Tag archieven: Balkenende

Wie zoet is krijgt lekkers

Wie zoet is krijgt lekkersSinterklaas is wel erg vroeg dit jaar. Sint JP laat zijn zwarte piet Bos 150 miljoen euro rondstrooien. Het geld is in de schoentjes van CDA, CU en PvdA terecht gekomen. Zij mogen elk voor 50 miljoen aan wensen op hun verlanglijstjes zetten.

De PvdA wil met 50 miljoen de armen een handreiking doen. De CU wil de arme hoeren uit de krochten van Sodom en Gomorra redden. Het CDA wil het cultureel erfgoed versterken. Dat zal dan nog een replica van een VOC-schip opleveren.

Die 150 miljoen is te weinig om te verdelen onder de oppositie. Elke partij zou dan slechts wat kruimels te verdelen hebben. Elke partij zou dan bijna 19 miljoen euro krijgen.
Daar kan de PvdD geen varkens mee redden. De SGP zou misschien het kastekort er mee aanvullen dat is ontstaan nadat de overheidssteun is weggevallen, omdat “de vrouw” niet geschikt wordt geacht schipper naast god te zijn.
Verdonk zou sinterklaas zelf een bonus geven, daarmee het CDA tegemoet komend betreffende het in stand houden van trots cultureel erfgoed.

En het is ook veel te wenig om er een participatief budgetje van te maken. Het zou een leuk kadootje zijn om de burgers die 150 miljoen te laten besteden.
Vorig jaar deed hoogleraar Paul de Beer al het voorstel om de burger op zijn belastingformulier in te laten vullen waar een deel van de belastingen aan besteed moeten worden.
Op dit moment is dat niet de manier om die 150 miljoen te verdelen. De achterstanden bij de belastingdienst zijn nog steeds niet weggewerkt en dus zou de surprise veel te laat op de goede plekken terecht komen.

Maar als er nou eens een vlotte donorshow op tv van wordt gemaakt?
De eerste ronde mag men bellen en sms-en over de vraag of de 150 miljoen naar 1 doel moet gaan of 75 miljoen naar 2 doelen of 50 miljoen naar 3 doelen.
Vervolgens mag men voor de volgende ronde voorstellen doen. De ingediende plannetjes worden in de 3e uitzending ter stemming gebracht en aan het einde van die avond mag Gerard Joling bekend maken waar het kabinet het geld aan moet uitgeven.
De drie uitzendingen vinden in 1 week plaats. De Week van de Democratie Part II.

Maar da's natuurlijk teveel democratie on ice. Glad ijs. Daar waagt de coalitie zich niet aan.
Waar zou jij die 150 miljoen aan willen besteden? Alles naar 1 doel of uitsmeren over meer targets? En waar zou dat geld volgens jou dan aan besteed moeten worden?
Bellen en sms-en kan hier niet dus voeg je reactie hieronder toe.

Geef een reactie

Arbeidsonrust

Arbeidsonrust Na gedane arbeid is het goed rusten. Lekker onderuit op de bank, de aftrap van de EK bekijken of de vrouwen finale tennis op Roland Garros. Er zijn natuurlijk altijd mensen die van geen ophouden weten en ook het weekend volstoppen met activiteiten. Zoals een gastlogje voor een ander weblog schrijven. Of mensen die niet werken, maar wel actief zijn: de stakingen in het streekvervoer gaan de zevende dag in.

Een staking kan de rust goed in de war schoppen. Maar het valt met de arbeidsonrust nog reuze mee. Zo vlak na de oorlog werd er veel vaker gestaakt. Naar mate we rijker werden, nam ook het aantal stakingen af.
Op de website van het IIGS (Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis) staat een door Sjaak van der Velden gemaakt database van stakingen vanaf 1372 tot 2006.

Als ik de bekendste stakingen van 2007 en 2008 erbij reken dan hebben de laatste 63 jaar de werknemers zo'n 4142 keer het werk neergelegd. Dat is aanmerkelijk minder dan de 63 jaar daarvoor. Toen waren10.727 stakingen goed voor de nodige onrust.

