaire inzichten biedt voor het gesprek. In die zin was Theo Thijssen's boek 'De gelukkig klas' een mooie, maar weinig relevante keuze in 2007

Midas Dekker (bioloog, schrijver):
Een boodschap aan ezelsoren gericht?

Uw uiterst creatieve en humorvolle wijze van “informatieverstrekking” wordt zeer gewaardeerd. U heeft ook menigmaal orginele oplossingen aangedragen. Wij menen echter dat teveel mensen deze uitstekende ideeën niet overnemen, gehinderd als zij worden door hun egoïsme en hebzucht.

ETV (Educatieve Televisie):
Kunnen analfabeten websites lezen?

Naar onze menig zijn voor een welvaartsstaat, anderhalf miljoen slecht lezende en schrijvende mensen veel te veel. Elk initiatief om dat aantal omlaag te brengen wordt dan ook als positief ontvangen.

We vragen ons echter af of lesmateriaal op een website daarbij zo nuttig is. Naast analfabetisme zijn zelfs goed lezende en schrijven mensen nog digibeet. Wij hebben daarom serieuze twijfels over in hoeverre dit een substantiële bijdrage is aan het bevorderen van goed lezen en schrijven.

Neelie Kroes (Europees Commissaris voor Competitie):
Ontmanteling van de hebzucht?

De aanpak van kartelvorming wordt toegejuicht. Wij menen echter dat hebzucht altijd weer tot “creatieve” oplossingen zal leiden, waarmee delen van het bedrijfsleven de controle zal weten te omzeilen en de consument toch weer het laatste woord zal hebben. Wij menen dat dit een gevecht tegen de bierkaai zal zijn.

Jet Bussemaker (staatssecretaris ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport):
Ouderenzorg versus beroepseer?

U heeft in januari een aantal voorstellen aan de Kamer gepresenteerd om de kwaliteit van de zorg te verbeteren. Eén van die voorstellen betrof uitbreiding van het BIG-register.

Wij onderschrijven uw goede bedoelingen voor meer zorg om de zorg. Wij menen echter dat uw voorstellen onvoldoende kans van slagen maken omdat sommige mensen, in al hun egocentricitet, zo vervuld zijn van hun eigen beroepseer, dat zij uitbreiding van het BIG-register in de weg zullen staan. Bovendien wordt u gedwarsboomd door kamerleden, die niet bereid zijn u voldoende financiële middelen toe te wijzen, om alle goedbedoelde voorstellen te realiseren


Marlies Rohmer (architect):
Spelen in de stad of regels in de stad?

Uw ideeën over “spelen in de stad” worden als positief ervaren. Wij menen echter dat zulke ideeën helaas zullen stranden op het menselijk tekort van ministers die menen dat strak gereglementeerde opvoeding de enige weg naar een veilige toekomst voor kinderen is en er dus speelplaatsen moeten komen die meer aan de waarden en normen van de minister voldoen dan aan de fantasieën van een kind.

Ronald Plasterk (minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen):
Bewust van lust?

Uw voorstellen om een heroriëntatie te bewerkstelligen, betreffende 'de vrouw als lustobject' zijn breed bekritiseerd. De redaktie meent dat het een goede zaak is daar wel over na te denken en de bewustwording over een bepaalde verschijnselen te stimuleren. In de hoop dat keuzevrijheid dan ook echt een individuele, vrije keuze zal worden.

Uw bedoelingen waren dus goed. Wij menen echter dat U vergeet rekening te houden met dat stukje menselijk tekort dat vooral gericht is op de eigen lusten, waarvan men de oorsprong zelf niet meer kent en die gemakshalve dan maar ontleent aan films en reclame. Op dat vlak wil de samenleving blijkbaar niet dat de lasten van staatsbemoeienis de lusten in de weg staan.

Het Kadaster (bureau voor landmeting en kadastrale registratie):
Landmeten tegen armoe?

