Auteursarchief: Klokwerk

Waar bent u?

Waar bent u?U bent hier. Je kent dat grapje wel. De cabaretier onder je collega's heeft 'm al menigmaal verteld. Kijk, ik reed laatst bij zus-en-zo en stopte bij een kaart langs de weg om de straat te zoeken. Staat er op die kaart: U bent hier. Hoe kunnen ze dat nou weten?
Tja, hoe kunnen ze nou weten dat uitgerekend jij voor zo'n kaart staat? Dat vroeg ik me ook af bij een aantal berichten van de laatste 24 uur.

Een bekende crimineel, waarvan je mag verwachten dat-ie in de gaten wordt gehouden is spoorloos, maar bij een heidebrandje weten ze drie jongens te vinden die het fikkie hebben gestookt. Het was een leuk weekend, veel mensen trokken er op uit naar bos en hei. En van uitgerekend die drie jongens weten ze: jullie stonden daar. Hoe kan dat?

We hebben ruim 16 miljoen inwoners. Van 2,8 miljoen weten ze wat ze in de komende mei-vakantie gaan doen. Da' s nog tot daar aan toe, maar ze weten ook waar. Ruim de helft is hier. Hoe weten ze dat?

Dat je wordt gebeld door iemand die je wat wil aansmeren is al vreemd genoeg. Hoe wisten ze dat je thuis was en dat je wel eens product x of y had gekocht?
Maar hoe weten ze nu dat jij één van die sulletjes bent? En hoe weten ze nou dat je met
een checklist nooit meer in die flauwekul zult trappen?

Ach, er is al zoveel bekend van ons. We zijn een open boek, te doorzichtig om niet transparant te zijn, ons hele hebben en houden ligt nog net niet op straat. We worden onderzocht, gefileerd en in de smiezen gehouden. Bent u er nog?

Toch krijg ik ze een keer te pakken. Er komt een dag dat ik voor zo'n plattegrond sta en daar ineens lees: Hé, jij hier?

Internationaal samen leven, samen werken

Internationaal samen leven, samen werken Het kabinet stopt met samen leven, samen werken. In internationaal verband. Daar waar het kabinet de burger oproept met elkaar in dialoog te blijven, zet het zelf de hakken in het zand en weigert naar Genève af te reizen voor de VN-top tegen racisme. De motivatie? “Een aantal landen dat zelf nog heel wat te doen heeft op het gebied van mensenrechten, misbruikt de top om religie boven de rechten van de mens te stellen en de vrijheid van meningsuiting onnodig in te perken, discriminatie op grond van seksuele geaardheid te negeren, en impliciet Israël als enige land in de beklaagdenbank te zetten“, aldus minister Verhagen op de website van Buitenlandse Zaken.

Terecht wordt er op mogelijk misbruik gewezen, maar om dan de dialoog te boycotten is een forse diplomatiek stap. VN-conferenties kenmerken zich door zulke vergaande compromissen dat de prioriteiten die het kabinet zich heeft gesteld, bijvoorbeeld wat de mensenrechten betreft, op korte termijn niet gehaald zullen worden. Dat neemt niet weg, dat een fors statement af en toe nodig is om doorbraken te forceren. De vraag is echter of incidentele boycots zullen helpen.

Het kabinet heeft, samen met Europese collega's, een andere slottekst voor de VN-conferentie opgesteld. De strategie had dus ook kunnen zijn: net zolang soebatten topt die tekst wordt aangenomen. Gezien de opstelling van een aantal deelnemers, zal dat niet lukken. Resultaat? De conferentie is mislukt, maar je maakt zo wel duidelijk waar iedereen staat. Op naar de volgende ronde. Diplomaten zijn geen barricade-tijgers, maar praten zich suf tot ook maar het miniemste resultaat is behaald.

De heldhaftige opstelling van Nederland verdient minstens zoveel kanttekeningen, als Verhagen plaatst bij die van andere landen.
Genève kennen we van de
historische conferenties waar regeltjes werden opgesteld voor oorlogsvoering en behandeling van (onder andere) krijgsgevangenen. Op beide gebieden schieten Amerika en Israël tekort. Zeker, zij niet alleen, maar Nederland heeft nog nooit een conferentie geboycot waar deze twee landen aan deelnamen, terwijl ze geen substantiële verbetering lieten zien. Ander voorbeeldje. Op aandringen van de Tweede Kamer, in 2007, tot een boycot van de VN-conferentie over vrouwen- en kinderhandel, stuurde het kabinet geen bewindslieden op pad omdat Wit-Rusland één van de organisatoren was. Dat land neemt het niet zo nauw met mensenrechten. Wel stuurde het kabinet er en paar ambtenaren heen. Een stevig diplomatiek gebaar, maar toch geen algehele boycot te noemen.Nederland doet het liefst mee aan alle VN-toppen en doet soms een parmantige duit in het zakje.