De arbeidsonrust in de vorm van stakingen neemt dus sterk af. In de 40-er jaren nog ruim 1200 stakingen, na 2000 staat de teller op 240.

40'er jaren

50'er jaren

60'er jaren

70'er jaren

80'er jaren

90'er jaren

na 2000

1265

687

341

577

542

490

240

Onder de kabinetten van Balkenende lijkt de arbeidsonrust toch weer wat toe te nemen. Zijn voorganger, Kok, had in zijn laatste jaar met 26 stakingen te maken, Balkenende scoorde in 2006 alweer 38 stakingen.
De stakingen lijken ook wat pittiger te worden. De huidige staking bij het streekvervoer lijkt nog lang niet ten einde. En de politie-acties mochten er ook wezen, wat duur en omvang betreft.

Balkenende stoort zich behoorlijk aan de klagers onder het volk. Horen stakende werknemers ook tot het klagend deel der natie en maken ze JP's leven zuur?

Het valt nog mee. Als we er vanuit gaan dat Balkenende IV de rit uitzit, daarna op zijn lauweren zal rusten en niet meer terugkeert in de politieke arena en er de komende jaren geen stakingen meer plaatsvinden, dan krijgen we dit overzicht (links de zittingduur van MP's in dagen, rechts het aantal stakingen):

Zittingsduur

Stakingen

Lubbers

4309

Drees

969

Drees

3789

Beel

734

Kok

2891

Lubbers

656

Balkenende

2612

van Agt

338

van Agt

1787

Kok

327

den Uyl

1683

Balkenende

235

de Jong

1553

den Uyl

195

de Quay

1527

de Quay

156

Beel

912

Schermerhorn

155

Biesheuvel

675

Marijnen

140

Marijnen

630

de Jong

132

Cals

587

Biesheuvel

89

Schermerhorn

374

Cals

21

Zijlstra

134

Zijlstra

10

De christelijke MP's verzamelden 2511 stakingen. Louis Beel (KVP) en Ruud Lubbers (CDA) het zwaar te verduren. De sociaal-democraten kregen er 1646 aan hun broek, met Drees als topper.
Balkenende doet het beter dan Dries van Agt, maar weer wat slechter dan Den Uyl.

De licht stijgende trend in waar Balkenende mee te maken heeft, baart wel zorgen. Gemiddeld hebben we het goed, maar steeds vaker lopen cao-onderhandelingen op stakingen en andere acties uit.
Heeft Balkenende de boel nog wel onder controle of hoeft hij niet bang te zijn dat “gansch het raderwerk” stil zal vallen?

Geef een reactie

Eenmaal werkt een ieder

Eenmaal werkt iederEn wij klagen niet / eenmaal werkt ieder!

Soms vraag je je af of sommige politici wel van deze tijd zijn.
Balkenende meent dat het volk mort en mevrouw Hamer komt met een plan voor werk en werkgelegenheid.
Alsof het de 30'er jaren is, waar het werkloos volk zucht en steunt en een sociaal plan ons uit de misère moet halen.

Als je in de 30'er jaren al een stuiver over had, ging je naar de film en kwam je weer opgevrolijkt de bioscoop uit als je bijvoorbeeld “Der Blonde Traum” (1932) had gezien. Een film waarin twee armoedige glazenwassers er van dromen een welgestelde blondine aan de haak te slaan. Opbeurende boodschap: waar een wil is, is een weg.

That's the spirit! En zo wil Balkenende het ook. En mevrouw Hamer meent even vrolijk iedereen aan het werk te kunnen krijgen. Arbeid adelt immers?
Hamer wil met één regeling alle bestaande regelingen vervangen, om mensen aan het werk te “helpen”. Er zou nu een wirwar aan re-integratie projecten zijn, te veel verschil tussen de ene en de andere werkloze gemaakt worden en de werkgevers hebben het er maar moeilijk mee. Het moet allemaal makkelijker kunnen en daardoor ook beter betaalbaar.
Slaat zij hier de spijker op de kop? Absoluut niet. Mevrouw Hamer slaat de plank volledig mis.