Het is mooi en ongetwijfeld goed bedoeld dat het Kadaster een steentje wil bijdragen aan de armoedebestrijding. Maar het Kadaster overschat haar rol en al werft men een heel leger aan armoe bestrijdende landmeters, de hebzucht van mensen is te groot om op een keurige kaart vast te leggen

Frits van Oostrom (president Koninklijke Academie van Wetenschappen):
Onderwijsprioriteiten versus budgettering?

In uw toespraak op het Nationaal Onderwijscongres in november 2007 heeft u een behartenswaardig pleidooi voor verbetering van het onderwijs gehouden. U concludeerde terecht dat er iets mis is met de prioriteitsbeleving in ons land. Gezien de huidige tijdgeest en de actuele aanpak van de overheid menen wij echter dat deze boodschap tegen dovemansoren is gericht.

Paul Frissen (hoogleraar Bestuurskunde, Universiteit van Tilburg):
Maakbaarheid versus maakbaarheid?

Uw pleidooi om 'maakbaarheid' als een illusie te zien gaat volgens de redactie voorbij aan het idee dat het juist een kenmerkende eigenschap van mensen is. Uw aanbeveling daar wel continu kritisch naar te kijken, wordt door de redactie onderschreven.
Uw boek is, naar onze mening, een goedbedoelde poging een nieuwe inhoud aan de term 'maakbaarheid' te geven. Wij menen echter dat onvoldoende is onderzocht hoe taal en woorden tot wederzijds onbegrip leidt. Zolang daar geen oplossing voor is gevonden, zal menig goedbedoelde boodschap door onbegrip sneuvelen.

Klik op 'Home'en breng je stem uit.

Geef een reactie

Acteurs willen de regie

RegieIn de filmscene gebeurt het wel vaker dat een acteur gaat regisseren. Een enkele toneelspeler maakt ook wel eens die overstap. Maar veel vaker proberen in het maatschappelijk schouwtoneel acteurs de regisseurstoel te bezetten.
Nu dus bijvoorbeeld meneer Wientjes, voorzitter van de gezamenlijke werkgevers. Meneer is niet zo tevreden over de regie-prestaties van het kabinet en wil in 2008 met een eigen film over het ontslagrecht komen. Als co-regisseur nodigt hij de vakbonden uit.

Ik weet niet of het u ook is opgevallen, maar de laatste jaren is het regisseursvak erg in trek. Pubers voeren thuis de regie over de afstandsbediening van de tv. De SP ziet een glanzende carriere weg gelegd voor de gemeente als regisseur van de remake van de film 'Taxi'. Het kabinet denkt dat de provincies erg goed bedrijven kunnen regisseren en het wachten is nu op de kaskraker 'Fijn terrein'.
Datzelfde kabinet gaat aan een mega-film over maakbaarheid beginnen en regisseert 'Hoe JP de Randtsad uit de bouwput haalde' en het kabinet zelf wordt dan geregisseerd door Wouter Bos. Een rol die een minsister van Financiën nu eenmaal traditioneel lijkt te hebben. Zijn direkte voorganger was daar ijzersterk in.
Geen gezeur dus over Balkenende's vermeende slechte prestaties als regisseur. Tradities moet je niet zomaar onderuithalen.

Het gaat dus al jaren over wie de regie heeft, wie de regie zou moeten hebben of wie de regie naar zich toe wil trekken. Het wordt toch wel als een erg belangrijk baantje gezien.
Maar zo langzamerhand wordt er meer over de regie gediscussieerd, dan dat er geweldige films de studio's uitkomen. Dat krijg je als acteurs de regie willen overnemen of als regisseurs te weinig ruimte bieden aan de creatieve talenten van hun acteurs. Niemand vindt het prettig de film van je eigen leven in de bioscoop terug te zien met voorgekauwde dialogen en close-ups waarin je jezelf helemaal niet meer in herkend. We hebben dan al lang breedbeeld, maar er zijn nog teveel regisseurs met tunnelvisie. Dat matcht niet.

