Verdonk: Pilatus of Ceasar?

Pollcie versoEr waart een visionaire rond in Nederland. Iemand die haar klassieken kent en aanstuurt op een neo-grieks/romeinse democratie.
De oude grieken kenden een tijd waar het volk de mening over belangrijke kwesties mocht geven. De
agenda van die volksraadplegingen werd echter niet door het volk zelf bepaald.

De Romeinen gaven daar af en toe wel gelegenheid voor. Als het volk verzameld was in de amfitheaters om een lekker partijtje matten tussen gladiatoren bij te wonen, liet Julius Ceasar het publiek soms over het lot van de verliezer beslissen door met de duim aan te geven of hij mocht blijven leven of niet.

Pontius Pilatus liet ooit, met Pesach, het volk beslissen over wie gratie van de doodstraf mocht krijgen. Dat kostte Jezus zijn kop, de man werd gekruisigd en de gevolgen kennen we tot op vandaag de dag nog.

Rita wil dat het volk het voor het zeggen krijgt. Een continue volksraadpleging moet haar politieke agenda gaan bepalen. Wordt zij daarmee de Julius Ceasar van de moderne tijd?
Ceasar was sterk in verdeel-en-heers tacktieken. Een man die wist hoe je het volk tevreden kon houden. Af en toe een duim opsteken en het volk ging weer tevreden naar huis en Ceasar kon over tot zijn eigen orde van de dag.

Of is ze meer het Pilatus-type? Een man die eigenlijk inzag dat het rumoer rond Jezus vooral op onderbuikgevoel was gebaseerd. Hij dacht listig te zijn door het volk te laten kiezen tussen een moordenaar en een geloofsfanaticus. Hij ging er van uit dat de moordenaar door het volk verkozen zou worden tot de kruisdood. Pilatus kwam bedrogen uit.

Het lijkt er op dat Verdonk zich de toekomstige Ceasar waant. In een interview met De Pers zegt ze immers dat ze er alles aan zal doen om haar eigen overtuigingen overeind te houden.
Zo'n overtuiging is dat tot het volk een select gezelschap behoort, die zij 'de meerderheid' noemt. Wie, in haar termen, tot de minderheid behoort, moet met respekt worden benaderd, “maar meer ook niet”. Verdeel en heers dus.

Om te voorkomen dat ze op de ongelukkige Pontius Pilatus zal lijken, dekt ze zich alvast in. Haar meerderheid mag van alles roepen, maar deskundigen gaan zich over die inhoud buigen. Rita zal dat aanhoren. Hoe ze daar op zal reageren, weten we van de roemruchte tijden toen ze minister was.

Daarmee mag het duidelijk zijn dat Rita Verdonk het even nauw zal nemen met haar virtuele volksvergadering als al haar machtige voorgangers deden. Sinds mensenheugenis kronkelen machtshebbers zich in allerlei bochten om de stem des volks een plaats te geven. Alle pogingen om die stem ook te laten gelden, zijn inmiddels geschiedenis.

Hoewel? Rita heeft op fraaie wijze gedemonstreerd wel degelijk de wens van het volk te kunnen inwilligen.
Ergens in haar kringen heeft iemand kennelijk haar sterkte toegewenst voor haar openbare optreden. In de theaterwereld is het soms een gewoonte iemand sterkte te wensen met de uitdrukking '
break a leg'. En verdomd als het niet waar is…….

De zon-en feestdagen economie

Haasje

En wie is er weer het haasje?
Terwijl een groot deel van de actieve beroepsbevolking de 3e dag van hun lange weekend ingaan (voor sommigen zelfs hun 4e dag), is ruim 20 procent van alle werkenden vandaag aan de slag om de rest te voeden, te verzorgen, te vermaken en van alle gemakken te voorzien die bij zo'n 2e paasdag horen. Had je maar een ander vak moeten kiezen, krijg je te horen als je daar een beetje over zeurt.

Beseft de meerderheid wel wat er kan gebeuren als de minderheid niet meer werkt?