1. De werkloosheid is nog nooit zo laag geweest. Er is dus zeker geen sprake van een gigantische crisis. Of de boel dus een dure reorganisatie moet ondergaan, is nog maar de vraag.

2. In 2003 zaten er ruim 170.000 mensen in één van de vier re-integratie regelingen.
In 2007 meldde het CBS dat ruim 80 procent van de instromers in die regelingen er binnen een half jaar ook weer uit waren.
In combinatie met een strenger regime bij de sociale diensten, blijken die re-integratie projecten dus redelijk succesvol.

De overheid en werkgevers zijn wel slordig omgegaan met sommige regelingen, zoals de ID-banen.
Uitermate wrang voorbeeld: op mijn werk zijn 3 ID-collega's die vier jaar lang gesubsidieerd aan het lijntje zijn gehouden. Geen vaste aanstelling na een jaar en in 2009 vliegen ze er definitief uit.
De overheid heeft verzuimd de werkgever te corrigeren als die de bedoeling van die regeling niet toepaste. De werkgever vond het wel best zo, maar vertikt het de mensen aan te nemen nu de subsidies worden stopgezet.

3. Er is geen werk voor iedereen.
Het bedrijfsleven klaagt dat de vele vacatures zo moeilijk zijn op te vullen. Nu zou je zeggen dat de huidige 326.000 werklozen morgen dus aan de slag kunnen zijn. Maar zo werkt dat niet.
De meesten zijn binnenkort aan het werk om uw rommel op te ruimen. Ze vegen de straat, ze knappen uw afgedankte meubels op bij spullenhulp of wassen de koffiekopjes af die u heeft achter gelaten op de nieuwjaarsreceptie van uw gemeente.
Allemaal werk dat ook gedaan moet worden. Er zijn echter weinig mensen die dit een glanzende carrière vinden. Dus is dit werk bestemd voor mensen die, om een complex aan redenen, niet worden aangenomen op de wijd en zijd openstaande vacatures.

4. Er is, nogmaals, geen werk voor iedereen.
Ook al is er sprake van groei, zodra die wat lager uitvalt slaan bedrijven aan het fuseren en reorganiseren en dumpen een deel van hun werknemers weer op de arbeidsmarkt.
Dat verschijnsel wordt niet aangepakt. Sterker nog: de dringende behoefte van het bedrijfsleven aan een soepeler ontslagrecht om het verschijnsel zo goedkoop mogelijk toe te kunnen passen, wordt serieus besproken.

5. Er is, tot slot, echt geen werk voor iedereen.
Een lage werkloosheid lijkt leuk. Binnen de hier geldende economische opvattingen kan een kleine arbeidsreserve echter ook tot malaise leiden. Het drijft de lonen op, de producten worden dan duurder en voor je het weet verandert een bloeiende economie in een bloedstollende crisis.

Mevrouw Hamer's PvdA is aan een pr-offensief toe. Met het voorgestelde “sociale plan” wil men het goed scorende verschil maken met het CDA en andere partijen.
Nieuw? Nee. Anders? Niet echt. Revolutionair, visionair? Absoluut niet.
Met herziene Melkertbanen, een aanscherping van het huidige kabinetsbeleid (wie niet werkt, wordt gestraft) en een handreiking naar de werkgevers (lichtere lasten) is hier eerder sprake van “goedkoop scoren”. Over de ruggen van de laatste “verworpenen der aarde”.
Da's dan geheel conform de heersende economische ethiek. Geen veranderingen van economische opvattingen, geen grondige herziening van de arbeidsmarkt en dus een onhaalbaar ideaal: nul werklozen.
Ja, zo kan ik ook aan de weg timmeren, mevrouw Hamer!

Geef een reactie

Zelfbeeld

La reproduction

Alles nog in orde met uw zelfbeeld? Of heeft u zich onmiddellijk ingeschreven voor een paar sessies bij de therapeut na de oorvijg die Balkenende uitdeelde?

