Bekeringscodes

BekeringenEen religie is een bedrijf. En net als bij alle andere bedrijven heeft men daar niet alleen met gedragscodes te maken die voor intern gebruik bedoeld zijn, maar ontkomt men er ook niet aan gedragscodes te ontwikkelen die voorschrijven hoe men de rest van de wereld tegemoet treedt.
In 2009 moet er een “
gedragscode bekeringen” klaar zijn. In de eeuwigdurende campagnes om zieltjes te winnen, wordt wel eens op gevoelige tenen getrapt en de gedragscode gaat richtlijnen geven hoe daar mee om te gaan. Men wil voorkomen dat de diverse religieuze stromingen al te agressief elkanders leden afpikken. Nu vliegen de beschuldigingen en klachten over en weer. De Russisch-orthodoxe kerk vind dat het Vaticaan al te nadrukkelijk de schaapjes tot haar kudde roept en het Vaticaan zelf vindt dat de pinkstergemeenten misleidende reclame maken.
De gedragscode die de gezamenlijke christelijke bewegingen willen opstellen, moet ook voorkomen dat een bekering in sommige gevallen tot de dood kan leiden. Mogen we hieruit opmaken dat de religieuze leiders kennelijk niet helemaal zeker zijn in wiens hemel een bekeerling terecht zal komen?
Het werd wel tijd dat er zo'n gedragscode komt. Hopelijk verlost ons dat van verstoring van de zondagsrust als er weer een jehova aanbelt, die alleen maar te verjagen valt door zijn/haar voet af te knellen als we de deur met een knal dichtgooien. Misschien zijn we dan ook voorgoed af van de geluidsoverlast op straten en pleinen, veroorzaakt door pinksterpredikers.
Natuurlijk hoort bij een gedragscode ook een commissie die toezicht houdt op de naleving ervan. Dat zal nog een ingewikkelde klus worden. Het is tenslotte een kenmerk van alle religieuze richtingen dat men de enige, zaligmakende waarheid in pacht meent te hebben. Dus het wordt de vraag wie er straks bij een klacht het laatste oordeel zal vellen.
Mocht de gedragscode overtreden worden of is de klachtenafhandeling niet naar wens van de gelovige consument, dan kan deze altijd nog over gaan tot een protestactie naar voorbeeld van de Dalits in India. Op het oude blog kon u vorig jaar lezen hoe zij het hindoeïsme
inruilden voor een geloof naar keuze. Op grond daarvan nog een tip voor de gedragscode bekeringen. Regel 1: probeer eerst eens een jaartje alle geloofsrichtingen uit voor u uw keuze maakt. Die regel zou zendelingen ook moeten verplichten de aspirant-gelovige te wijzen op het bestaan van alternatieven. Wellicht is er dan nog hoop dat mensen dichter bij elkaar komen en niet door religieuze opvattingen uit elkaar gedreven worden.

Wek zelf uw stroom maar op

LichaamswarmteIn de jacht naar nieuwe, schonere energiebronnen doen de meest futuristische ideeën de ronde. Er is nog veel verspilde energie die in nuttige energie kan worden omgezet. Lichaamswarmte bijvoorbeeld. Nog even en The Matrix Reloaded wordt werkelijkheid. In die film ontdekten machines hoe ze de lichaamswarmte van mensen konden gebuiken voor hun eigen energie.