Regisseren is een ambacht. De juiste acteurs op de juiste locaties krijgen, goed gevoel voor licht, timing en de kwaliteiten van je acteurs. Wie zou in staat zijn om 'Nederland' zo te regisseren, dat het een epos wordt dat tot in lengte van jaren geroemd en geprezen zal worden?
Stuur je scenario hier maar in en doe een gooi naar de Gouden Kalf….

Geef een reactie

Oorkonde DonkeyShocking Award

Donkey Shocking banner

Oorkonde Donkey Shocking Award 2007


De Donkey Shocking Award is aan u toegewezen omdat U een voorstel, plan, of actie heeft gelanceerd of ondernomen dat

  1. een maatschappelijk relevant onderwerp betreft
  2. een kwalitatieve verbetering van dat onderwerp beoogt
  3. zonder twijfel gebaseerd is op positieve intenties
  4. een serieuze poging is individuen, organisaties, bedrijven of overheden tot beter handelen aan te zetten

echter door redactie en lezers van het weblog “Codes, keuze en maakbaarheid” een minimale kans van slagen wordt toegeschreven, omdat er te weinig rekening wordt gehouden met de realiteit van één of meerdere van de volgende factoren:

  1. het menselijke tekort, zijnde hebzucht, of egoïsme, of gebrek aan visie, of ongeïntresseerdheid
  2. de tijdgeest, zijnde heersende trends of contemporaine culturele opvattingen
  3. gebrek aan brede politieke en/of maatschappelijke steun
  4. de financiële prioriteitenstelling van overheden, organisaties en/of burgers

In geval van uw voorstel, plan, of actie betekent dit specifiek:

.>> wordt nader ingevuld met het specifieke onderwerp en puntsgewijze opsomming van kritische kanttekeningen die terug te vinden zijn in het desbetreffende artikel op het weblog <<


Deze oorkonde moet gezien worden als een aanmoedigingsprijs, waarmee wij willen zeggen dat u zeker uw werk en goede bedoelingen moet voortzetten, hopende dat u bij een volgende gelegenheid met de grootst mogelijke creativiteit in uw plannen een oplossing kan integreren voor één of meer van de genoemde belemmerende factoren.


Namens de redactie en lezers van het weblog “Codes, keuzes en maakbaarheid” wensen wij u daar alle sterkte en wijsheid bij.

Geef een reactie

112 belt terug

AlarmnummerEr wordt alarmerend veel gecommuniceerd in Nederland. Nou is een goed gesprek nog altijd veel beter dan ondoordachte acties en zolang er wordt gepraat, wordt er niet gevochten.
Om duidelijk te maken dat men aan de andere kant van 112 meeleeft met de burger, wordt een alarmmelder na enkele dagen teruggebeld om te vertellen wat er met de melding is gedaan. Ook als er niets is gedaan, omdat hulpdiensten het te druk hadden, wordt dat opgebiecht.

Of je ook terug wordt gebeld als 112 je melding met een bandje heeft beantwoord, is onduidelijk. Tijdens de nieuwjaarsnacht overkwam dat Groningers die alarm wilden slaan. Het ministerie van Binnenlandse Zaken gaat nu onderzoeken hoe dat mogelijk was. De kans is groot dat het ministerie zal ontdekken dat de hulpdiensten het erg druk hadden.

Nu weten de meeste bellers wel wat er met hun melding is gedaan. Ze zijn vaak in de buurt van het voorval en kunnen met eigen ogen zien wat de reactie op hun oproep is. Toch is het een heel vriendelijke service daar nog eens met de beller over na te praten.

112: 'Goedemiddag, ik bel u even terug over uw melding van vier dagen terug'.
Burger: 'Ah! Da's mooi op tijd. Ik dacht al, waar blijft u!'

112: 'Hoezo, mijn collega's zijn toch ter plaatse geweest?'
Burger: 'Nou, ik heb niets of niemand gezien, hoor'.