De man vindt dat de nederlander een te negatief zelfbeeld heeft. Een nederlander heeft de neiging dingen die niet goed gaan breed uit te meten, zei hij. Waarmee hij met recht de vader des vaderlands mag worden genoemd, omdat-ie met die uitspraak een uitstekend voorbeeld gaf.

Het is niet leuk voor de man dat de dingen die hij wil, niet door iedereen met open armen worden ontvangen. Maar om nou een beetje terug te kenkeren, komt nogal kinderachtig over. Wat voor beeld moet hij eigenlijk wel van zichzelf hebben? Het jongetje dat altijd wordt gepest? Of dat van een regent die maar niet serieus genomen wordt?

Zijn geschamper op “de nederlander” lijkt de zoveelste poging het beeld van de burger te modelleren naar zijn eigen opvattingen. Balkenende is niet dom. Hij weet ook wel dat zo'n zelfbeeld maakbaar is. Reclamebureaus, modeontwerpers en (sommige) opiniepeilers zijn met niets anders bezig.

Laat ik Balkenende herinneren aan wat de schrijver de Carvalho en de historicus Kennedy in 2003 zeiden over het zelfbeeld van de nederlander en de verhouding tot regenten:

“Rentes de Carvalho heeft het gevoel dat hij beet heeft, en gaat door over het zelfbeeld van de Nederlander, waar geen jota van klopt. ‘Nederlanders houden wél van een leider, ondanks het feit dat ze democratisch en individualistisch heten te zijn. Naar mijn ervaring zijn Nederlanders helemaal geen individualisten. Kijk naar de vrijetijdsbesteding. Wat doen Nederlanders dan? Ze gaan fietsen. Met dezelfde pet en shorts, anders hoor je niet bij de groep. Ik ben er altijd een beetje bang voor als een grote groep Nederlanders een leider krijgt.’
James Kennedy bewaart zijn rust: ‘Nederlanders hebben een dubbelzinnige verhouding tot leiders, tot regenten. Ze eisen hun zegje op, maar gaan wel mee, passen zich aan. Het is niet slecht om door regenten geregeerd te worden, als ze maar een beetje fatsoenlijk zijn, en niet te veel willen”. (uit Vrij Nederland, november 2003)

Dat laatste lijkt Balkenende nu weer te doen. Hij wil teveel: dat we kritiekloos zijn beleid aanvaarden.

Ik zou zeggen: minister president, maak je niet dik. Dat doet “de nederlander” ook niet. Uit een onderzoek in 2007 bleek dat nederlanders zichzelf steeds minder dik vinden. Daarmee hebben zij een vrij positief en realistisch zelfbeeld.

Begrijpt u dat, minister-president? “Een vrij positief en realistisch zelfbeeld”. Knoopt u dat nou eens in uw oren en ga eens aan het werk. Of doe de zelfbeeld-test eens. Kunt u zien of u nou een beetje spoort met het gemiddelde.

Tot slot: ik hoop dat ik met dit wat knorrige stukje, geheel aan uw beelvorming tegemoet ben gekomen.

Geef een reactie

De interim manager

Interim-managerDe democratie is een bedrijf dat wordt gerund door interim-managers. De een zit er wat langer dan de ander, maar de periode dat een minister-president functioneel leiding geeft, is gemiddeld toch een stuk korter dan die van de directeur van een bedrijf of het hoofd ener school.
De regels van het democratisch bedrijf zijn nu eenmaal zo dat er weinig kans is dat een premier een 25-jarig jubileum zal meemaken.

Toen de democratie zich, na een droevig dieptepunt, in 1945 heroprichtte, hebben 15 premiers leiding gegeven aan de democratie. Ruud Lubbers heeft dat, met bijna 12 jaar, het langst volghouden. Willem Drees scoorde zo'n 10, 5 jaren. De rest zat er beduidend korter. Balkenende, nu bijna 6 jaar aan het managen, doet vreselijk zijn best, maar heeft de 8 jaar van Wim Kok nog niet in zicht. Zeven premiers hebben niet langer dan 2 jaar gefunctioneerd.