Als iedereen die vandaag moet werken, die andere keuze zou hebben gemaakt, dan vraag ik me af wie dan de economie draaiende houdt op een dag die van godswege een vrije dag heet te zijn.

Stel je eens voor dat echt iedereen op zon- en feestdagen vrij is. Dat je niet naar de woonboulevard of naar een museum kan, valt nog te overleven. Dat zieken en bewoners van verpleegtehuizen een dagje zonder verzorging zitten, ach, het zal een enkel slachtoffer kosten. Vrijheid heeft tenslotte een prijs. Maar reken maar dat er een flink aantal in de stress schieten omdat het internet plat ligt en er geen radio en tv-vertier is.

Zelfs water en elektriciteit zal het voor het grootste deel niet geleverd kunnen worden. Daar zijn erg weinig mensen voor nodig om dat draaiende te houden, maar ja, waarom zouden die geen recht op hebben op dat extra stukje vrije tijd?

Die paasgedachte wou ik maar even kwijt, voordat ik naar mijn werk ga.
Prettige dag verder.

Keihard burgerschap

vechtende burgers

De Nationale Ombudsman en Balkenende liggen rollend over straat. De ombudsman had, volgens vele berichten, ongezouten kritiek op de dienstverlening van de overheid.
Balkenende reageerde als de gebeten hond en
blafte terug: het valt allemaal wel mee.

Wie even de moeite neemt zich een beetje verder te verdiepen in de kwestie, vindt al snel waar het eigenlijk om gaat. De ombudsman stelde een revolutionaire verandering van ons huidig democratisch stelsel voor. En daar moet je bij Balkenende voorzichtig mee zijn.
Tuurlijk, blakend van ambitie sleutelt hij en zijn kabinet aan een betere samenleving. Maar een betere democratie? Het valt allemaal wel tegen.

De ombudsman zegt in de inleiding van zijn jaarverslag: “In Nederland heerst een cultuur waar de burger niet wordt gezien als de bron van het gezag van de staat”.

Maar man, hoor je Balkenende denken, zeker vergeten dat minster ter Horst vorig jaar bij de begrotingsbehandelingen nog zei dat “Vertrouwen aan de basis ligt van een goed functionerende samenleving. (…) Een waardevolle democratie, een verbindend bestuur en een dienende overheid zij hierbij voorwaarden. Altijd staat de burger centraal”.

En er wordt keihard gewerkt om iedereen enthousiast voor de democratie te krijgen. Ter Horst noemde toen ook de ambitie van het kabinet om een Huis van de Democratie op te richten. Dat huis gaat bijdragen aan de democratische opvoeding. Dat is niet het enige.
Afgelopen week vroeg de
Eerste Kamer meer aandacht voor goed bestuur en de minister herinnerde de senatoren er aan dat er een Handvest Burgerschap zit aan te komen. “Het idee is om vast te leggen wat de rechten en de plichten zijn van mensen die in Nederland dat burgerschap daadwerkelijk vorm kunnen geven”, aldus ter Horst.

Een opmerkelijke formulering. Want welke mensen zijn dat dan? We gaan toch niet naar een samenleving waar weer een scheiding tussen burgers, boeren en buitenlui bestaat?
De invulling van het handvest laat zich raden. Ter Horst wil blijkbaar terug naar de gezagsverhoudingen van de jaren vijftig. In een recent interview in
het NRC zei ze: “Anno 2008 hebben mensen die in naam een gezagspositie hebben, dat bij het volk niet meer (…) Daar kun je blij mee zijn, je kunt zeggen: mooi dat dat is afgebroken. Maar ik denk: daar zou Nederland wel eens van een koude kermis thuis kunnen komen. (…)”.

In datzelfde interview beschuldigt ze de burger ervan een veel te kort lontje te hebben. De ombudsman weet wel waar dat aan ligt: “Ondertussen mist de overheid een prikkel om dienstbaar te zijn aan de burger. De afgelopen jaren heeft de overheid gekozen voor bedrijfsmatig werken en voor de introductie van de marktwerking. Dit werkt echter niet goed en leidt tot een ongewenste verharding van de samenleving”.