112: 'Wacht even, u had toch gebeld over uw buurman?'
Burger: 'Dat klopt, ja'.

112: 'En dat was toch op woensdag 2 januari, om dertien uur twintig?'
Burger: 'Dat is korrekt'.

112: 'Ah, ik zie het al. We hadden ter zelfder tijd nog zestien andere meldingen'.
Burger: 'Ja, en?'

112: 'Wel, gezien de aard van uw melding hebben we de boodschap doorgegeven aan de vrijwillige reddingsbrigade'.
Burger: 'Wat zegt u nou? Hoe kan dat dan!?'

112: 'U meldde dat uw buurman tussen het wal en het schip dreigde te raken'.
Burger: 'Helemaal niet! Hij viel van de wal in de sloot, raakte van de drup in de regen, het water stond hem aan de lippen!'

112: 'Oh, zo. Nou, ook in dat geval had de vrijwillige reddingsbrigade uit moeten rukken'.
Burger: 'Niet gezien hier…'

112: 'Ja, dat kan ik me voorstellen. Het lijkt mij ook meer een geval voor de sociale dienst of het leger des heils.'
Burger: 'Nou, daar zat het probleem nou. Door een administratieve fout van de sociale dienst zelf was de uitkering gestopt en dat is tot op heden nog niet rechtgezet. Ondertussen kon buurman niet bij de voedselbank terecht, wachtlijst van drie maanden en het leger des heils had het te druk wegens de dalende temperaturen'.

112: 'Ach gut….'
Burger: 'Ja, en nou had mijn buurman, die niet zo goed voor zichzelf durft op te komen, al een hele week niets meer gegeten en gedronken. Ik weet niet hoe u daar over denkt, maar ik vind dat alarmerend!'

112: 'Nou, leuk is het natuurlijk niet…..'
Burger: 'Nee, dank u voor het begrip, da's hemeltergend beroerd.'

112: 'Hoe gaat het met u?'
Burger: 'Huh? Wabedoellu?'

112: 'Nou, bent u er ook zo beroerd aan toe?'
Burger: 'Nee, maar ik belde ook niet voor mijzelf, hè?'

112: 'Wel, mag ik u dan wijzen op uw eigen verantwoordelijkheid?'
Burger: 'Pardon? Ik dacht mijn plicht gedaan te hebben door u te bellen'.

112: 'Ja, dat was erg aardig van u. Uw betrokkenheid wordt zeer op prijs gesteld'.
Burger: 'Oh, nou, dank u wel.'

112: 'U heeft wellicht gehoord van de nota 'samen werken, samen leven' van onze regering?'
Burger: 'Ja, daar hoor je veel over. Maar ik vind het nogal ingewikkelde taal, dus helemaal begrijp ik dat nog niet.'

112: 'Mag ik u dan een handje helpen?'
Burger: 'Maar natuurlijk! Daar bent u toch voor?'

112: 'Wat de regering van u vraagt is de handen uit de mouwen steken en daar waar nodig een helpende hand te bieden.'
Burger: 'Ja, en hoe moet dat dan?'

112: 'Wel, in het geval van uw buurman, is het de bedoeling dat u zelf wat voedsel verstrekt en mocht u een kopje koffie of een beker melk kunnen missen, zou dat ook een substantiële bijdrage zijn.'
Burger: 'Da's alles?'

112: 'Nou, als u ook wat tijd kunt vrijmaken om af en toe eens een goed gesprekje met uw buurman kunt voeren, dan wil dat ook wel helpen.'
Burger: 'Goh! Mag ik u dan hartelijk bedanken?'

112: 'Waarvoor?'
Burger: 'Voor dit aardige gesprek. Ik heb er heel wat van opgestoken!'

112: 'Geen dank. Graag gedaan. En mocht er iets gebeuren bij u thuis, of in uw straat waar u echt niets aan kunt doen, bel ons dan gerust.'
Burger: 'Mag ik nog één ding vragen?'