In de laatste 62,5 jaar hebben christelijke premiers 62 procent van de tijd de toko gerund. De socialistische managers mochten slechts 12,5 procent van die tijd het bedrijf leiden en de liberalen tellen eigenlijk niet mee (1 procent van de tijd).
Ziet iemand het verband tussen deze cijfers en het huidige bedrijfsresultaat?

Interim-managers dus. Meer zijn de mp's niet. Presteren ze evengoed als de interim-managers in het bedrijfsleven?
Kijkend naar een onderzoekje van het Nyenrode Instituut, zie je opvallende overeenkomsten. De meeste (87 procent) interims menen geslaagde presaties geleverd te hebben, Hun opdrachtgevers denken daar iets anders over: 57 procent vindt dat de interim-manager het werk goed heeft gedaan.
Dat lijkt een beetje op het democratisch bedrijf. Balkenende vindt dat-ie het best goed doet. Zijn opdrachtgever, wij dus, hebben daar op dit moment een stuk minder vertrouwen in.

Lees je het bericht van Nyenrode er verder op na, dan wordt duidelijk waar dat aan kan liggen: “Het beeld dat interim-managers van hun werk hebben, verschilt van dat van de opdrachtgevers”.
Die indruk had ik ook al. Mooi voorbeeldje is natuurlijk onze privacy. Die willen wij, de opdrachtgevers, graag in alle vrijheid beleven. De interim-manager en zijn team bedreigen echter met een scala aan maatregelen echter onze privacy.
Ander voorbeeldje: de kinderopvang is een succes. Toch gaat nu het mes er in.

Een hoogleraar van Nyenrode denkt dat het succes van interim-managers ook wordt beperkt, omdat de opdrachtgevers teveel denken in termen van stabiliteit, controle en maakbaarheid.
Nou, dat heeft de huidige interim goed begrepen. Zijn beleid is op niets anders gericht. Waarom de opdrachtgevers dan toch weinig vertrouwen hebben is een raadsel. Wil de burger dan geen stabiliteit, conrole en maakbaarheid?
Of zit er een verschil in wat de interim-manager zegt na te streven en de behaalde resultaten?
U mag het zeggen.

Geef een reactie

Trage democratie

Brieven

Afgelopen dinsdag was het weer het vragenuurtje aan het kabinet. De meeste aandacht is naar het laatste deel gegaan. De overige vragen waren echter niet minder belangrijk.
Het extra gevaar voor de nederlandse troepen in Afghanistan, het vastlopen van de douanecontrole bij de uitbreiding van Schiphol, waarom er wel een OV-kaart voor afgestudeerden is en nog niet voor mbo-studenten en de verslechtering van de thuiszorg voor ouderen passeerden de revue.

Daarna was het tijd de overige werkzaamheden van de Tweede Kamer even op een rij te zetten. Dat was het moment waarop werd besloten een of andere film nog diezelfde zitting te bespreken. Hoe dat is afgelopen is breed uitgemeten in alle media.

Maar daarmee ontsnapte nog een opmerkelijk punt aan de aandacht. Het loopt niet zo vlotjes met de democratie. Allerlei zaken konden niet behandeld worden omdat er blijkbaar slecht, niet of te laat gereageerd wordt door het kabinet op schriftelijke vragen uit de Kamer.
Daarmee kwan de 'Regeling van werkzaamheden' onder druk te staan. De kamervoorzitter probeerde de trage democratie in de schoenen van het parlement te schuiven: “Al is het vandaag 1 april, het is geen grap: de kamer heeft vandaag bijna een recordaantal items voor de regeling van werkzaamheden, namelijk 23”.

Waarop Pechtold (D66) liet noteren: “Ik vind het wel belangrijk om te constateren dat wij hier vandaag zo veel vragen hebben, omdat veel schriftelijke vragen van ons niet beantwoord worden.(….) Het is nog belangrijker dat u het kabinet weer eens wat peper op de bekende plaatsen inbrengt, opdat vragen nu eens beantwoord worden”.
Pechtold bedoelde daar de 10 items mee die door uitblijven of late toezending van antwoorden op uitstel van behandeling nodig hadden.

