Doping op vakantie?

Doping op vakantie?

Welke doping gebruikt u om de vakantie te doorstaan?

De vakantie breekt los. Door een sterk gecoördineerde planning van de agenda's gaan 800 duizend mensen dit weekend op vakantie, waarvan de helft richting buitenland. Dat begint dus met files in steeds warmer wordende auto's.
Een deel zal afreizen naar Frankrijk om bij de Tour de France het opdringerige publiek te spelen. De Tour? U weet wel, een sportief festijn dat al jaren over nog maar één ding gaat: hoe krijgen de renners de pedalen rond met schone benen.

Nou is de Tour voor het peloton bepaald geen vakantie. Daarnaast is vakantie voor veel mensen een hele toer. De reis erheen, de blèrende kinderen op de achterbank koest houden, het terugkerende gestress bij het opzetten van de tent, oppassen voor kwallen aan zee of blauwalg in het IJsselmeer, dagtochtjes organiseren, naar de bingo of karaoke-avond.

Daar komt dit jaar dan bij dat je bij de eerste verhoging van de lichaamstemperatuur, je beter even langs de plaatselijke dokter kan, om uit te zoeken of het nou van te veel zon komt of van de Mexicaanse griep. Juist tijdens de vakantie gaat de overheid u voorlichten over mogelijke inentingen. Dus maar hopen dat er op uw vakantieadres een betrouwbare Nederlandse krant verkrijgbaar is.

Ik kan me voorstellen dat wie het drukke programma wil volhouden, dat niet zonder hulpmiddelen kan. En dat er dan weer een ander middeltje moet worden ingenomen om tot daadwerkelijke rust te komen. Eenmaal volgepropt met anti-griepspul, peppers en downers, kom je dan na de vakantie geheel gedrogeerd weer op je werk.

Eerder vroeg ik hier al of u doping op het werk gebruikt. Voor de hardwerkende Tourrenners een weet (al zeggen ze van niet), voor uw baas misschien nog de vraag. Ook op Sargasso werd de vraag gesteld en uit de reacties daar, kreeg ik toch de indruk dat dopinggebruik op het werk flink werd ontkend.

Wel, dat zal wel. Gaat u nu ook ontkennen dat u zonder doping op vakantie gaat? Of durft u het aan om hier te zeggen: ik ga op vakantie en ik neem mee…..?

Wellicht tipt u nuttige middeltjes voor de lezers.

Geef een reactie

Kijk, hij werkt!

Kijk, hij werkt!

“Ik wou dat ik een vulkaan was. Lekker op mijn rug liggen roken en iedereen zegt: kijk, hij werkt!“
(quote uit een oude show van Neerlands Hoop).

Er zijn altijd wel wat mensen die de ambitie koesteren een vulkaan te zijn. De meesten kiezen echter voor een ereplaats op het podium van de arbeidsparticipatie. Nederland is de tweede Europees kampioen arbeidsparticipatie. Een plaats die waarschijnlijk verloren gaat omdat de crisis voortwoekert.
Het UWV berekende al dat er dit jaar en volgend jaar zeker 320.000 banen verloren gaan. Minister Donner ziet die bui ook al hangen. De crisis gaat zo lang duren dat echte ontslagen niet te vermijden zijn. Dan wordt het financieren van de deeltijd-WW veel te duur, vindt Donner en hij wil die regeling alleen nog even in sterk afgeslankte vorm voortzetten.

Tot teleurstelling van vakbonden en werkgevers. De vakbonden vrezen voor veel meer werkloosheid. De werkgevers vinden dat je een goede lopende regeling eigenlijk niet moet afbouwen.
Beiden hebben het er maar druk mee. Vakbonden moeten overal in het land in actie komen om de beste ontslagregelingen af te dwingen, omdat werkgevers bijna dagelijks personeel buiten de poort zet.
Een rondje door het nieuws van juni en juli levert 18 berichten op, waarin sprake is van ontslag voor ruim 48.000 mensen.