112: 'Zegt u het maar.'
Burger: 'Het is geen alarmmelding, hoor.'

112: 'Vraagt u maar gerust, ik luister.'
Burger: 'Wie komt nu mijn buurman ophalen?'

112: 'Ophalen? Hoezo dat?'
Burger: 'Nou, die ligt inmiddels al twee dagen dood in zijn eigen huis.'

112: 'Mag ik u daar over een paar dagen over terugbellen?'

Geef een reactie

Lokale loopbanen

Wethouders vertrokkenHet is een rommeltje in het lokale bestuur. Mensen komen, mensen gaan, maar weinig wethouders behouden hun baan. Het is blijkbaar een enerverende klus om deel te nemen aan gemeentelijk bestuur, want in 2007 is het aantal opgestapte wethouders meer dan verdubbeld. Een onderzoek onder alle 443 gemeenten wijst uit dat er 131 wethouders zijn vertrokken.
Burgemeesters doen het beter. Slecht zes moesten om een of andere reden opstappen.

Ruim de helft (77) van de wethouders kon opkrassen na een politiek conflict. Dertien zochten het hogerop en werden burgemeester en voor een stuk of zeventien was het ambt te zwaar en gingen weg om hun gezondheid te sparen.
Er wordt kennelijk snel ruzie gemaakt binnen gemeentelijke coalities. Er is slechts één geval bekend van misbruik waarbij een wethouder mocht blijven zitten, terwijl-ie wel het gemeentelijk fietsenhok voor privé-doeleinden annexeerde. Maar ja, da's Nijmegen. In Buren zou dat anders afgelopen zijn alwaar een wethouder van de Protestants Christelijke Groepering zijn biezen kon pakken wegens een buitenechtelijke affaire met een Burense ambtenaar.

De rest van de wethouders sneuvelden vooral in de strijd van partijbelangen die binnen coalities en gemeenteraden speelden. Soms loopt die strijd zo hoog op, dat een paar wethouders er genoeg van hebben en vrijwillig heengaan. Van twee wethouders (in Gorinchem en Twenterand) is bekend dat ze niet zo goed konden leven met het dualisme en een agressiever wordend debattoontje.

Heftig beroep dus, wethouder. De doorstroom is zo groot dat het interessant wordt de vacatures in de gaten te houden. Wie politieke ambities heeft kan eerst in eigen gemeente beginnen. De eerste stap op weg naar het Binnenhof, als parlementariër (1 wethouder), of staatssecretaris (2). Wie andere politieke gebieden prefereert kan naar de provincie (1) of het europees parlement (2).
Iemand interesse?

Geef een reactie

Blowen helpt (niet)

Keurmerk goede doelenBlowen helpt. Het is rustgevend, helpt bij pijnbestrijding en blijkt ook een heilzame uiwerking voor goede doelen te hebben.
Een coffeeshop in Groningen levert al jaren een mooi voorbeeld van 'cause-related' marketing.

Bedrijven maken heel graag goede sier met wat 'maatschappelijk verantwoord ondernemen' wordt genoemd. Steun aan goed doelen is ook uitstekende reclame.

Het onderzoeksburo TNS Nipo had dat in 2004 al onderzocht. Bijna de helft van de nederlanders vind dat je zeker gezien mag worden met een merk, waarmee ook een goed doel wordt ondersteund.

De relatie tussen bedrijfsleven en goede doelen is soms een beetje vreemd.
Dat ambachtelijke bakkers miljoenen binnen haalden met hun Pandabroodjes voor natuurbeschermingsprojecten wordt meer gewaardeerd dan banken die zowel de wapenindustrie als Oxfam/Novib steunen.
In dat laatste geval kan je natuurlijk zeggen dat een goede doelen organisatie maar een andere bank moet zoeken. Ook die organisaties hebben hun eigen verantwoordelijkheid en moeten dus goede keuzes maken in de relatie tussen het geld en het doel. De relatie tussen geld en het doel moet toch zo zuiver mogelijk zijn, menen de donerende burgers.