Het kabinet vertraagt de democratie. Eerst door die roemruchte 100 dagen babbelen en nu dus ook door de post niet op tijd af te handelen.
Is dat soms een truukje van Balkenende om wat werk over te houden zodat hij een Balk V kan vormen en daarmee de langstzittende premier aller tijden gaat worden?

Geef een reactie

Keihard burgerschap

vechtende burgers

De Nationale Ombudsman en Balkenende liggen rollend over straat. De ombudsman had, volgens vele berichten, ongezouten kritiek op de dienstverlening van de overheid.
Balkenende reageerde als de gebeten hond en blafte terug: het valt allemaal wel mee.

Wie even de moeite neemt zich een beetje verder te verdiepen in de kwestie, vindt al snel waar het eigenlijk om gaat. De ombudsman stelde een revolutionaire verandering van ons huidig democratisch stelsel voor. En daar moet je bij Balkenende voorzichtig mee zijn.
Tuurlijk, blakend van ambitie sleutelt hij en zijn kabinet aan een betere samenleving. Maar een betere democratie? Het valt allemaal wel tegen.

De ombudsman zegt in de inleiding van zijn jaarverslag: “In Nederland heerst een cultuur waar de burger niet wordt gezien als de bron van het gezag van de staat”.

Maar man, hoor je Balkenende denken, zeker vergeten dat minster ter Horst vorig jaar bij de begrotingsbehandelingen nog zei dat “Vertrouwen aan de basis ligt van een goed functionerende samenleving. (…) Een waardevolle democratie, een verbindend bestuur en een dienende overheid zij hierbij voorwaarden. Altijd staat de burger centraal”.

En er wordt keihard gewerkt om iedereen enthousiast voor de democratie te krijgen. Ter Horst noemde toen ook de ambitie van het kabinet om een Huis van de Democratie op te richten. Dat huis gaat bijdragen aan de democratische opvoeding. Dat is niet het enige.
Afgelopen week vroeg de Eerste Kamer meer aandacht voor goed bestuur en de minister herinnerde de senatoren er aan dat er een Handvest Burgerschap zit aan te komen. “Het idee is om vast te leggen wat de rechten en de plichten zijn van mensen die in Nederland dat burgerschap daadwerkelijk vorm kunnen geven”, aldus ter Horst.

Een opmerkelijke formulering. Want welke mensen zijn dat dan? We gaan toch niet naar een samenleving waar weer een scheiding tussen burgers, boeren en buitenlui bestaat?
De invulling van het handvest laat zich raden. Ter Horst wil blijkbaar terug naar de gezagsverhoudingen van de jaren vijftig. In een recent interview in het NRC zei ze: “Anno 2008 hebben mensen die in naam een gezagspositie hebben, dat bij het volk niet meer (…) Daar kun je blij mee zijn, je kunt zeggen: mooi dat dat is afgebroken. Maar ik denk: daar zou Nederland wel eens van een koude kermis thuis kunnen komen. (…)”.

In datzelfde interview beschuldigt ze de burger ervan een veel te kort lontje te hebben. De ombudsman weet wel waar dat aan ligt: “Ondertussen mist de overheid een prikkel om dienstbaar te zijn aan de burger. De afgelopen jaren heeft de overheid gekozen voor bedrijfsmatig werken en voor de introductie van de marktwerking. Dit werkt echter niet goed en leidt tot een ongewenste verharding van de samenleving”.

Die keuzes van de overheid zijn te veel tot stand gekomen zonder daar de burger voldoende bij te betrekken, beweert de ombudsman. Maar gezien Balkenende's opvatting dat veel burgers hufters zijn, kun je je wel voorstellen dat-ie ze niet te dicht in de buurt wil hebben.
De burger staat zeker centraal. Als mikpunt van opgelegde normen en waarden. Niet als “bron van het gezag van de staat”.