Grootste leveranciers van werkloosheid zijn de bouwsector (35.000 banen) en het TNT-postbedrijf (11.000 banen). Maar vele kleintjes dragen ook bij tot de oplopende cijfers. Van een klompenfabriek die 10 mensen gaat lozen, tot de redactie van het AD, die met 124 mensen minder verder gaat. Van basisscholen, die 12 volledige banen schrappen tot spoorwegbouwers, die het met zo'n 219 mensen minder denkt te kunnen doen.

Het grootste deel van de banenkrimp is gerelateerd aan de crisis, die als een borrelende vulkaan af en toe wat lava spuugt en daarmee telkens verschillende bedrijven treft. De crisis lijkt wel een natuurverschijnsel waar weinig tegen te doen valt. Iedereen draagt een steentje bij aan het reddingswerk.

De overheid bouwt de deeltijd-WW af en pompt nog eens dik 2 miljard in ABN-Amro. De werkgevers lozen, wat ze lozen kunnen. De vakbonden doen mee. Niet door voor de poort te gaan liggen, maar mee te werken aan wat zo mooi een sociaal plan heet te zijn.

En natuurlijk die 48.299 mensen die hun baan kwijt raken. Zouden die niet een bonus moeten krijgen voor hun bijdrage aan bestrijding van de crisis? Ook werkloos worden is werk. Dat mag best beloond worden.

Geef een reactie

Terug naar het flierefluiten

Terug naar het flierefluiten

Het oeroude flierefluiten zou in ere hersteld moeten worden. Zelfs de vakanties, die nu op gang beginnen te komen, vertonen een ernstig gebruik aan flierefluiterij. Het “druk, druk, druk”, beperkt zich helaas niet tot betaald werk alleen.

Dat is niet een kenmerk van de huidige, moderne tijd. Ook de eerste “moderne” mens, had het zo'n 40.000 jaar geleden al druk. Het bewijs? Duitse archeologen hebben de oudste fluiten gevonden.
Naast jacht en wat landbouw, besteedden onze voorouders ook aardig wat tijd aan kunstzinnige vorming. Ze maakten grottekeningen, sieraden, beeldjes en muziekinstrumenten.
Op VPRO's Noorderlicht lezen we dat het vervaardigen van een fluit heel wat handwerkuren kostte. Waarmee we op het flierefluiten komen.

Want de dagelijkse levenbehoeften moeten ook behoorlijk wat tijd hebben gekost. Het vervaardigen van wapens om vlees te scoren, het zoeken naar loslopend proviand, het bereiden ervan ging toch heel wat intensiever dan nu. Ook het bouwen van onderkomens was arbeidsintensief, tenzij je een kant en klare grot tegenkwam. Was die bezet, moest je eerst de bewoners er uitknuppelen, wat dan weer ten koste ging van de beschikbare tijd voor de jacht.

En dan toch de tijd nemen om een fluitje te snijden uit een stuk ivoor? Dat zie je vandaag de dag toch niet meer.
In 2006 kwam het SCP (Sociaal Cultureel Planbureau) tot de constatering dat we steeds meer verplichtingen ten koste gingen van de vrije tijd.
Ging in 1985 nog 43,6 uur op aan werk, zorg voor gezin en studie, in 2005 was dat opgelopen tot 48,6 uur. De belangrijkste activiteit was televisie kijken, dat overigens steeds meer wordt verruild door tijd achter de pc.

Een momentopname uit 2005 laat zien dat van de 168 wekelijkse uren er 76,2 op gingen aan persoonlijke verzorging (waaronder 60,3 uren aan slapen), 44, 3 aan verplichtingen en 44.7 aan vrije tijd. De alerte rekenaar ziet dat er 7,8 uren ontbreken. Wordt dat besteed aan werkelijk flierefluiten?

Hoewel er spiritueel geïnspireerde mensen zijn, die menen dat we van de oermens wel wat kunnen overnemen, lijkt het me zinloos weer in een berenvelletje een loslopende vleesfabriek neer te knuppelen. Maar op je gemak een fluit snijden? Dat is toch een uitstekende vorm van onthaasten?