Die keuzes van de overheid zijn te veel tot stand gekomen zonder daar de burger voldoende bij te betrekken, beweert de ombudsman. Maar gezien Balkenende's opvatting dat veel burgers hufters zijn, kun je je wel voorstellen dat-ie ze niet te dicht in de buurt wil hebben.
De burger staat zeker centraal. Als mikpunt van opgelegde normen en waarden. Niet als “bron van het gezag van de staat”.

De ombudsman legt de vinger op de zere plek: de arrogantie van de macht. De overheid is nauwelijks dienstbaar aan de burgers. Niet alleen de jaarlijkse opsomming van klachten in het jaarverslag van de ombudsman zijn er telkens weer een bewijs van. Ook zo'n handvest burgerschap, bedoeld voor een nog nader te bepalen select gezelschap toont aan dat de overheid “zijn oren natuurlijk niet naar de samenleving laat hangen” (Wouter Bos tijdens de presentatie van het regeerakkoord in 2007).

De vergaande privacybeperkingen en de weigering om vijf jaar oorlog in Irak eens openlijk te bespreken zijn eveneens symptomatisch voor de opvattingen van de huidige gezagsdragers. In het eerder genoemde NRC-interview werd minister ter Horst gevraagd of het volk de maatschappij krijgt die ze verdient. “Dat is waar, het zijn de mensen zelf die het doen”, zei ze.

Weer die burgers dus. Het kabinet, toch grotendeels van christelijke signatuur, zou het paasreces goed kunnen benutten om eens stil te staan bij het bijbelse “wie hufterigheid zaait, zal hufterigheid oogsten”.

Schoonheid van de lach

MunchEen meerderheid van het volluk meent dat prinses Maxima de mooiste lach in dit land ten toon spreidt. Ruim boven Katja Schuurman en Jan Smit is zij genomineerd voor de Gouden Lach. Hiermee hoopt de stichting Nederland positief bij de toch wat zuurpruimerige nederlanders het zonnetje in huis te brengen.

Kan ik hier om lachen? Nee. Ben ik een zuurpruim? Nee. De stichting heeft hier een flinke kans laten liggen. De grijnzende tronies van mensen die beroepshalve lachend ten tonele dienen te verschijnen zijn, naar mijn mening, niet representatief voor de lach in dit land. En: dat zij wel lachend het publieke domein betreden, wil nog niet zeggen dat de rest van het volk chagrijnig rondstapt.

De BN'ers hebben alle reden tot lachen. Ze hebben dat geleerd op presentatietrainingen, de toneelacademie en bij de kursus 'spreken-in-het-openbaar'. Verder hebben ze vaak aardige banen en leuke inkomens. Ze wonen riant en worden bewonderd door talloze fans. Het zou een schandaal zijn als ze niet lachend door het leven gaan.

Al die andere mensen moeten het met minder doen. Je zou zeggen: het lachen zijn ze dan snel verleerd. Een opvatting die blijkbaar bij de stichting Nederland positief heeft postgevat. Naar mijn mening het gevolg van tunnelvisie. Als je uitgangspunt is dat er veel chagrijn rondwaart, ga je daar ook op letten en mis je de lach-van-alle-dag.

De mooiste lach zit niet op het gezicht van fraai gepoetste BN'ers. Er zou eens gekeken moeten worden waarom mensen lachen. Niet naar hoe dat er uitziet.
Ik vind zelf de mooiste lach eentje die plotseling opkomt, naar aanleiding van een voorval, een beeld of een verhaal dat op een bizarre wijze haaks staat op de alles wat we al lang voor heel gewoon hebben geaccepteerd.

Om de stichting Nederland positief wat op te vrolijken, vandaag een hier een lezersonderzoekje: wat is jouw mooiste lach? Wanneer en waarom had je een hele fraaie lach? Ga naar jouw reactie a.u.b. en 'make me smile'.