In 2005, op de grootste VN-conferentie ooit, riep Balkenende op meer geld uit te trekken voor ontwikkelingssamenwerking. Eén crisis en het Nederlandse budget gaat omlaag (omdat het is gekoppeld aan het nationale inkomen) en gaat minister Koenders snoeien in de subsidies aan hulporganisaties.

Met zulke maatregelen, inclusief de boycot van de antiracisme conferentie, bereik je eerder verwijdering dan toenadering. lijkt mij.
Ik ben niet tegen stevige strategieën bij brandende kwesties. Maar het zwalkende diplomatieke beleid wekt nu vooral de schijn van selectieve verontwaardiging. Ik denk niet dat de even selectieve Arabische deelnemers de heldhaftige opstelling van dit kabinet serieus zullen nemen.

Wijken voor het water

Wijken voor het water Je zou het op het eerste gezicht niet zeggen, maar in Zeeland is weinig draagvlak voor water. Wie echter de traumatische ervaringen van de Zeeuwen kent, begrijpt het verzet tegen plannen de Hedwigepolder onder water te zetten. Het kabinet zegt de Zeeuwse gevoelens te respecteren en heeft besloten de polder met rust te laten. Dat wil zeggen: als de Europese Commissie akkoord gaat. Zo niet, dan worden alsnog de dijken doorgestoken.

De polder was aanvankelijk gekozen als één van de gebieden die, in het kader van Europese afspraken, geschikt lijken om de natuur te herstellen. Waarmee bedreigde flora en fauna weer een kans kan krijgen en evenwicht tussen urbanisatie en natuur meer in balans kan komen. Maar ja, de Zeeuwen kiezen liever voor behoud van de landbouwgronden en recreatieve uitbating van de polder.

Ed Nijpels, voorzitter van de commissie die het kabinet adviseerde tot ontpoldering, verwacht tegen dit besluit ook de nodige weerstand. Op de eerste plaats van de Europese commissie, zeker van tal van natuurorganisaties en ook van onze zuiderburen, die een plas water boven hun hoofd kennelijk wel zien zitten. Dat is bij elkaar toch een groot draagvlak vòòr de ontpoldering, tegenover die paar Zeeuwen die tegen zijn. Het kabinet zwicht dus niet voor de macht van het getal.

In en rond het de Hedwigepolder krimpt Zeeland. Het aantal bewoners wordt steeds minder, hetgeen lokale bestuurders hoofdpijn bezorgt over de toekomst van hun heerlijkheden. In 1570 was Zeeland al zo'n heerlijkheid kwijt aan het wassende water, nu dreigen dorpen en zelfs steden ten onder te gaan door gebrek aan wassende bevolking.
Zou er een oplossing gevonden kunnen worden voor beide problemen? Kunnen de Zeeuwen blijven wonen en werken in een gebied dat onder water wordt gezet?

De BNA (Beroepsvereniging van architecten) hebben het Ontwerplab Krimp opgezet. Het Ontwerplab heeft een methode ontwikkeld waarin sociaal-economische, cultuurhistorische en ruimtelijke karakteristieken van een gebied gecombineerd worden met een analyse van de manier waarop mensen wonen, werken, recreëren en hoe de zorg is georganiseerd. De verkregen gegevens zouden bestuurders en beleidsmakers in krimpende gemeenten kunnen helpen zinnige plannen voor de toekomst te maken. Zo is ook onderzoek gedaan in Terneuzen, dat een stukje links naast de Hedwigepolder ligt.

Opvallend is dat één component ontbreekt: de natuur en de plannen over natuurherstel. Da's jammer van datzelfde BNA heeft grappige ideeën over wonen op water. “Bouwen met water is interessante en wereldwijd nijpende problematiek, die door creatieve en innovatieve bouwkundige oplossingen het hoofd geboden kan worden“, ronkt het op de BNA-website.