Wetenschappers in Duitsland hebben de methode om uit lichaamswarmte energie op te wekken verbeterd. De doorbraak bestaat er hier in dat nu slechts een klein temperatuurverschil nodig is om stroom te kunnen opwekken.
Het idee om lichaamswarmte te gebruiken is niet nieuw. Zo is er een chip ontwikkeld die lichaamswarmte in stroom om moet zetten om een
pacemaker op gang te houden. Dat kan ingrijpende operaties schelen, waarbij de batterijen moeten worden vervangen. Ook gehoorapparaatjes zouden zonder batterijen kunnen, door lichaamswarmte te gebruiken. Verder denkt men electronische horloges op die manier van energie te kunnen voorzien en ook het mobieltje batterijloos te laten bellen.
Lichaamswarmte kan ook benut worden bij de verwarming van huizen. Samen met de warmte-afgifte van huishoudelijke apparaten kunnen zogenaamde
passiefhuizen een bijdrage leveren aan minder energieverbruik en dus ook minder CO2-uitstoot. Zelfs varkens produceren zoveel warmte dat ook hun stallen goedkoper en milieuvriendelijker verwarmd kunnen worden.
De mens heeft voor van alles en nog wat stroom nodig. Nu kan alle warmte en beweging in energie worden omgezet, dus waarom zouden we niet zelf voor onze stroomopwekking zorgen, in plaats van daarvoor de natuur leeg te roven? Aan veel alternatieve energiebronnen kleven tal van bezwaren. Kernenergie geeft afvalproblemen, windmolens zijn beperkt rendabel en het kost menig meeuw zijn kop. Zonnecellen zijn te duur en oliewinnig uit koolzaad en plambomen kan tot bodemverschraling leiden.
Wij willen energie? Dan produceren we die zelf maar. Zou het een oplossing zijn om alle subsidies voor alternatieve energiebronnen aan te wenden om de enregiebronnen die we bij ons dragen te ontwikkelen? Zou onze gezamelijke motoriek, ontlasting en lichaamswarmte genoeg kunnen zijn om ons van onze energiebehoeften te voorzien? Waarschijnlijk niet, maar de grens van het energieverbruik moeten we dan leggen bij wat het menselijk lichaam kan leveren. En het duurt misschien te lang voor er technologieën zijn die onze eigen bronnen beter kunnen benutten. Maar het kan wel een keuze zijn: onze energie, die leveren wij voortaan zelf.

Zondagsrust bestaat niet

Don CamilloDe tijd dat de zondag een dag van contemplatie was en mensen hun band met god wat aanhaalden is al lang verleden tijd. Maar pas nu is een onderzoeker er achter gekomen hoe dat nou zo gekomen is. Christenen hebben het te druk om meer tijd in hun relatie met god te steken, zo lezen we op rknieuws.net. Die conclusie staat in een onderzoeksrapport dat, godbetert het, ook nog eens “The Obstacles to Growth” heet.
Zo'n 40% van de gelovigen zeiden te druk bezig te zijn om nog wat tijd voor de Heer over te hebben. In Japan, de Fillipijnen en Groot-Brittanië hebben ze het net iets drukker dan in Uganda en Maleisië. Vrouwen zijn ook iets drukker bezig dan mannen. Advocaten hebben het minst tijd voor contact met de heer en ook managers, verplegend personeel en huisvrouwen komen weinig toe aan het onderhouden van de band met boven.
Maar het meest opmerkelijke is dat met name zij die hun dagelijks brood aan het geloof verdienen het veel te druk hebben om hun relatie met hun werkgever goed te houden. Ruim de helft van de geestelijke herders zeggen van klusje naar klusje te moeten rennen. Een momentje rust voor een goed gesprek met god zit er nauwelijks in.
De onderzoekers hebben verzuimd uit te vlooien waarom christenen het zo vreselijk druk hebben. Nu ben ik een volslagen leek op religieus gebied, maar één pregnant voorbeeld ken ik wel. De heer G. dubbeljoe B., topmanager van de Verenigde Staten, heeft het zo druk met zichzelf dat hij ondertussen de weg goed kwijt is en het drukker heeft met zaken die toch echt van god los zijn (Noot: Deze steekproef is niet representatief!). Hetgeen een doorn in het oog is van orhtodoxen in Amerika, die er alles voor over hebben om
Jezus in het Witte Huis te krijgen.
Voor de zondagsoverweging van vandaag in verband met bovenstaande dan nu de stelling “zet je relatie met god op de helling”.
Mocht het waar zijn (dat weet je met geloofszaken tenslotte nooit) dat als mensen het druk hebben, hun relatie met het hogere begint te wankelen, dan zou het voor de wereld een goede zaak zijn iedereen een overvolle agenda te bezorgen.