Nu snap ik ook wel dat de oermens internet ontbeerde. Had hij muziek kunnen downloaden, dan hadden de Duitse archeologen waarschijnlijk nooit een ivoren fluit gevonden.
De vondst toont echter aan dat de oermens het niet minder druk had, maar die tijd wel anders invulde. Een fluit uitbenen doet een beroep op creativiteit en ambachtelijkheid. Aspecten die je goed kan gebruiken in alle andere activiteiten.

Maar een fluit maken kost wel de nodige concentratie en is sterk gericht op constructivistisch denken. Hetgeen de gedachten sterk focussen op maakbaarheid. Daarmee was ook de oermens geen echte, onvervalste flierefluiter. Even helemaal niets doen en maar zien wat er in je opkomt, daar waren onze voorouders misschien te bang voor? Het almaar bezig zijn kan immers niet uit calvinistische normen en waarden zijn voortgesproten, omdat het calvinisme nog moest worden uitgevonden.

En de hedendaagse mens? Ook te bang voor ledigheid?

Geef een reactie

Ministeriële verantwoordelijkheid in crisis

Ministeriële verantwoordelijkheid in crisis Ach jee, de aanstaande koning moet uit de wind gehouden worden. Volgens Eenvandaag wil een meerderheid van de 2e Kamer dat Willem-Alexander ontheven wordt van zijn commissariaat bij de DNB (De Nederlandse Bank). Omdat de groeiende kritiek op de rol van de DNB in de kredietcrisis een smet op het blakende blazoen van de prins kan werpen?

De Rijksvoorlichtingsdienst meent dat zulks niet te gebeuren staat. Als commissaris zou de prins zich slechts bemoeid hebben met de vaststelling van de jaarrekening en goedkeuring van de begroting. Hoe de DNB het toezicht op de financiële sector heeft uitgevoerd, zou niet vallen onder de competenties van de Raad van Commissarissen.

De Kamerleden zijn er niet gerust op. Nu er een parlementair onderzoek naar de DNB komt, zou door de aanwezigheid van Zijne Aanstaande Majesteit de ministeriële verantwoordelijkheid wel eens ter sprake kunnen komen.

De ministeriële verantwoordelijkheid is toch een constructie om de prins van geen kwaad te laten weten? Al zou hij het wel weten en misschien zelfs op een vergaderinkje hier en daar gemompeld hebben wat een prachtig toezicht de DNB toch heeft, dan zou het hooguit de kop van het kabinet kosten. Balkenende dus en wie weet, heel zijn gevolg.

Het is onbegrijpelijk dat het parlement dat niet nader uitgezocht wenst te zien. Vreest men soms een constitutionele crisis bovenop de kredietcrisis? Tja, dat zou lastig zijn. De tijdgeest is er niet naar om vervelende dingen over het koningshuis aan te kaarten. Dat kost wellicht meer kiezers dan een aanval op de PVV.

Het koningshuis hoeft niets te vrezen. Een roekeloos rijdende prins-gemaal, die niet te beroerd was te lobbyen bij de aankoop van vliegtuigen, een koningin die dwaalde aan de hand van een gebedsgenezeres, een aanstaande monarch die een beetje domme teksten debiteert, nooit heeft er een troon zodanig gewankeld dat de Oranjedynastie van koningshuis verviel tot royale dakloosheid.

Een meerderheid van de 2e Kamer wil niet eens de kans op een discussie daarover. Haal die jongen nou weg, voor er ellende van komt. Veel anders kan ik de afgegeven boodschap niet lezen. U wel?

Geef een reactie

De rechtbank als de Ekklèsia?

De rechtbank als de Ekklèsia? Het volk heeft gesproken: Als iemand een verkeersovertreding op agressieve wijze begaat, kan hij voortaan op een hogere strafeis rekenen, dan nu het geval is. Het OM (Openbaar Ministerie) heeft daartoe besloten na een volksraadpleging. Niet dat het volk op de stoel van de rechter is gaan zitten. Nee, het OM heeft het oor te luisteren gelegd bij het volk en de resultaten van deze hearing verwekt in haar nieuwe beleid.