Zet de Hedwigepolder onder water, school de boeren om tot vissers en natuurbeheerders. Laat ze wonen in de futuristische paalwoningen die werden ingediend voor de prijsvraag Nieuw Tij, wonen in Zeeland, in mei 2006. Persoonlijk zou ik liever de pittoreske Japanse paalhuizen zien, zoals linksboven afgebeeld. Maar goed, het gaat om het idee ontpoldering te combineren met het gegeven dat sommige mensen niet voor het water willen wijken. Bouw dan wijken die voor water geschikt zijn.

En de natuur dan? Nou weet ik een soort paalwoning, van waaruit je de meest fantastische vogels kunt zien. Toegegeven, het is het enige paalhuisje en je moet je wel heel stilletjes gedragen. Dat moeten Zeeuwen kunnen opbrengen.

Voor het kabinet in botsing komt met de Europese Commissie, is het misschien verstandiger nog eens met de Zeeuwen rond de tafel te gaan en te zoeken naar alternatieven die natuurherstel en wonen en werken combineren. “Lukt 't vandaege nie, dan lukt 't merrege”, is een typische Zeeuwse uitdrukking, volgens de Zeeuwse commissaris der Koningin, Klara Peijs. De nuchtere en relativerende karaktertrekjes die zij de Zeeuwen toedicht, zouden het gewenste draagvlak misschien wat kunnen vergoten.

Huis met tuin

Huis met tuin De crisis woekert verder. Wat te doen in je vrije weekend, als je wat beter op de centen moet letten? De gelukkige bezitters van een huis met tuin gaan vrijdag 17 april natuurlijk een gratis advies voor een tuinontwerp halen. Het is dan juist voor niets dat het de Nationale Tuinontwerpdag is. Je moet dan wel een tuin hebben.

De woningvoorraad mag in 2007 gestegen zijn, er werden echter meer appartementen dan huizen met een tuin afgeleverd. Een verschijnsel dat al veel langer speelt.
Vorig jaar daalde de oplevering van nieuwe woningen. En nog steeds worden er meer appartementen opgeleverd dan huizen met een leuk stukje groen. Een appartement kan nog aantrekkelijk zijn als er een balkon aan zit, waar je wat groen op kwijt kan. Maar ook het aantal balkons valt tegen.

Wie wil tuinieren zou nog naar een volkstuintje kunnen uitwijken. Helaas worden veel nieuwe woningen in bestaand bebouwd gebied neer gezet, waaronder volkstuinen. De publieke belangstelling voor de Nationale Tuinontwerpdag zou dus wel eens flink tegen kunnen vallen.

De woningmarkt stagneert, er zijn aardig wat woningen zonder tuin, geld voor een mooi ontwerp zal schaars zijn. Waarom grijpt de organisatie de crisis niet aan om de Tuinontwerpdag levend en actueel te houden?

Bewijs de mensen een dienst en laat de tuinarchitecten gratis adviezen geven over hoe je op de soep voor je huis, op het dak van je woning, in de vensterbank, en op de balkonnetjes en in tuintjes die er nog wel zijn, op listige wijze aardappels, groente en fruit kunt verbouwen.
Natuurlijk kies je voor de meest decoratieve gewassen. Je kweekt het spul in potten en bakken die qua vorm en kleur het beste bij je interieur passen. Het mag iets kosten, want het brengt ook wat op.

De Nationale Crisistuindag, goed idee, doe er wat mee!

Gezichtsherkenning

Gezichtsherkenning

Het boegbeeld van TON wordt wel eens verweten, programmatisch gezien, geen duidelijk geprofileerd gezicht te tonen. Dat is niet helemaal eerlijk. Om de Nederlandse politiek meer smoel te geven, trekt Verdonk het land in, luistert naar de mensen, en wat ze hoort waardeert ze op tot programmapunt. Zoiets duurt even, maar dan heb je ook wat.

Op haar recent aangevulde bewegingsprogramma staat nu de capuchon. Die moest verboden worden, omdat deze, bij jongeren populaire klederdracht gezichtsherkenning onmogelijk maakt. Bewakingscamera's registreren wel eens capuchons, waaronder handen vandaan komen die de dragers beter thuis hadden kunnen houden. Om de gezichten van overlast en criminaliteit producerende jongeren te herkennen, moet er een verbod komen op het dragen van een capuchon in openbare gelegenheden, stelt Verdonk.