Hergebruikcodes

HergebruikEen beetje bedrijf doet zijn best om het milieu te sparen. En waar mogelijk maakt men daar ook reclame mee. Goed voor het merk en consumenten gebruiken de producten ook met een schoner geweten.
Zo
publiceert Daf Trucks sinds kort recyclinggidsen op haar website om het hergebruik van onderdelen te stimuleren. Volgens het bedrijf zelf zet men de bedrijfswagen zo in elkaar dat 80% van de kunststofdelen en 90% van de metalen delen geschikt zijn voor hergebruik. Wie denkt in een gloednieuwe truck rond te karren, kan dus voor 85% bedrogen uitkomen, maar wel 100% tevreden zijn over het gespaarde milieu.
In de recyclinggidsen van Daf valt te zien welke onderdelen voor een tweede leven geschikt zijn. De onderdelen zijn voorzien van codes, zodat reparateurs en opbouwers ze makkelijk kunnen vinden en op de juiste manier kunnen toepassen.
Goed voorbeeld doet goed volgen? Om te beginnen kan de overheid normen opstellen die elk bedrijf verplichten hun product minstens net zo hergebruik-vriendelijk te maken als een Daftruck. Om de nationale trots wat op te poetsen mag dat gerust de Daf-norm genoemd worden. Met daarbovenop een commitment-verdrag om over uiterlijk 10 jaar alle producten 100% recyclinggeschikt te maken. Nu is recycling natuurlijk uitstel van executie. Ik weet niet hoe lang je een product veilig kunt reconsumeren, maar ik veronderstel dat er toch een keer een punt komt dat onderdelen alsnog naar de afvalverwerking gaan. Tenzij een of andere Willie Wortel materialen verzint die het eeuwige leven hebben. Dan kunnen we ons luxe leventje eindelijk duurzaam voortzetten zonder dat we het milieu belasten met bergen afval. Die mogelijkheid tart de fantasie.
Het zou in principe kunnen betekenen dat er helemaal geen nieuwe producten meer gemaakt hoeven worden. Einde aan de groei. Van elke total loss gereden auto kan weer een nieuwe worden gemaakt. Elke koelkast kan gerestyled worden tot een diepvriezertje die bij je nieuwe interieur past. Elk kledingstuk kan aangepast worden aan de volgende modetrend.
Zou allemaal kunnen, als er één factor ook wordt gerecycled: de mens. Als de bevokingsgroei blijft stijgen, hebben we niet genoeg aan louter hergebruikte producten om in ieders behoeften te voorzien. Tenzij ook de mens voor hergebruik geschikt wordt gemaakt. Met een beetje genetische manipulatie moet het toch mogelijk zijn huid, haren en organen te upgraden. Vervolgens wereldwijd het donorschap verplichten en wie dan nog aan gezinsuitbreiding denkt kan op internet recyclinggidsen raadplegen om uit die databases een nazaat samen te stellen. Met de juiste codes bij de hand kun je een erfgenaam krijgen die volledig matcht bij je stamboom. De levertijd houden we op 9 maanden. Dat moet ruim genoeg zijn om het model te testen op levensvatbaarheid, duurzaamheid en de normen en waarden die de samenleving aan een nieuwe burger stelt.
Een toekomst zonder schroothopen, afvalbergen en begraafplaatsen. Zo houden we meer dan genoeg ruimte over voor het eeuwige leven, zonder de aarde te plunderen en de omgeving te verzieken. De hergebruikcode als de science fiction van de maakbaarheid.

Vakantiebestedingen

Bellen

Gelukkig zijn vakantiebestedingen niet aan nauwkeurige regels gebonden. Tijdens het zomerreces kunnen de dames en heren politici gaan en staan waar ze willen. Hoewel? Nu er een paar oppositiepartijen een nader onderzoek willen naar de overheidsbestedingen voor grote projecten, kan de vakantierust wel eens akelig worden verstoord. Herinnert u zich de vorige zomer nog en een ambtenaar Balkenende probeerde te bereiken, omdat de SP hem wilde terugroepen van zijn vakantieadres?