De ombudsman legt de vinger op de zere plek: de arrogantie van de macht. De overheid is nauwelijks dienstbaar aan de burgers. Niet alleen de jaarlijkse opsomming van klachten in het jaarverslag van de ombudsman zijn er telkens weer een bewijs van. Ook zo'n handvest burgerschap, bedoeld voor een nog nader te bepalen select gezelschap toont aan dat de overheid “zijn oren natuurlijk niet naar de samenleving laat hangen” (Wouter Bos tijdens de presentatie van het regeerakkoord in 2007).

De vergaande privacybeperkingen en de weigering om vijf jaar oorlog in Irak eens openlijk te bespreken zijn eveneens symptomatisch voor de opvattingen van de huidige gezagsdragers. In het eerder genoemde NRC-interview werd minister ter Horst gevraagd of het volk de maatschappij krijgt die ze verdient. “Dat is waar, het zijn de mensen zelf die het doen”, zei ze.

Weer die burgers dus. Het kabinet, toch grotendeels van christelijke signatuur, zou het paasreces goed kunnen benutten om eens stil te staan bij het bijbelse “wie hufterigheid zaait, zal hufterigheid oogsten”.

Geef een reactie

Broedplaats geknakt

FiftyTwoDegrees

Wetenschappers bedrijven wetenschap en bedrijven drijven handel. Dat doet ieder meestal in zijn eigen toko, maar vanaf gisteren mogen ze dat in een en hetzelfde gebouw doen. Balkenende opende FiftyTwoDegrees, dat een broedplaats voor excellentie moet worden. Het gebouw heeft de vorm van een giga chip, ontwerp van architect Francine Houben. Op het eerste gezicht lijkt de toren echter door de knieën te gaan. De broedplaats is geknakt nog voor er iets innovatiefs uit is gekomen.

In het gebouw is Club52 gehuisvest, dat business, lifestyle en high tech met elkaar wil verbinden. Een podium worden voor nieuwe productontwikkelingen. Laat ze maar schuiven. Balkenende is enthousiast over een club waar samen innoveren dagelijkse kost moet worden. Balkenende hoopt natuurlijk dat hiermee Nederland, nu nog op de 8e plaats op de Europese barometer voor innovatie haar oude 6e positie van begin deze eeuw zal overstijgen om Denemarken van de 1e plaats te verdrijven.

Tot op vandaag de dag zit er echter nog niet veel schot in neerlands innovatitviteit. Zelfs het Innovatieplatform, zo hartelijk ondersteund door Balkenende, heeft tot nu toe meer kritiek dan lof geoogst. Niet alleen van burgers die een tulp voor onze kust een beetje vreemde innovatie vinden, maar vooral van excellente ondernemers als Philips en Shell die vinden dat de overheid veel te weinig over de brug komt om Nederland te kunnen laten concurreren met het buitenland. Nederland zakt steeds verder op de concurrentieranglijst. Dat steekt Balkenende enorm.

Niet alleen die grote jongens klagen, ook het midden- en kleinbedrijf zeurt dat het innovatiebeleid van de overheid flink tekort schiet. Teveel mikken op korte termijnsuccessen, verkeerde speerpunten kiezen, zo klaagt het MKB.

Wat het bedrijfsleven betreft moet de overheid dus vooral haar geldverstrekking innoveren. Kennelijk heeft men weinig vertrouwen in resultaten van de zo geprezen vrije markt en moet de overheid bijspringen.

Wel, nieuwe high-tec gadgets zijn leuk, stofzuigers en allesreinigers kunnen altijd nog verbeterd worden maar ik denk dat we meer gebaat zijn met innovatie op een paar gebieden waar aardig wat problemen zijn. Die vragen niet om busines solutions, maar om waardevrije, waardevolle oplossingen. Natuurlijk mag Balkenende het bedrijfsleven feliciteren met alweer een technisch hoogstaand gebouw. Maar het geld moet gaan naar onafhankelijke wetenschappers en denkers die snel oplossingen ontwikkelen voor het milieu en de schisma's tussen bevolkingsgroepen.