Het kabinet ziet daar niks in. Minister Van der Laan probeerde met humor Verdonk op andere gedachten te brengen. Verdonk wil alle gezichten zien, maar van geinponems is ze niet gediend. “Ik verwacht geen lullige grapjes”, spoot ze de minister in het gelaat. Want wat de beveiligingscamera's niet zien, had Verdonk wel gezien: “Overal Marokkanen met een capuchon!”

Daarmee dus haar eigen standpunt onderuithalend, want zij herkent die jongeren dus wel. Ze had het beter over een andere boeg kunnen gooien. Als geen ander weet ze de camera's te vinden om haar beweging herkenbaar te maken. Ze is daar soms zo druk mee, dat ze haar gezicht niet laat zien bij stemmingen in de 2e Kamer. Dat kan natuurlijk, zolang er geen verbod is op het weghouden van je gezicht, terwijl je eigenlijk het volk dient te vertegenwoordigen.

De peilingen zien er inmiddels slecht voor haar uit, ondanks al die exposure. En weet u waar dat aan ligt? Gebrekkige gezichtherkenning. Mevrouw Verdonk mag dan geen capuchons dragen, maar helemaal recht in haar ogen kun je niet kijken als ze op Prinsjesdag een semi-transparante hoed draagt. Gezichtsherkenning

Hoewel ze zich sterk maakt voor herstel van Nederlandse tradities, maakt ze zich onzichtbaar als er een oer-Nederlands buitje klettert.Schuilgaan

Bij haar optredens in de openbare ruimte bedekt ze soms het linkergezicht, dan weer eens haar rechterkant.
Links

Rechts

En tijdens haar ontmoetingen met de pers is ze voor de camera's nauwelijks herkenbaar door de vele journalisten om haar heen.
Vaag gezicht

Wie voor een betere gezichtsherkennig is, moet natuurlijk zelf wel het goede voorbeeld geven.

Vrijblijvende codes onder toezicht

Vrijblijvende codes onder toezicht

Het is voorbij met vrijblijvende gedragscodes. Wie zich onfatsoenlijk gedraagt kan op een confrontatie met de overheid rekenen.
Dat is menig burger al lang bekend. Drinken op straat, peuken weggooien, een krachtterm naar een ambtenaar in functie gooien, het mag niet en wie het toch doet kan op een boete rekenen. Uiteraard geldt dat ook voor zelfverrijkende onbeschoftheden als de belasting om de tuin leiden, een greep in de kassa van de supermarkt doen of een zak rollen.

Buiten de burger liet de overheid complete bedrijven en organisaties tot nu toe ongemoeid. Het bleef bij een vermanende vinger en een oproep het in een gedragscode onderling wat netter te regelen. Daar lijkt nu een eind aan te komen.
De financiële sector en de woningbouwcorporaties zijn als eerste de klos. De toezichthouders krijgen, op
aandringen van de 2e Kamer, meer bevoegdheden. De waakhond voor de woningbouwcorporaties is de overheid zelf. De corporaties werken aan een voorstel om ongewenst gedrag, zoals buitensporige bonussen, middels zelfregulering uit te bannen. Minister van der Laan vindt dat niet genoeg en wil dit jaar nog met een scherpe wetgeving komen.

De AFM (Autoriteit Financiële Markten) is de waakhond voor de geldsector. Minister Bos heeft in de Kamer toegezegd de bevoegdheden voor de AFM uit te breiden.
Voor 1 mei zal de Nederlandsche Bank (DNB) met een nieuwe regeling voor beloningen en de AFM krijgt juridische middelen om sancties op te leggen als een bank of verzekeraar zich daar niet aan houdt.

Het werd tijd, zullen sommigen zeggen. De wet is tenslotte de ultieme gedragscode, dient voor iedereen gelijke werking te hebben en regelt alles wat een samenleving aan uitwassen aangepakt wenst te zien.
Tegelijkertijd wordt de overheid te vergaande bemoeizucht en betutteling verweten.
Hoewel de overheid de burger ook vooral met oproepen, gedragscodes en voorlichtingscampagnes in het gareel probeert te krijgen, aarzelt de overheid niet met wetgeving te komen als dat allemaal niet zo snel helpt. Dat heeft het nodige geklaag over aantasting de individuele vrijheid tot gevolg en gaf een gevoel van ongelijke behandeling, waar het gaat om graaiende ondernemers.

Welke mensen zullen de volgende groep zijn, die de harde hand van de wetgever zullen treffen?
De
medische specialisten wellicht? Die declareren honderden miljoenen teveel. Tijd dus voor minister Klink in het voetspoor van collega's van der Laan en Bos te treden, zou je zo zeggen.