Alsof de Griekse Ekklèsia terug is. Iedere vrije rijke en arme burger, gestudeerd of niet, had recht van spreken op deze volksvergadering en mocht zijn kijk op openbare kwesties kenbaar maken. En dat is dus nu bij het OM gebeurd. Zoals Harm Brouwer, hoogste baas bij het OM in een interview in Trouw zei: „Je hoeft niet gestudeerd te hebben, om mee te kunnen praten over strafrecht.”

Het OM wilde wel eens weten hoe het zit met het maatschappelijk draagvlak van de gangbare strafeisen. De tot de OM-ekklèsia toegelaten burgers, ruim 2500 mensen, mochten via enquêtes en discussiepanels hun mening geven. Uiteindelijk neemt het OM twee suggesties van het volk over. Hogere strafeisen bij agressief verkeersgedrag en ook als er bij bedreiging en mishandeling discriminatie in het spel is.

Heeft het OM het maatschappelijk draagvlak nu goed in beeld? Dat valt tegen. In De Pers zegt Harm Brouwer namelijk dat de raadpleging geen representatief beeld geeft, want “het is niet gelukt om een goede afspiegeling van de samenleving te krijgen“.
En dan toch het beleid veranderen? En doorgaan met het oor lenen aan een niet representatief deel van het volk? Dat moet beter kunnen.

Ten eerste natuurlijk die representativiteit in orde krijgen en wat meer mensen erbij betrekken dan slechts 2500 burgers. Ten tweede kun je de meningen ook peilen door echte cases te laten beoordelen, maar dan wel met kennis van het volledige dossier. Uiteraard met weglating van namen, plaatsen en huisnummers. Desnoods met door acteurs gespeelde verdachten. Dat is allemaal veel intensiever, bewerkelijker en kostbaarder. Maar wel minder theoretisch. Het gaat dan om waar gebeurde zaken, waarin lotgevallen van echte mensen, daders en slachtoffers, in figureren.

Wie vreest voor de ongenuanceerde mening van het volk, moet dit bericht van de Raad voor de Rechtsspraak uit 2006, maar eens nader bestuderen. Uit een onderzoek bleek dat mensen die kennis hadden van het strafdossier milder oordeelden, dan een controlegroep die dezelfde zaken moest beoordelen aan de hand van alleen krantenberichten.

Kortom, de burger erbij betrekken kan zinvol zijn. Maar geef ze dan wel de relevante informatie. Het OM heeft dan waarschijnlijk steekhoudender suggesties om het beleid aan te passen, dan alleen de mening van Harm Brouwer zelf.

Geef een reactie

Onderzoek en gij zult vinden

Onderzoek en gij zult vinden

Meten is weten. Maar cijfers, voor zover ze al objectief gevonden zijn, zeggen niets. De interpretaties zeggen alles. En meningen sturen die interpretaties, voor zover meningen al niet aanleiding tot onderzoek zijn. Voor die stelling heb ik geen enkel wetenschappelijk of statistisch bewijs gevonden. De vraag of iets waar is, dient niet alleen voor, maar ook na een onderzoek te worden gesteld. Naar mijn mening dan.

Een paar voorbeeldjes, die tot deze zondagse overpeinzing hebben geleid, roepen bij mij meer vragen op, dan de antwoorden die de onderzoeken gaven. Lees mee en kijk of dat ook bij jou het geval is.

Drie onderzoekers gingen op zoek naar het mogelijke verband tussen criminaliteit en culturele achtergronden. En wat vonden ze? Een vermoeden.
Ze graaiden wat cijfers bij elkaar, lieten wat sociaal-economische factoren weg. De verschillen tussen autochtonen en allochtonen bleken kleiner te worden, maar toch nog redelijk groot. De onderzoekers vermoeden daarom dat culturele factoren een rol spelen.