God's soort mensen

Mensenmassa

In den beginne schiep god de dieren en de planten in allerlei soorten. De mensen niet. Die schiep god naar zijn evenbeeld: mannelijk en vrouwelijk schiep hij de mensen. Hij schiep ze zodat ze over al die soorten dieren en planten zouden gaan heersen.
Dat was niet zo'n heel intelligent design. Want wat gaan mensen doen als ze over de soorten gaan heersen?

Als ze in god geloven, scheiden hun wegen. En zo hing god's zoon uiteindelijk aan het kruis.
Als ze andere mensen voor zich laten werken, scheiden hun wegen. En zag je ooit '
strange fruit hanging from the poplar trees'.
Als ze macht vergaren, scheiden hun wegen. En zo hingen er ineens duistere rookpluimen boven concentratiekampen.

Wat de mensen ook deden om over god's akkers te heersen, met al hun maakbaarheid scheidden hun wegen altijd zo eindeloos, dat je zelfs vliegtuigen in wolkenkrabbers zag hangen en de ene president er wel voor zorgde dat een andere hing.

Het zal wel aan het rusteloze weer liggen dat ik nu wat somber ben gestemd. De dag dat god's soort mensen zich niet meer scheiden, komt misschien als Pasen en Pinksteren op één dag vallen. Ik zal hangen als dat niet waar is.
Of kan iemand me nog wat opvrolijken, zodat de
Internationale Racismedag toch nog een goede vrijdag wordt?

Kabinet betrapt op plichtsverzuim

Piet Hein Donner

De 1e Kamer was heel even boos. De senatoren voelden zich gepiepeld door de regering.
Wetsvoorstellen dienen zowel de 2e als de 1e Kamer te passeren. Maar nu werden, door toedoen van het kabinet en de 2e Kamer, de senatoren buiten spel gezet.
Gisteren vroeg de senaat, met uitzondering van de VVD, een
interpellatiedebatje aan met de heren Klink en Donner. Wat was er aan de hand?

In 1968 treedt de Europese Code inzake sociale zekerheid in werking. Een verdrag die moet garanderen dat europese burgers zeker zijn van een minimum aan zorg.

In 2006 blijkt deel VI van die code vervelende gevolgen te hebben voor het nederlandse zorgstelsel. De Centrale Raad van Beroep bepaalde een eigen bijdrage voor AWBZ-zorg niet opgelegd kan worden, als die zorg nodig is als gevolg van een bedrijfsongeval of beroepsziekte. Zo staat dat immers in deel VI van de Europese Code voor sociale zekerheid.

Dat is lastig. De nederlandse zorgwet gaat er van uit dat in alle gevallen een eigen bijdrage kan worden gevraagd. Dus ook als iemand ziek wordt van zijn baas.
Wat doet de nederlandse regering? In februari 2007 zegt zij deel VI van het verdrag op. Dat kan blijkbaar in de zo eendrachtige europese samenwerking.

Er is wel een wetsvoorstel voor nodig, die de goedkeuring van het parlement behoeft. In november 2007 wordt dat wetsvoorstel ingediend.

Op zich lijkt er weinig aan de hand, want er is al lang een Herziene Code in de maak, waarin ruimte komt voor heffing van een eigen bijdrage. Toch klinken hier en daar wat protesten. Het CNV zegt dat opzegging pas zou moeten gebeuren als de Herziene Code van kracht is. Er zou anders een juridisch hiaat ontstaan, waardoor verzekerden niets hebben om op terug te vallen.

De 2e Kamer heeft de kwestie op 4 maart besproken en op 12 maart het wetsvoorstel tot opzegging van de oude code goedgekeurd. Precies op tijd, want 17 maart zou de opzegging niet meer terug gedraaid kunnen worden.