De vraag is nu: gaat de overheid te ver? Als een gedragscode niet werkt, is aangescherpte wetgeving dan het enige alternatief?
Of gaat de overheid niet ver genoeg? Overal een waakhond met vergaande bevoegdheden neerzetten.
Zegt u het maar.

Paaspuzzel

Thijs Rinsema
Wat hebben deze afbeelding en onderstaand gedicht met elkaar en met de dag van morgen (13 april) te maken?
Wie het eerst met het goede antwoord komt, krijgt een etentje met de redaktie aangeboden.

————Wij w88888888
————Wij w88888888
—————–w88888888
————Wij tr88888888
————Wij tr88888888
—Te blijven w88888888
Stelt men ons opnieuw teleur
Dan hebben wij nog een 8terdeur
————Wij w88888888
—————–w88888888
———————–tot?

De Paasvraag blijft open staan tot dinsdag 14 april, 22.00 u. Alle reacties daarna, zijn welkom, maar tellen niet mee voor de hoofdprijs.

Update 14 april '09:
Tja, geen anwoorden. Zelfs geen reaguudrer die een gokje waagt. De redactie zal alleen uit eten moeten gaan.
Voor wie er toch nieuwsgierig naar is,het antwoord is:
Kurt Schwitters hield 13 april in Drachten de laatste DaDa-bijeenkomst ter wereld.
Het afgebeelde werk is van Thijs Rinsema. Kurt Schwitters was bevriend met Thijs en zijn broer Evert. Inwoners van Drachten en schoenmakers die zich niet bij hun leest konden houden.

Technica's gezocht

Technica's gezocht Als het extra lange paasweekend voorbij is, is er weer werk aan de winkel. Dinsdag 14 april is het Girlsday. Da's niet een soort moederdag voor jonge meisjes, maar een jaarlijks terugkerend evenement om de schoolgaande dames te interesseren voor bèta-technische vakken.

De Girlsday vindt in heel Europa plaats, onder andere omdat in 2000 in Lissabon de EU-lidstaten hebben afgesproken dat er meer jongelui met een bèta-technische opleiding moeten komen. In dat kader moeten er 15 procent meer bètavaklui zijn in 2010. Om die 15 procent te halen zijn niet alleen jongens nodig. De meisjes moeten meedoen, anders wordt die Lissabon-doelstelling niet gehaald.

De VHTO (Landelijk Expertisebureau meisjes vrouwen en bèta techniek) verwacht dat in 2010, als gevolg van de vergrijzing, er in de technische sector 370.000 vacatures zullen zijn, terwijl er dan maar 300.000 nieuwe werknemers instromen vanuit de opleidingen.

Er zijn tal van knelpunten, waardoor meisjes veel minder vaak voor een technische opleiding kiezen dan de jongens. Een traditioneel rollenpatroon is er daar, nog steeds, één van. Daarbij menen de jongedames nog te vaak dat er in de techniek alleen baantjes zijn waar je je handen vuil maakt of dat het werk ten koste gaat van gelakte nagels,

Maar de perspectieven zijn ook niet zo geweldig voor de dames. In de technische sector worden de vrouwen doorgaans nog steeds lager betaald dan hun mannelijke collega's en een leuke carrière kunnen ze wel vergeten, als ze ooit in deeltijd willen werken wegens gezinsplanning.

Op Girlsday wil men de meisjes vooral laten zien hoe leuk, uitdagend of spannend technische beroepen zijn. Dat is echter een soort eenrichtings-maakbaarheid, die te weinig geïnteresseerden zal opleveren.

Je moet natuurlijk zo vroeg mogelijk beginnen. De VHTO ziet dat ook in en geeft voorlichting aan de ouders om hun dochters te motiveren voor een technisch beroep.
De tips zijn niet echt concreet. Een verhandeling hoe belangrijk het is voor de economie, zal bij de meeste jongedames het en oor in en het andere uit gaan. En voorlichtingsbijeenkomsten waar ze vrouwen kunnen ontmoeten, die al in de techniek werken zal ze leren dat salaris, de loopbaanontwikkeling en de masculiene rancunes genoeg reden zijn een andere werkomgeving te zoeken.

Dat zijn zaken waar de ouders weinig invloed op hebben. De overheid en het bedrijfsleven zullen aan die zaken nog het nodige moeten doen.
Wat kunnen ouders dan wel doen? Een paar tips & trics.