In 2002 kregen de goede doelen organisaties een flinke draai om de oren, nadat bleek dat de clubs een aardige deel van de donaties in beleggingen staken. Een normale werkwijze, die echter ook risico's had. Slechte koersen veroozaakten het nodige vermogensverlies en dat pikten de donateurs niet. Ze stopten hun bijdragen. Een klap waarvan men inmiddels wel weer is hersteld.

Het is dus goed oppassen voor de goede doelen. En dat doet Heifer International nu ook. Dit fonds doet aan een bijzondere vorm van ontwikkelingssamenwerking. In plaats van geld stuurt men levende have naar arme landen.
Een goed idee vond de volstrekt legale coffeeshop De Vliegende Hollander in Groningen. Daar heeft men al jaren iets met beestjes (klik op hun site op “Wij steunen…). De coffeeshop is mede-eigenaar van het berenbos (voor afgedankte circusberen) in Ouwehands Dierenpark en heeft al menig biologische kip geadopteerd. Logisch dat de coffeeshop graag geld geeft voor de zending van geiten en koeien naar arme landen.

Heifer International bedankt echter voor de gulle gift. Men wil niet in verband worden gebracht met de coffeeshop, omdat in sommige landen waar de organisatie opereert, softdrugs nog steeds verboden zijn.

Tja, de kans bestaat natuurlijk dat een gedoneerde geit ergens wordt geweigerd. Bovendien denk ik dat een geit, zo stoned als een garnaal, weinig melk en wol produceert. Maar behalve ondankbaar, is het ook wel een beetje vreemd. Wereldwijd weet ondertussen iedereen dat coffeeshops in nederland legaal zijn. En als dan de bezoekers ook zo vriendelijk blijken aardige sommen geld naar het goede doel te willen blowen, moet dat toch kunnen.

Wat denk jij: mag zo'n café het keurmerk goede doelen dragen?

Geef een reactie

Bouwjaar 2008

Molen in de steigersHet kersverse jaar is bepaald niet hufterproof begonnen. Dat wil zeggen: als je alleen de uitgebrande autowrakken, uitgefikte scholen en lastig gevallen hulpverleners bij elkaar optelt.
Korpschef van Zwam, die onder andere de vorig jaar door de luchtmacht geteisterde Bommelerwaard onder zijn hoede heeft, constateerde tijdens de recente jaarwisseling 'ontluisterende taferelen'. Hij verbaast zich over de metamorfose die menig brave burger rond het uur nul ondergaat. Nu wil hij een debat over de aard van de feestelijke uitingen en PvdA en VVD zijn reeds op zijn uitnodiging in gegaan.

Valt mooi samen met de vooortzetting van Doekle Terpstra's initiatief, die heel nederland nu oproept tot 'benoemen en bouwen'. Op de gelijknamige website zijn tal van hufters ook al op zijn uitnodiging in gegegaan.
Wie de lijst van deelnemers wil bekijken stuit op de mededeling “Wegens overmatig misbruik zijn wij genoodzaakt de deelnemerslijst tijdelijk niet te tonen”. Kort voor die mededeling stonden er tal van illustere namen op de lijst als Mohamed B., O.nozele actie, Volkert G., Ali cyaankali en meer van die uiterst creatieve oprispingen.
Nee, met internet bereik je net zoveel uit de band springende lieden, als lui die zich elke jaarwisseling opwarmen aan de brandende auto van de buurman.