Te laat, roept de 1e Kamer. De regering en de 2e Kamer worden bedankt, maar er is geen tijd meer voor een fatsoenlijke behandeling door de senaat. De betrokken ministers Klink en Donner werden gisteren wegens plichtsverzuim op het matje geroepen.
Zij bogen diep voor de senatoren. Jawel, foutje, sorry, dat had anders gemoeten. Neem ons niet kwalijk, maar we hopen wel dat de 1e Kamer, ook al is het achteraf, het wetsvoorstel zal goedkeuren.
En nee, grondwettelijk is er niks mis, want de grondwet zegt niks over hoe je dit soort 'organisatiefoutjes' recht moet breien.

Voor de praktijk van de eigen bijdrage voor AWBZ-zorg maakt het allemaal niets uit. Die staat als een huis, ook bij beroepsziektes. Maar het is wel zorgwekkend dat een slecht georganiseerde werkplanning tot arbeidsongevallen in het parlementaire werk leidt. Reden voor versoepeling van het ontslagrecht van betrokken ministers?

Mascotte zonder naam

mascotte Olympische Spelen

We hebben weer een verkiezing. De mascotte van het NOC (Nederlands Olympisch Comité) moet nog een naam hebben. Hopelijk krijgt de mascotte wel een diplomatieke status, want de oranje kop zou wel eens tot problemen kunnen leiden.
Een Deense kunstenaar is
een actie gestart om zoveel mogelijk oranje mee te nemen naar de Olympische Spelen. Hij baseert zich hierbij op een uitlating van Kadinsky, die beweerde dat oranje eigenlijk rood is, maar met geel menselijk gemaakt.

Rood is de nationale kleur van China.
Dat oranje zal ze dus wel steken, omdat ook Tibetaanse monniken zich in die kleur plachten te hijsen. Prachtig dus dat 'onze' mascotte straks zijn oranje kop laat zien.
Het overwegend witte shirt draagt ook de nodige symboliek. Wit is in China de kleur van rouw. Ik ben benieuwd hoe de Chinese autoriteiten dat zullen interpreteren.

Nu moet de mascotte nog een naam hebben en nu ontstaat er ineens een prachtige gelegenheid voor iedereen die zelf niet mee kan naar China, een boodschapje mee te sturen. Iedereen mag via de website van sport.nl voorstellen doen en een jury gaat zich buigen over de inzendingen. Een open deur, die ik niet zomaar voorbij kan.

Het koosnaampje Tibetje ligt erg voor de hand. Verder is bijna elke naam van een chinese dissident goed.
Nu heb je dissidenten in soorten en maten. De christelijke dissidenten zullen wel genoeg steun krijgen van hun broeders en zusters in het 'vrije' westen. De islamitische
Oeigoeren kunnen vast en zeker rekenen op nominaties van hun geloofsgenoten.

Ik stel voor een keuze te maken uit Teng Biao, een advocaat die mensenrechtenactivitsten bijstaat en al regelmatig het leven flink zuur is gemaakt door de Chinese overheid. Of de man die huisarrest heeft en voor de rechter moet verschijnen omdat hij het voor aids-patiënten opneemt. De boeddhist Hu Jia kreeg zelfs de steun van buitenlandse zakenminister Maxime Verhagen.

Om nou te voorkomen dat het olympisch supporterslegioen door de chinese ME wordt ingerekend, stel ik voor die namen wel subtiel te gebruiken. Mocht de mascotte Teng Biao gaan heten, dan is het wellicht handig het te begeleiden met het in koor gezongen 'ketengeteng ketengeteng biaooooo….'

Mocht de jury in al haar wijsheid besluiten tot de naam van Hu Jia dan zingt het legioen natuurlijk 'Hujia, Holland hujia'.

Inmiddels heb ik op sport.nl Teng Biao's naam opgestuurd. Tot en met 26 maart kan jij ook een “leukste, sportiefste en orgineelste naam” indienen.
Iemand nog andere suggesties die we massaal in kunnen sturen?

Ambassades en cultuur

anmbassade muur

Wat hebben ambassades met cultuur te maken? Niks, zeggen sommigen. Ambassades zijn alleen een soort handelshuizen en politieke dependances. Alles, zeggen anderen. Ambassades zijn de sluizen waardoor een cultuuruitwisseling stroomt. Ken je elkaars cultuur niet, dan komt er van handel en politieke uitwisseling ook niks terecht.
Een overzicht van recent nieuws waar ambassades met diverse culturele uitingen te maken kregen. Van muziek tot architectuur. Van kleding tot zondagsvertier.