Dat roept dan de volgende vragen op:
– Is er ergens ook een onderzoek dat een verklaring geeft waarom 98,6 procent van de autochtonen en 95,5 procent van de allochtonen helemaal niet in de misdaadstatistieken voorkomt?
– De verschillen werden dus kleiner nadat een aantal sociaal-economische factoren weggelaten waren. Ofwel: andere factoren beleven over. Wat zouden de vermoedens zijn als je de statistieken alleen filtert op psychische gesteldheid? Of eetgewoontes, drankgebruik, of vrije tijdsbesteding?

Als de opinie zelf wordt onderzocht, wil dat ook wel eens tot opmerkelijke conclusies leiden. Twee onderzoekjes peilden de meningen over de verhoging van de aow-leeftijd. Zowel 21minuten.nl als het roemruchte Peil.nl (pdf!) van Maurice de Hond vonden dat een meerderheid tegen doorwerken tot je 67e is. Maurice de Hond peilde in opdracht van de SP. Agnes Kant concludeert nu dat CDA en PvdA kiezersbedrog plegen. Tijdens de verkiezingen zouden die partijen namelijk tegen de verhoging van de aow-leeftijd hebben gepleit.

Ook hier weer een paar vraagjes.
– Kan de SP zich nog herinneren hoe dat onderwerp tijdens de verkiezingscampagnes werd besproken door CDA en PvdA? Het CDA sloot het eerst niet uit en werd geattaqueerd door de PvdA. Waarop de PvdA door het CDA van loze verkiezingspraat werd beschuldigd en zich afvroeg hoed de PvdA de vergrijzing dan wel wilde bekostigen. Vervolgens kwam de PvdA toen met het idee belasting te heffen op de wat rijkere AOW'ers.
– Hoe zou de SP de vergrijzing dan wel bekostigen, als ze in een kabinet zou zitten?
– Is ook onderzocht of de mensen wel tegen langer doorwerken zijn, maar wellicht inzien dat er geen ontkomen aan is? Dat denken leden van de PCOB (Protestant Christelijke Ouderenbond) namelijk wel. Die vinden doorwerken prima, mits aan voorwaarden gebonden.

Tot slot nog een onderzoekje van het soort waar je zowel links- als rechtsom mee kan.
Italiaanse onderzoekers hebben het luisterend vermogen van discotheekgangers onder de loep genomen. Links en rechts wat geturfd en op basis daarvan durven de onderzoekers wel de verklaring af te geven dat de linkerhersenhelft actiever is bij benaderingsgedrag en de rechterhersenhelft meer betrokken is bij teruggetrokken en vermijdingsgedrag.
Eerst constateerden ze in een discotheek dat relatie veel mensen hun rechteroor aanboden als ze werden toegesproken. In een vervolgonderzoek werden de dansliefhebbers om een sigaret gevraagd. Degenen die dat in hun rechteroor werd getoeterd, bleken vrijgeviger te zijn dan degenen die links werden aangesproken.

Levert dat nog vragen op? Zeker wel.
– Is er een voorkeursoor in stille ruimten?
– Hoe zit dat met het rookverbod in Italiaanse discotheken?
Verder iemand nog vragen?

Geef een reactie

Ondergrondse dialoog

Ondergrondse dialoog Eind januari werd bekend dat het Londense metrobedrijf duizend banen gaat lozen. Ruim twee weken geleden werd het een puinhoop in het Londense openbaar vervoer, omdat metrowerknemers de boel plat legden. Met de staking onderstreepten ze hun eisen voor hoger loon en geen gedwongen ontslagen door de sanering.

Deze week werden ze met een extra werkopdracht opgezadeld. Het omroepen van oneliners van, onder andere, Goethe, Einstein, Sartre, Shakespeare. Waarschijnlijk luistert er geen mens naar, omdat The Independent waarschuwde voor helse temperaturen in de ondergrondse. Als gevolg van de hete zomers die de klimaatverandering in Londen veroorzaakt. Grote kans dus dat de reizigers liever uitwaaien in een open dubbeldekker, dan zich gaar laten stomen in de metro.