Lijkt daarmee de toon voor 2008 gezet? Wordt het nog meer 'spugen en slopen' of doen we mee met Terpstra's 'benoemen en bouwen'?
Ik denk niet dat er hier en nu oplossingen zijn te bedenken die morgen al het gewenste effect zullen hebben. Onredelijkheid en onzinnigheid zijn niet van vandaag of gisteren.
Dat betekent niet dat de 'redelijken' het bijltje er maar neer moeten gooien. Ik geloof (jawel, naïviteit blijft ook in 2008 mijn opvallendste kenmerk) dat het bijltje door andere wapens moet worden vervangen. Inhakken op je tegenstander geeft even wat ruimte aan je frustraties, maar het levert een smeerboel op waar geen gemeentereiniging tegen is opgewassen.

Wat dan wel? Ik geef toe dat ik mijn twijfels heb bij de alternatieven, maar wil toch op twee zaken wijzen.
De eerste mag bekend zijn: humor, humor en nog eens humor. Hoeveel mensen zijn, ondanks de sterk wisselende kwaliteit en inhoud, lachen het nieuwe jaar in gegaan, danzkij de oud- en nieuwjaarsconferences. Steek de draak met alles en iedereen, maar steek niet de auto van je buurman in de fik. Spot en zelfspot. Flauwekul en scherpe steken. Benoemen en bouwen. Benoem de absurditeit en bouw aan een hilarische lach.

Als tweede wijs ik op een fenomeen dat vorig jaar op een aantal weblogs en forums de kop op stak. Daar waar in de reactie-velden onderbuiksprekers de kop op staken, gingen de redacteuren in gesprek met hun reageerders. Geen ip-bans, geen terugschelden, maar pogingen argumenten uit te wisselen. Dat was nieuw. En dat is een weg waar ik wel wat in zie. Personen als meneer G.W en mevrouw R.V. kunnen het beste met humor aangepakt worden en verder genegeerd. Maar hun aanhang zou je niet moeten negeren. Tenslotte zijn dat de mensen die naast je wonen, waarmee je op je werk moet samenwerken en die af en toe op je weblog verschijnen.
Benoemen en bouwen is hier argumenten aandragen en je bouwt aan een gesprek dat hopelijk steeds beter wordt.

Dat is niet makkelijk, want er zit soms een voc-achtige doofheid in de weg. Ik vind het in ieder geval verfrissend te zien hoe op diverse weblogs de diskussie werd aangegaan en in een aantal gevallen het schelden van sommige reageerders veranderde in het aandragen van argumenten.
Hang bij benoemen niet de dominee uit en bij bouwen niet de architect met tunnelvisie. Zelf heb ik nog geen idee, maar ik hoop dat met humor en praten 2008 toch een goed bouwjaar wordt.

Geef een reactie

't Is even wennen…

… zo'n nieuwjaar. De naam bekt nog niet lekker, wat heel goed kan komen omdat de smaak van oliebollenvet en verschraald bier in de weg zit.
Alles is ineens anders. Zo op het eerste gezicht zie je niet veel verschil met gisteren, maar dat kan natuurlijk ook komen door de rook van vuurwerk dat in je ogen is achtergebleven of een doorwaakte nacht alle gevoel voor realtiteit even op zijn kop lijkt te zetten.
Maar alles is wel anders. De zon is net iets vroeger opgekomen en jawel, er liggen, net als vorige nieuwjaarsdag, miljoenen stukjes rood papier op de straten. Maar wie goed kijkt ziet dat ze deze keer net even iets anders liggen.
Het rituele televisieprogramma met skischansspringen (kreeg dat woord gisteravond net niet voor elkaar met Scrabble) en weense walsen is ook nauwelijks waarneembaar anders. De sprongen lijken net iets korter, maar de walsen gaan dan weer net ietsjes sneller. Alsof het aloude orkest van het nieuwe jaar beseft dat 2008 ook een jaartje ouder betekent en we op moeten schieten, want ja, er is nog zoveel te doen.
Zoveel, daar ga ik dan maar eens aan beginnen, want het is alweer bijna kerst. Wat vliegt zo'n jaar om. Da's dan wel hetzelfde als vorig jaar.
Beste lezers, een goeie start gewenst!

Geef een reactie