De SP heeft er ditmaal (nog) niet om gevraagd, maar het is goed denkbaar dat dit keer de VVD tot actie overgaat, al was het alleen maar omdat men daar vind dat het kabinet al genoeg kostbare tijd heeft verkwanseld aan de 100-dagen gesprekken. En wie is er dan de klos? Jawel, dezelfde ambtenaar die vorig jaar ook de zure taak had met Balkenende te overleggen. Waar hij op vakantie is weten we niet maar als daar de telefoon rinkelt zou het wel eens zo verder kunnen gaan:

Mevr. B.: “Ja, zegt u het maar…”
Ambtenaar: “Neemt u mij niet kwalijk dat ik stoor maar is uw man daar?”
Mevr. B.: “Nee, die ligt in het buitenbadje met zijn eendje te spelen”.
Ambt.: “Ach, wilt u zo vriendelijk zijn hem even aan de lijn te roepen?”
Mevr. B.: “Wat?! Alweer???? Die brutaliteit had u vorige zomervakantie ook al! Ik heb mijn man toen geadviseerd dat voor eens en altijd te voorkomen. Blijkbaar heeft hij u over het hoofd gezien bij de aangekondigde ambtenarenontslagen.”
Ambt.: “Mevrouw, met alle respect, ik moet toch dringend met uw man overleggen.”
Mevr. B.: “Met alle respect? Alle? Ik weet niet wat u daar onder verstaat, maar u toont nu toch geen enkele grammetje respect. En wat is er deze keer de reden voor?”
Ambt.: “De SP mevrouw.”
Mevr. B.: “Wel, potterjandriedubbeltjes! Ik dacht dat we het daar vorig jaar al over hebben gehad, is het niet?!”
Ambt.: “U heeft gelijk, maar nu doet de VVD ook mee.”
Mevr. B.: “Ja, en? Die willen overal aan meedoen, maar daar is in deze termijn dus gans geen sprake van.”
Ambt.: “Welnu, mevrouw, wij weten hoe uw man gehecht is aan zijn rust en zijn eendje. Daar dreigt door de SP en de VVD nu de klad in te komen.”
Mevr. B.: “En jullie zijn niet capabel genoeg dat vakkundig op te lossen? Ik begin toch waarlijk te geloven dat het belastinggeld geheel verkeerd aan jullie wordt besteed.”
Ambt.: “Tja, over die bestedingen wil ik nu echt even met uw man overleggen, want anders kost het straks nog zijn k…”
Mevr. B.: “Kost het wat….? Bent u nu helemaal de weg kwijt? Die nieuwe boekhouder gaat toch over de kosten? Belt u hem maar. Wat denkt u wel. Mijn man gaat over hogere zaken!”
Ambt.: “Deze kwestie kan wel eens zo hoog oplopen dat uw man dat onder die zaken zal rekenen.”
Mevr. B.: “Ah! Dat verandert de zaak. Vertelt u eens, waar gaat het eigenlijk over?”
Ambt.: “Men meent dat er regels zijn overtreden betreffende de aanbestedingen bij grote projecten.”
Mevr. B.: “Pffff. Daar heeft u mijn man niet bij nodig, die houdt zich altijd keurig aan de regels.”
Ambt.: “Natuurlijk, maar zelfs de Algemene Rekenkamer denkt dat er nu toch wel iets mis is gegaan.”
Mevr. B.: “Huh? Wordt die tegenwoordig dan gerund door Pabo-studenten? “
Ambt.: “Ik volg u even niet.”
Mevr. B.: “(Diepe zucht) Luistert u eens goed. Rutte heeft gewoon de pest in dat hij zelfs in zijn vakantie moet werken om in de aandacht te blijven, de SP daar besteden wij nooit enige aandacht aan en verder hebben we hier onze handen al vol om met dat afwisselende weer nog een beetje leuk vakantieprogramma in elkaar te zetten. Wat er thuis gebeurt zal dus wel het laatste zijn waar we hier mee bezig zijn. U lost het zelf maar op. U bent aangenomen om tijdens onze welverdiende rust op de winkel te passen. Daar moeten wij toch op kunnen rekenen. En als u niet in staat bent dat naar behoren te doen, dan zal ik mijn man adviseren nergens meer wat aan te besteden. Eens kijken hoe er dan gepiept wordt! “
Ambt.: “Mevrouw, met uw welnemen, ik denk niet dat u….”
Mevr. B.: “Genoeg! Jandorie! Weet u wat wèl een correcte aanbesteding is? Dat u uw tijd goed besteedt. Ga aan uw werk! En rekent u er niet op dat we de komende dagen onze mobiele telefoon aan laten staan. Tabé!”