De wijsgerige citaten die de metrobestuurders declameren, halen ze uit een boekje die de kunstenaar Jeremy Deller heeft samengesteld. Hij raadt de bestuurders wel aan de citaten op gepaste momenten te gebruiken. Dus niet bij de eerste de beste vertraging omroepen: “Too swift arrives as tardy as too slow.” (Shakespeare, uit Romeo and Juliet).
Ondertussen probeert de metrodirectie der arbeidsonrust te beteugelen.

Metrobestuurder: “I am as poor as Job, my lord, but not so patient.” (Shakespeare, uit Henry IV)
Directeur: “How poor are they that have no patience.” (Shakespeare, uit Othello)

Metrobestuurder: “Quand les riches se font la guerre, ce sont les pauvres qui meurent.” (Wanneer de rijken oorlog voeren, sneuvelen de armen. Jean-Paul Sartre , uit Le diable et le bon Dieu)
Directeur: “Je hoeft geen geld te bezitten om waardig te zijn”(Gandhi)

Metrobestuurder: “He that wants money, means and content is without three good friends.” (Shakespeare, uit As you like it)
Directeur: “Werk, en de vreugde komt vanzelf.” (Goethe)

Metrobestuurder: “Je kunt een probleem niet oplossen met de denkwijze die het heeft veroorzaakt.” (Albert Einstein)
Directeur: “”De ziel des mensen groeit niet van het loon, maar van de arbeid die het loon verdiende.” (Thomas Carlyle)

Metrobestuurder: “Van filosofie kan ik niet eten, dus die bezuinigingen kun je wel vergeten.” (van mijzelf en mijn collega's)
Directeur: “Ga aan je werk, vlerk, zolang het nog kan.” (uit show van Neerlands Hoop).

Afijn, de onderhandelingen kunnen nog wel even duren, bij gebrek aan een citaat die het arbeidsconflict kan oplossen. Is er een filosoof in de zaal die de strijdende partijen een handje kan helpen?

Geef een reactie

Openbaring uit de ministerraad

Openbaring uit de ministerraad

Nu ook de overheid voor het weekend is gesloten, even een moment om stil te staan bij de vraag hoe open de overheid moet zijn.

Het kabinet beantwoordt de vraag met een experimentje. Een selectie uit wetsvoorstellen kunnen op een nieuwe website bekeken worden en je kan er op reageren. Niet op alles. Per wetsvoorstel bepaalt het kabinet welke doelgroepen mogen reageren. Internetconsultatie noemt men dat en vooral bedoeld voor doelgroepen die direct met een bepaald wetsvoorstel te maken krijgen.

Je moet wel door heel wat ambtelijk en juridisch jargon heen, dus of een winkelier meteen begrijpt wat een wetsvoorstel betreffende de duurzaamheid van koopzondagen inhoudt?
Op de website wordt wel moeite gedaan het wetsvoorstel enigszins begrijpelijk toe te lichten. Je kan lezen waarom het wetsvoorstel er ligt, wat het beoogde doel is en welke delen der bevolking er mee te maken zullen krijgen. Soms staat er ook een stukje achterliggende geschiedenis bij.

Nu is de overheid steeds meer virtueel te volgen. Je kan meestal niet reageren. Je kan wel, op de wesbites van ministeries bijvoorbeeld, een vraagje mailen naar de persvoorlichters. Maar zo'n reactie wordt niet op de website gepubliceerd.
Dat kan op weblogs als deze dus wel. Daarom maar een in de berichten van de ministerraad gevist.

De reguliere media doen ook elke vrijdag verslag van de wekelijkse ministerraad, maar je moet naar de website om oorzaken te lezen die de kranten laten liggen.
Natuurlijk willen de kranten graag de aanpak van de kredietcrisis volgen en dus berichten ze vandaag massaal over de 25 miljard euro die het kabinet extra gaat uitgeven aan Fortis en ABN Amro. Groot bedrag, dus belangrijk genoeg om te vermelden.
Twee andere berichten maken duidelijk hoe het met de prioriteitenstelling van dit kabinet zit.