10 maart – architectuur: De kersverse Nederlandse ambassade kreeg de China Award toegewezen.
Het gebouw valt op door een lange muur. De “manier waarop het metselwerk van de muren in de klassieke, lokale stijl van Peking met moderne materialen is gecombineerd tot een elegant en eigentijds ontwerp”, sprak de jury zo aan dat ze tot de prijsuitreiking zijn over gegaan.

11 maart – kleding / volkscultuur: Ambassades komen soms zelf in actie. De Noorse ambassade in Berlijn spant een proces aan tegen een winkel in Berlijn die kleding van het merk Thor Steinar verkoopt. Daarop staan Noorse symbolen die door neonazi's worden gebruikt voor hun propaganda. De winkel heeft de deuren inmiddels gesloten.

12 maart – muziek / beeldende kunst: De Belgische ambassade in Litouwen moet het binnenkort misschien doen zonder een borstbeeld van Frank Zappa. De ambassade ligt aan een wat desolaat pleintje en de Zappa-fans in Vilnius vinden dat een wat respectloze plaats voor de grote meester van 'humor-in-music'.
Mocht het beeld worden verplaatst, dan kunnen de belgen natuurlijk een vergunning aanvragen om een standbeeldje van Eddy Wally te plaatsen. In Litouwen is men namelijk niet te beroerd om buitenlandse artiesten te eren.

13 maart – cultuurverschillen: De Nederlandse ambassade in Beiroet sluit het pand voor twee dagen. Men vreest voor de veiligheid omdat er demonstraties zijn aangekondigd. En wat wil nu het geval? Het heeft deze keer niks met cultuur te maken. Althans, niet met cinematografie. Het heeft wel alles met cultuurverschillen te maken. De pro-Syrische oppositie ging de straat op om te demonstreren tegen de pro-westerse regering.
Dat hardnekkig vasthouden aan eigen culturele verworvenheden lijkt mooi, maar wat een ellende dat wereldwijd al heeft veroorzaakt.

14 maart – alweer muziek en kleding: Zingende zeehonden verzamelen zich bij de Canadese ambassade om tegen het bont knuppelen van hun kroost te protesteren.

15 maart – architectuur: Medewerkers van de Britse ambassade in Congo verrichtten het nodige reatuaratiewerk aan een een gebouw, waar poliopatiënten worden begeleid.

16 maart – zondagsbeleving: En toen vond er een fraaie culturele uiting betreffende de zondagsrust plaats. Demonstranten hingen aan het hek van de Chinese ambassade om duidelijk te maken dat China met zijn handen van Tibet af moet blijven. Wie de journaalbeelden heeft gezien, weet dat hierbij een klein chinees muurtje sneuvelde.
Ondankbare nederlanders eigenlijk. Krijgen ze een prijs voor een muur in Peking, slopen ze er hier eentje.

Maar goed, zoals je ziet: er gaat geen dag voorbij of er is wel een ambassade in het nieuws. Ambassadeurs hebben hun handen vol aan culturele uitwisselingen. Het moet een uitdagende baan zijn om tot het corps diplomatique te behoren. Het werk beperkt zich al lang niet meer tot het invliegen van verse haring en nederlandse kaas, waarmee men overal ter wereld de koninginnedag viert. Nee, alle zeilen moeten worden bijgezet om uit te leggen hoe de nederlandse filmwereld in elkaar steekt. Of hoe cultuurverschillen leiden tot divers vlagvertoon, symbolische klederdracht en opvattingen over bakstenen muurtjes.

Daar waar een muur van cultuur de uitwisseling hindert, moeten de diplomaten steeds vaker terugvallen op hun bhv-kursus en weten waar de brandblussers hangen en hoe het ontruimingsplan werkt. Het is eigenlijk nog een wonder dat de regering over voldoende diplomaten beschikt.