Droomkabinetje

KabinetjeNu de oppositie blijkbaar geen boodschap heeft aan het zomerreces en druk doende is het kabinet te slopen, kunnen we misschien even wat dagdromen over een nieuw kabinetje.
De PvdA heeft
Jan Pronk gevraagd het leiderschap van die partij op zich te nemen. Dat zou uiteindelijk tot een prominente plaats in een nieuw kabinet kunnen leiden. Wat mij betreft zo snel mogelijk en dan als minister-president.
Omdat we in dit land altijd met coalities te maken zullen hebben zullen er naast Jan Pronk ook wat senioren uit andere partijen deel moeten nemen. Mede in het kader van de vergrijzing is het wellicht aardig om louter senioren in een nieuwe regering te hebben.
Herman Wijffels (CDA) moet er dan ook in. Na zijn informatiewerk zag het er veelbelovend uit, maar de jongetjes en meisjes in zijn klasje maken er toch wel een rommeltje van. Laat hij dus het werk zelf doen.
Nog een fraaie kandidaat lijkt me dan Neelie Kroes (VVD). Het is dan meteen afgelopen met aanbestedingen die niet volgens de regels verlopen, want zij heeft, als EU-commissaris, al menig groot bedrijf te grazen heeft genomen die soortgelijke regels heeft overtreden. Ze is niet te beroerd om zelfs firma's als Shell aan te pakken.
Mocht het huidige kabinet door de VVD en PVV ten gronde worden gericht: wie kunnen er dan verder nog in een nieuwe senioren-kabinetje? Schuif uw kandidaten maar naar voren!

Veilig spelen in de stad

GlijbaanKinderen die opgroeien in de stad hebben niet zo gek veel speelruimte. Gewoon voor je huisdeur op straat spelen is er vaak niet bij. Als je een beetje geluk hebt is er een speelplaats in de buurt en met wat minder geluk moet je op de schoolvakanties wachten tot er ergens een bouwspeelplaats of vakantiedorp wordt opgezet.

Ouders met genoeg inkomen verhuizen dan ook naar een meer kindvriendelijke lokatie, maar ook daar is het behelpen. Bij de realisatie van vinexdorpen worden eerst de huizen, dan de wegen, vervolgens wat groen met een hondenuitlaatplek en op de laatste plaats wat speelruimte voor kinderen aangelegd. In veel gevallen beperkt zich zo'n plek tot keurig aangelegde rubberen tegels met een design-wipkip en de luxere uitvoeringen kennen misschien nog een glijbaantje. De speelruimte voor kinderen als sluitpost van de planologische begrotingen.

Toch zijn er genoeg mensen die zich druk maken over leuk en veilig buiten spelen. Zo zijn er in Den Haag ouders die het meer dan zat zijn dat hun kinderen onder de hondenpoep thuiskomen als ze een kwartiertje buiten hebben gespeeld. Dus die richten een stichting op die zich beijvert voor een schone leefomgeving voor hun kroost.
En staatsecretaris
Bijleveld meende de gemeente waar ze burgemeester was, bij haar afscheid een pannakooi kado te moeten doen om kinderen een veilig voetbalplekje te geven. Die plek komt dan in haar eigen woonwijk waar vooral gezinnen wonen waarvan de kinderen al op hockey en tennis zitten. Sporten doen ze dus al en het tennispark ligt om de hoek.

Dan zijn er ook nog de architecten. Hoewel de buitenspeelruimte dus vaak het kind van de planologische rekening is, zijn er onder hen ook mensen die na willen denken over de ruimte voor het spelende kind. Daarbij gaan ze diep, want ze beperken zich niet tot de technische vormgeving van een speelplein of speeltoestel alleen.

Architektenburo Döll en kunsthistorica Liane Lefaivre borduren door op de ideeën van Aldo van Eyck, die in Amsterdam een netwerk van speelplaatsen mocht ontwerpen waarbij rekening wordt gehouden met de stedelijke planologie, de wensen van buurtbewoners en de leefwereld kinderen. Aldo van Eyck vond bijvoorbeeld dat de speeltoestellen zo neutraal mogelijk van vorm moesten zijn om de kinderfantasie alle ruimte te geven.

Architecte Marlies Rohmer vind dat de hut en de klimboom terug in de stad moeten. Geen keurige design speelplaatsen waar rust, reinheid en regelmaat is gegarandeerd, maar avontuurlijke plekken omdat kinderen volgens haar rommel, rotzooi en ravage willen.