Een nieuwe auto bedenken in een peperduur, geknakte broedplaats kan uitstekend op kosten van het bedrijfsleven zelf. Maar een auto bedenken die honderd procent milieuvriendelijk is èn voor iedereen betaalbaar, zonder onderscheid des persoons, daar heb je een vrijplaats voor nodig waar creativiteit in alle onafhankelijkheid de ruimte krijgt. Daar mag mijn belastinggeld best heen. Ik vrees echter dat Balkenende een 1e plaats op een economische concurrentielijst belangrijker vind dan een 1e plaats op de lijst van meest schone en sociaal evenwichtige landen.

Geef een reactie

Van de pilaarheiligen.

PilaarheiligenDe pilaarheiligen hebben hun zes pijlers nog eens dunnetjes laten voorlezen door Hare Majesteit. Iedereen was natuurlijk reuze benieuwd wat de ambities zouden gaan kosten. Awel, vandaag wordt daar over gesoebat in de 2e Kamer. Sommigen vinden bepaalde posten schromelijk overdreven, anderen vinden weinig van de ambities terug. En volgens weer anderen mag dit kabinet met het gepresenteerde huishoudboekje zo wel aan de slag. De voorspelbare lof en kritiek vlogen over en weer. Toen daags voor Prinsjesdag, op RTL4, Frits Wester van Balkenende uit dat huishoudboekje mocht citeren schreef ik hier dat er niks nieuws onder de zon was. Dat moet ik nu toch terugnemen.
Balkenende IV blijkt over een strategische genialiteit te beschikken, die alleen bij goed lezen uit de Miljoenenota valt te destilleren. Iedereen ging er vanuit dat dankzij de normen en waarden, afkomstig uit het christelijk deel van het kabinet, het gezin weer de hoeksteen van de samenleving zou worden. Dat is ook zo. Rouvoet gaat de ouders zelfs helpen met de opvoeding. Bijvoorbeeld door de kinderopvang uit te breiden: kinderen tot 12 jaar krijgen gratis toegang tot musea, waarmee de suppoosten er een nanny-taak bij krijgen. En de schoolboeken worden gratis, dus de kids hoeven niet langer hun lesmateriaal bij voor nop elkaar te googlen. En zo hebben de ouders een argument om hun kroost achter de pc weg te halen. Dat is nog eens sturen! De criticasters die hier een renaissance van de maakbaarheid in zien, krijgen gelijk.
Het is wel wat verwonderlijk dat de kinderbijslag omlaag gaat en de anticonceptiepil weer in het ziekenfondspakket mag worden opgenomen. Dat is een uitnodiging om de samenleving nog verder te laten vergrijzen. Zijn ze gek geworden?
Nee, dames en heren. Gezinsuitbreiding wordt zo minder aantrekkelijk (de kinderbijslagmaatregel) en tegelijkertijd makkelijker (de pil) gemaakt. Waar dient dat toe?
Wel, het meest lastige onderdeel is het milieu. Iedereen moet een steentje bijdragen aan een schoner milieu. Maar niemand doet echt iets. Minder consumeren? Minder autorijden? Het schiet niet echt op. En daar komt dan de genialiteit van Balkenende IV om de hoek kijken. De meeste milieumaatregelen zijn slecht te verkopen en of ze ook echt helpen wordt hier en daar betwist. Mensen kun je niet zo snel veranderen. Maar het aantal mensen wel. Minder mensen consumeren minder. Er zijn straks minder gezinsauto's nodig. En daar help je het milieu pas echt mee vooruit.
Deze verkapte maatregelen zijn een stimulans om de bevolking minder te doen groeien. Een fraai staaltje maakbaarheid van de pilaarheiligen. Hulde! Nu nog even standvastig blijven. De coalitiepartijen willen toch een hogere kinderbijslag en de SGP heeft het nog niet gevraagd, maar zal de anticonceptiepil toch liever ingeruild zien door de goddelijke voorzienigheid.
Ik ga eens verder lezen in die Miljoenennota. Wie weet zijn er wel meer van dat soort revolutionaire strategieën in verborgen. Misschien zijn er onder de lezers mensen die soortgelijke voorbeelden hebben ontdekt?

Geef een reactie