De jeugd in de polder

Jeugd armoede

Kind 1: 'Ja, en wat helemaal erg is, zijn de grote verschillen tussen kids met topzakgeld en de rest. Ikweenie hoe ik nou met die paar euro mijn natje en mijn droogje moet betalen'.

Jeugd alcohol

Kind 2: 'Tuurlijk, het kost wat, maar dan heb je ook wat……..'

Jeugd blowen

Kind 3: 'Geloof me nou, al die loze lesuren, volle schooltassen , gestresste ouders, man, zonder die joint zou ik adhd hebben…..'

Jeugd moeders

Moeder: 'Als ik er nou nog 20 procent meer bij werk, denk ik dat ik die boetes voor het rondhangen, de ringtones, de breezertjes en de weed wel kan betalen voor die schatjes van me……'

jeugd geluk

Kind 4: 'Ik vind het wel een beetje zielig voor mijn moeder. Ze zucht wel eens: Vroeger, toen was geluk heel gewoon'.

We gaan naar de Chinees (2)

Olympische Spelen ChinaHet is zo vreselijk jammer dat Yuri van Gelder niet naar de Olympische Spelen zal gaan. De ringturner had daar een subliem moment kunnen wegzetten: midden in zijn oefening hangt hij ondersteboven in de ringen en een volle vijf (!) minuten presteert hij het een volstrekt bewegingloze stand vol te houden.
Volstrekt bewegingloos? Nee, heel even, aan het begin van de indrukwekkende pose, bewegen zijn lippen en je hoort hem zeggen: ik vraag 5 minuten stilte voor de slachtoffers van slechte
arbeidsomstandigheden, het drinkwatertekort, giftig speelgoed, slechte autobanden en het repressieve optreden in Tibet.

Omdat camera's uit heel de wereld de majestueuze prestatie vastleggen, schieten de chinese soldaten hem niet uit de ringen, maar wachten tot hij is afgedaald, pakken hem op in de catacomben van het sportcomplex en dat is het laatste wat we dan van Yuri van Gelder zullen horen.
De nederlandse regering had hem nog zo
gewaarschuwd: pas nou op, want we kunnen je helaas geen diplomatieke status geven om je te beschermen. Als je je mond open trekt, kunnen we echt niks voor je doen.

Eigenlijk geeft het kabinet daarmee een negatief reisadvies af. Da's jammer want het olympisch comité heeft nog zo uitgelegd dat sport een prima middel is voor verbroedering, culturele uitwisseling en, zo valt in hun handvest te lezen, een opwaardering van de ethiek. Het comité zegt dus dat sport wel degelijk meer is dan een paar goed gelopen rondjes op de atletiekbaan.
De atleten die zich voorgenomen hebben met de chinezen een rondje te sparren over die ethiek, zullen zich nu wel twee keer bedenken. De overheid zegt immers dat zoiets niet zonder risico is in China.

Daar weten ze in Tibet, alweer, alles van. En niet alleen in Tibet. Boeren, fabrieksarbeiders en mensen die net van de supermarkt komen en op weg naar huis plotseling hun weg versperd zien door een tank, weten daar net zoveel van. Wie dat in China allemaal op internet wenst te bespreken, weten ook dat daar flink wat beperkingen aan zitten.

Maar we gaan wel naar de chinees. Het mag dan enig risico met zich meebrengen, maar de mogelijkheden om met de chinezen van gedachten te wisselen, moeten we niet laten lopen.
Hopelijk doen 'onze' sporters het uitstekend. En zullen ze bij elke inhuldiging naast het erepodium gaan staan om de plaats symbolisch ter beschikking te stellen van alle verliezers in China.
Verder hoeven de sporters niet te gaan. Dat kan de hele entourage die meegaat namelijk beter. Meereizende parlementariërs, diplomaten en leden van het koninklijk huis zullen hun olympische ethiek zeker bij elke chinese collega aankaarten. Toch?