De vraag is hoeveel ruimte kinderen de komende jaren zullen krijgen om geheel naar eigen inzicht buiten te spelen. De veiligheid van onze kinderen is zo'n belangrijk thema geworden dat er zelfs een ministerspost voor is opgericht. Volgens de normen en waarden die hier aan ten grondslag liggen is het helemaal nioet zo goed om kinderen maar wat aan te laten rommelen en rotzooien. De samenleving is al zo'n ravage. Dus komen er vooral veel beperkende regels en voorgekookte speelruimten.

Ik denk dat Marlies Rohmer's ideeën juist goed zijn om kinderen spelenderwijs te laten ontdekken hoe ze hun omgeving, hun wereld, naar hun speelse hand kunnen zetten. Creativiteit bevorder je niet met design-cleane speelplaatsen, maar eerder met een hoop zand en een paar losse takken en dan maar zien wat een kind ervan maakt. Rommelen en rotzooien, de mens doet haar geschiedenis lang niets anders. Daar komen net zoveel lelijke als mooie dingen uit voort.

De architecte bedoelt het goed, maar haar plannen zullen hoogstwaarschijnlijk sneuvelen op het menselijk tekort van ministers die menen dat strak gereglementeerde opvoeding de enige weg naar een veilige toekomst voor kinderen is en er dus speelplaatsen moeten komen die meer aan de waarden en normen van de minister voldoen dan aan de fantasieën van een kind.
Daarmee is Marlies Rohmer bij deze de volgende genomineerde voor de Donkey Shocking Award.

De hersens van een ambtenaar

HersenfotoHet is zomer en toch is het nat genoeg. Ik waarschuw u maar vast dat dit bericht minstens net zoveel water bevat als de gemiddelde komkommer. Wie meer wil weten over de relatie tussen verstand en de hoeveelheid hersenmassa, moet zeker doorlezen. Degenen die menen dat verstand niets met de fysionomie van onze bovenkamer te maken heeft wens ik verder een prettige dag.

De Franse neuroloog Lionel Feuillet sloeg stijl achterover toen hij de hersenscan zag van een Marseillaanse ambtenaar. Zijn hersens waren zo'n 50 tot 75% kleiner dan bij een 44-jarige volwassene gebruikelijk is. De man had een IQ van 75, wat wel onder het gemiddelde van 100 ligt, maar de man was beslist niet geestelijk gehandicapt. Hij leidde een even normaal leven als mensen met voldoende hersenweefsel.
De ambtenaar was naar het plaatelijke ziekenhuis gegaan omdat hij een zwak gevoel in zijn been had. Toen hij de artsen vertelde dat hij op zijn veertiende jaar daar ook last van had, maar dat de klacht verdween toen een aftappunt op zijn hoofd werd verwijderd omdat hij last had van een waterhoofd, besloten de artsen die hersenscan te maken.
Het aftappen van overtollig vocht had plaatsgevonden vanaf zijn 6e maand tot zijn veertiende jaar. Na het verwijderen van het aftappunt is de hoeveelheid vocht blijkbaar weer toegenomen en heeft het hersenweefsel in de verdrukking gebracht. Alle delen van de hersen die motoriek, gevoeligheid, taal, gezichtsvermogen, gehoor en emotionele en cognitieve functies besturen, waren behoorlijk geslonken. Toch bleef dat kleine brein normaal functioneren.
De artsen besloten het nodige vocht opnieuw af te tappen, waarna de klacht over de benen verdween. Een speurtocht op internet leverde geen nadere informatie op over hoe het met de verstandelijke vermogens van de Franse ambtenaar daarna verging.
Opmerkelijk is dus wel dat we blijkbaar met aardig wat hersenvolume minder af kunnen om een normaal functionerende mens te zijn, met een redelijke baan en een aardig gezin met twee kinderen. De conclusie dat er ook komkommers zij die tot nadenken stemmen is geheel voor rekening van uw redacteur, wiens hersens wel een gemiddeld normaal volume hebben.
Met dank aan
Noorderlicht die het bericht weer had van NewScientist.