Het besluit om die 25 miljard te investeren is redelijk snel genomen. Dus je zal waarschijnlijk geen klachten horen uit de hoek van de bankmedewerkers en hun klanten. Maar vaak is de overheid nogal traag met besluiten en dat kan voor sommige partijen soms akelig vervelend zijn.
Daarom heeft het kabinet de Wet “dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen” (een initiatief van twee Kamerleden) door de parlementaire procedures gejaagd en zal die wet op 1 oktober 2009 in werking treden. De overheid zal dan verplicht zijn eendwangsom te betalen, als binnen een wettelijk vastgestelde termijn een besluit uitblijft.

Saillant detail: Ook per 1 oktober zal een wet in werking treden die de overheid wat meer tijd geeft tot besluiten te komen. Respons op bezwaarschriften en op aanvragen op grond van de WOB (wet openbaarheid van bestuur) kan dus wat langer gaan duren.

Het pappen en nathouden van Fortis en ABN Amro heeft dus hogere prioriteiten, dan veel andere zaken waar een kabinet mee te maken heeft.
Prioriteit heeft ook de overheidsbalans. De steun aan de banken mag dan veel geld kosten, het kabinet waakt er wel voor dat rijks's uitgaven niet de pan uit rijzen. Zo is de ministerraad akkoord gegaan met versobering van de huurtoeslag. Een maatregel als gevolg van de verslechterde economische vooruitzichten. De eigen bijdrage zal per januari 2010 worden verhoogd voor alle huishoudens die zo'n toeslag krijgen. In 20011 en 2012 zal die eigen bijdrage verder worden verhoogd.

Je ziet het. Het kabinet heeft veel aan het hoofd. En nu kan alle openheid wel worden vergroot door de schedel van het kabinet te lichten, maar of je dan veel wijzer wordt van de brei aan besluiten die je daar aantreft?

Geef een reactie

Bent u gehecht aan uw lichamelijk restafval?

Bent u gehecht aan uw lichamelijk restafval? Eerder schreef ik hier en daar al het ethische vraagstuk van gebruik van menselijk materiaal in musea. Nu stelt het Rathenau Instituut het gebruik van menselijk materiaal voor behandeling, diagnose, wetenschappelijk onderzoek, onderwijs, transplantatie of de ontwikkeling van producten aan de orde.

We raken heel wat lichaamsmateriaal kwijt. Je zal er geen moment bij stil staan wat je al niet weggeeft als je je oude matras bij het grofvuil zet. Verder zal niemand zich zorgen maken over losgeraakte huidcellen, haren, nagels, fluimen en neuspulken die worden afgestaan aan de openbare ruimte. Wat dat betreft zijn veel mensen nogal slordig.

Het Rathenau Instituut wijst er op dat we net zo makkelijk tienduizenden stukjes lichaamsresten laten slingeren bij de huisartsen en in ziekenhuizen. Wat er mee gebeurt weten veel mensen niet, maar als je ze er naar vraagt stellen ze ineens voorwaarden aan mogelijk gebruik van afgesneden delen, afgetapt bloed of tal van uitstrijkjes.

In het gisteren uitgegeven rapport (pdf!) schetst het Rathenau Instituut dat jarenlang menselijke resten geen probleem waren, omdat ze na operaties of onderzoek als afval werden gedumpt.
Inmiddels is dat anders. Er is steeds meer mogelijk. Niet alleen in het voortschrijdende wetenschappelijk onderzoek. Weefsels en celen zijn ook basisstoffen geworden voor het maken van medicijnen en cosmetische toepassingen. Als voorbeelden worden onder andere genoemd de stamceltherapie en behandeling van brandwonden met resten huid, afkomstig van besnijdenissen.
De mogelijkheden worden groter voor zowel puur medisch gebruik als voor commerciële toepassingen.