– Ga niet zeuren als Deborah rondhangt in de garage van oom Karel, omdat ze anders onder het olie en vet thuiskomt. Neem de juiste wasmiddelen in huis om de vlekken te verwijderen.
– Hou eens op met die poppen. Mochten ouders dan toch een Barbie geven, neem er dan een gehuld in overall en met een waterpomptang in het knuistje.
– Beter is de box vol te storten met lego of, op later leeftijd, een chemiedoos. Tenslotte mogen ze, als volwassen vrouwen, later wel met chloor, zeep en ammioak werken. Laat ze alvast experimenteren met de rest van de chemie.
– Als ze achter de pc zitten te chatten, wijs ze dan ook eens op het weblog van de
Wiskunde Meisjes. Wat ingewikkeld voor het al te jonge kroost, maar voor de reeds wat oudere en geïntresseerde dames zeer de moeite waard.

Verder iemand nog goeie tips?

Eigen vermogen burger verdampt

Eigen vermogen burger verdampt Dat Nederlanders een spaarzaam en behoudend volkje zijn, mag zo langzamerhand een mythe heten, die naar het rijk der fabelen verwezen dient te worden.
Er mag dan zo'n 250 miljard euro aan spaargeld op de banken staan, Nederlanders springen toch avontuurlijk om met hun geld. Tegenover al dat spaargeld staat namelijk 721 miljard euro aan schulden. Daarvan is grootste deel (€ 625 miljard) hypotheekschuld (zie
CBS bericht).

Tegelijkertijd begint het vermogen van de burger aardig te verdampen. De waarde van aandelen en obligaties is zo'n 66 miljard euro kleiner geworden. Wie beleggen ook als appeltje voor de dorst zag, kijkt nu tegen verschrompeld ooft aan. Zuur voor de mensen die hopen hun aandelen in te ruilen als hun huishoudbudget daar om vraagt.

Maar dan is er altijd nog dat spaargeld. Dat verdampt niet zomaar, hoewel dat er vorig jaar voor de IceSave-spaartders wel naar uitzag. Het totale spaartegoed van Nederland staat echter in geen verhouding tot de totale schuld. Je kan wel stellen dat de huishoudens een liquiditeitsprobleem hebben. Zeker als je meerekent dat de meeste hypotheekschulden hoger zijn dan de waarde van de gekochte huizen.

Valt de burger nu om? Nee, zo'n vaart loopt dat niet. Hooguit wordt de burger in zijn bewegingsvrijheid beperkt. Wie, om welke reden ook, van 't Woudt wil verhuizen naar Persingen, zou er wel eens voor moeten kiezen wat langer in 't Woudt te blijven wonen. Omdat het huis alleen tegen een veel te lage prijs van de hand is te doen.
Wie blijft zitten waar men zit en een redelijk inkomen heeft, zal niet snel in liquiditeitsproblemen komen. Of je moet ruim voldoende spaargeld in kunnen zetten om de verhuizing en het verlies aan woningwaarde te bekostigen.

Blijkbaar bereiden mensen zich voor op gebruik van hun spaargeld.
De DNB (De Nederlandse Bank) meldt een
opmerkelijke transactie. In februari namen haalden spaarders in totaal 2,9 miljard euro af van hun spaarrekeningen met vaste looptijd. De grootste opname sinds oktober 2001. Het grootste deel daarvan werd gestort op snel toegankelijke spaarrekeningen.
De DNB denkt dat de teruglopende rente op de vaste looptijd-rekeningen daar een oorzaak van is. Maar de DNB vermoedt dat meer mensen nu liever hun geld op liquide vormen van spaargeld zetten. Of de burger voelt nattigheid, òf de burger heeft grootse aankoopplannen.

Ik hou het op het eerste. De burger kiest voor veiligheid. Nog niet van de schok bekomen van vallende banken, lijkt het veiliger snel bij je spaargeld te kunnen. Nu is het spaargeld wel verzekerd. De spaarder kan op het garantiefonds van de banken rekenen. Gaat een bank failliet, dan keert dat fonds nog altijd tot maximaal € 100.000 uit. Vooral kleine spaarders zijn dus niet zomaar de dupe.