CO2 goed voor de pc

KoelkastpcDat je pc een bijdrage levert aan de CO2 uitstoot spreekt vanzelf. Produktie, gebruik en afvalverwerking van het ding dragen aardig bij aan de globale verwarming. Massaal stoppen met computeren zit er niet in. Dat gebeurt pas het zo warm op aarde geworden is dat de pc niet meer te koelen is en dan geeft-ie vanzelf de brui eraan.
Terwijl menig pc-magazine kwistig rondstrooit met koeltips, wordt ondertussen wel onderzoek gedaaan naar een meer verantwoorde koeling van het in aantal groeiende datacenters. Want pc en internet is tegenwoordig één en hetzelfde en al dat virtule vekeer loopt via grote datacenters.
Een datacenter is een gebouw waar een heel stel computers (servers) de hele dag door hard aan het werk zijn om een soepel internet gebruik voor ons mogelijke te maken. Nou geeft 1 pc al aardig wat warmte af, die bij een slechte koeling zichzelf de das om kan doen, dus een heleboel op een paar vierkante meter kunnen elkaar een fikse burn-out bezorgen.
Dat loopt zo'n vaart niet want de koeling van die datacenters is meestal goed verzorgd. Het levert alleen wel problemen op voor het milieu. Vooralsnog wordt er veel gekoeld met water. Er dus koele materie onttrokken aan de omgeving en wordt het weer warm geloosd.
Dat is niet het enige probleem. Waterkoeling is niet alleen een dure oplossing, het kan ook voor meer weerstand zorgen waardoor de servers trager worden. Reden genoeg om naar andere koelmethoden uit te kijken. Een manier waar misschien een frisse toekomst in zit is koelen met CO2. De uitstoot van CO2 kan worden afgevangen en het bedrijf Rittal heeft al een serverprototype ontwikkeld dat met die CO2 gekoeld kan worden. Men hoopt zo ook een bijdrage aan de CO2-vermindering te kunnen leveren.
Nu zoeken de eigenaars van al die datacenters (Google, Microsoft, Yahoo, enz,) op de eerste plaats naar plekken waar men snel en goedkoop aan de benodigde stroom kan komen: dicht bij een windmolenpark in de Eemshaven bijvoorbeeld. Ook voor het koelprobleem zoekt men plekken waar koelvloeistof dicht in de buurt is. In Bergen bouwt Google een nieuw datacenter omdat er een kanaal in de buurt ligt en het koelwater er dus voor het opscheppen ligt.
Maar hoe warm het ook allemaal wordt, het verminderen van dataverkeer zal net zo slecht haalbaar zijn als minder autoverkeer. Zo zit de wereld niet in elkaar, toch? Maar wie weet komen deskundigen net op tijd met de CO2 koeling. Er is nog erg weinig expertise met deze methode, maar de klimaatveranderingen en de steeds strenger wordende eisen om energiegebruik zo frisjes mogelijk te laten verlopen zijn natuurlijk wel een stimulans om daar verandering in te brengen. Zo kan CO2 koeling misschien het ei van Columbus worden en kunnen wij onbekommerd op onze pc doorbloggen. Nu moet ik om wille van het klimaat stoppen, want dit stukje heeft alweer net iets teveel CO2-uitstoot veroorzaakt. Excuses.

Lees meer hierover in CO2 als koudemiddel: revolutie of valse hoop? en Energieverbruik in datacenters.

Vragen? Weg ermee!

PuzzledEr blijven hier nog wel eens wat vragen hangen. Oplossing 1 is: in de prullenbak ermee. Morgen zijn er ongetwijfeld weer nieuwe vragen.
Oplossing 2 is: help de redaktie een stukje op weg. Dat zal zeker ook nieuwe vragen oproepen, maar het voedt wel de gedachtenkronkels van de redaktie hier. Daarom vandaag nog wat openstaande vragen, waar je lustig op los mag schieten.

Vind je dat je het gemeentelijke budget veel beter kan besteden dan burgemeester, wethouders en gemeenteraadsleden doen?

De Tour de France is niet bepaald de beste fietsreclame. Verzin eens een list om iedereen aan het fietsen te krijgen.

Welk gat van Nederland is nog niet door deskundigen ontdekt en kan dit landje een ereplaats op het historische wereldpodium geven?

En de vraag van gisteren: hou jij het wel zonder doping vol op je werk?

Prettige dag verder.