In de wet is geregeld dat alles wat afkomstig is van het menselijk lichaam, als eigendom geien moet worden van de mens van wie het is afgescheiden. Toch meent het Rathenau Instituut dat er ruime interpretatie mogelijk is en het dus kan voorkomen dat menselijk materiaal gebruikt wordt voor doeleinden waar de eigenaar het niet mee eens is.
Voor orgaandonatie en kunstmatige bevruchting is het veel beter geregeld dan voor uitstrijkjes, verwijderde huid of lichaamsdelen die niet voor donatie in aanmerking komen.
Het Instituut vindt dat het tijd wordt dat eens beter te regelen. Mensen moeten beter worden geïnformeerd door hun artsen en behandelaars en het eigendomsrecht moet nader worden bekeken en bijgesteld.

Ineens moet ik denken aan wat ik zo al in de loop der jaren in ziekenhuizen heb achter gelaten. Behalve de liters bloed, zijn er voor onderzoek naar de klachten een lymfkliertje, beenmerg, leverweefsel en een paar bekertjes urine ingeleverd. Zou ik nu alsnog mijn eigendomsrechten kunnen doen gelden en een vergoeding opeisen? Want wie weet wat er, behalve het noodzakelijke onderzoek, nog meer mee is uitgehaald.

Heeft het Rathenau Instituut wat jou betreft gelijk? Of maak er niet om wat er met de rommel die je achterlaat gebeurt?

Geef een reactie

Schadevrije overheid?

Schadevrije overheid? Balkenende heeft dan wel toegegeven dat er fouten zijn gemaakt bij de Catshuisbrand, excuses horen er niet bij vanwege de juridische implicaties. Wat dat betekent, begrijp je pas goed als je het rapport “Behoorlijk omgaan met schadeclaims“, leest dat de Nationale Ombudsman, Alex Brenninkmeijer, vandaag naar buiten bracht.

De rijksoverheid moet schadeclaims niet alleen juridisch correct afhandelen, maar ook behoorlijk. Dat wil zeggen begrip tonen en zoeken naar een oplossing. Vaak net zo belangrijk voor de schade-eisers als financiële compensatie, zo stelt de Nationale Ombudsman.

Uit een onderzoek over de jaren 2006 en 2007 blijkt dat een foutje van de overheid aardig in de papieren kan lopen. De ombudsman vond op de 13 ministeries ruim 55 duizend claims en een totaal van dik 45 miljoen euro aan uitgekeerde vergoedingen. Dat is zonder de drie ministeries die een slag sloegen naar de aantallen claims en ook zonder de vijf ministeries die geen opgave wensten te doen van de uitgekeerde bedragen (de bevindingen van de Nationale Ombudsman zijn hier samengevat in deze excelsheet).

Eén van de ministeries die niet aan de Ombudsman opbiechtte hoeveel schade er is uitbetaald, is het ministerie van de premier zelf. Slechts 10 claims meldde Algemene Zaken. Net even wat meer dan het ministerie van Onderwijs (OCW) opgaf. Balkenende is dus een uitstekend schademanager. Of zijn ambtenaren.

Daar kunnen ze op Justitie, Defensie en VROM nog wat van leren. Bij VROM (Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordering) waren enkele tientallen claims goed voor 25 miljoen euro schadecompensatie. Bij Defensie ging het om duizenden claims, goed voor ruim 8 miljoen euro.
Justitie hoort tot de top-3 met ruim 52000 claims en bijna 12 miljoen euro. Die overigens geheel voor rekening komt van de IND (Immigratie- en Naturalisatiedienst). Maakt die dienst zoveel erkende fouten?

In twee jaar tijd ruim 45 miljoen euro aan schadecompensaties. Een bedrag dat vele malen hoger ligt, gezien het ontbreken van gegevens van vijf ministeries. Hebben we met een brokkenkabinet te maken?

Er zijn fouten gemaakt na de Catshuisbrand. Balkenende maakt geen excuses wegens de juridische implicaties. Ik denk niet dat de premier de aanbevelingen van de Ombudsman voor behoorlijk claimbestuur gaat overnemen.

Geef een reactie