De NVB (Nederlandse Vereniging van Banken) wil nu van dat garantiefonds af.
De limiet van € 100.000 moet omlaag en het systeem dat alle banken meebetalen bij problemen, moet vervangen worden door een soort staatsverzekering. De banken betalen daar een premie voor en de staat keert eventuele claims uit. Een voorstel van de Adviescommissie Toekomst Banken. In het leven geroepen om de banken van een beter imago te voorzien.

Fijn imago. Sparend Nederland krijgt een lagere vergoeding en moet de hand ophouden bij de overheid. Die heeft ondertussen al aardig wat in de banken gestoken, waar nog allerminst duidelijk van is, wanneer en hoeveel daar van terugkomt. Zolang er geen bank meer omvalt, zal niemand iets van die gewijzigde regeling merken. Maar als het wel weer gebeurt, is de spaarder de klos.

Ik adviseer de NVB dat voorstel onmiddellijk te verdampen en met een regeling te komen, die de positie sterker maakt, dan die tot nu toe is geweest. Dat zou beter passen in de moreel-ethische verklaring (de Bankierseed), waaraan adviescommissie nog werkt.
Voor zover dat soort codes waarde zullen hebben.

Jong verkeerd, oud misdaan?

Jong verkeerd, oud misdaan? In november 2007 ging er een schok door het land. “Explosieve groei aantal criminele bejaarden“, kopte, onder andere, Elsevier. Aanleiding was een documentaire van Zembla, met de even afschrikwekkende titel “Bejaarden op het dievenpad“.

Harm Brouwer, opperhoofd van het OM (Openbaar Ministerie) wilde snel een onderzoek naar bejaarden die het rechte pad niet langer konden volgen. In de Zembla-uitzending wist een hoogleraar Forensische Psychiatrie te vertellen dat de toename aan geriatrische criminaliteit, te verklaren valt uit de degeneratie van de hersenen.

Het is 9 april 2009 en het onderzoek is klaar. Meteen opgepakt door de pers die nu constateert dat het goed mis is op hoge leeftijd. “Een forse toename van het aantal criminele ouderen“, zegt de een. “Criminaliteit onder 65-plussers neemt snel toe“, zegt een ander.
Het OM stuurde het bericht de wereld in onder de vette kop: “OM-studie: seniorencriminaliteit is een bescheiden probleem“.

Waarschijnlijk dementeren journalisten en persvoorlichters van het OM in rap tempo. Want hoe kan het anders dat journalisten die vette kop over het hoofd hebben gezien? Evenals het zinnetje: “Het aandeel van de 65-plussers in de totale criminaliteit blijft gering“.

Het kan ook zijn dat de journalisten ernstig in verwarring zijn gebracht door de eerste regel van het OM-bericht: “Het aantal oudere verdachten is de laatste jaren fors gestegen“.
Ja, wat is het nou? Zuchten we onder een terreur van bejaarde bendes of zijn slechts een paar oudjes het spoor bijster?

De explosieve groei waar Elsevier het in 2007 over had blijkt 0,5 procent te bedragen. In 1996 bedroeg het aandeel van bejaarden op de totale score aan verdachten slechts 1,8 procent. Dat is tot 2007 gegroeid naar 2,3 procent. In elf jaar dus gemiddeld 0,045 procent per jaar gestegen.
Wie dat een forse en snelle toename noemt, moet zich toch eens op ouderdomskwaaltjes laten onderzoeken.

Hoewel? In het OM-onderzoek staat dat veroudering wel tot achteruitgang van een aantal cognitieve functies leidt, maar dat het emotionele domein een opvallend positief effect laat zien. Of, zoals het OM schrijft: “Het oudere brein is beter in staat tot zelfbeheersing dan het jongere. Dat zou als effect kunnen hebben dat senioren minder snel over de schreef gaan“.

Maar goed, er gaan dus wel iets meer ouderen in de fout. Moord en doodslag? Inbraken en zakkenrollerij? Nee, “uit het onderzoek blijkt dat de senioren van tegenwoordig maken zich in de eerste plaats schuldig aan verkeersdelicten, op afstand gevolgd door gewelds- en vermogensdelicten“, zo meldt het OM.

Conclusies? Vrees niet voor je oude dag. Er zal van alles anders zijn, maar je wordt niet zomaar een bejaarde crimineel. Vrees wel de pers die blijkbaar zondebokken te weinig heeft om de kolommen te vullen. Met een beetje dank aan het OM, die ook wel eens de aandacht wil afleiden van de criminaliteit die we dagelijks in voorgeschoteld krijgen.